Τύποι Πολλαπλής Σκλήρυνσης

Τέσσερις μορφές

Για να καθορίσει με ακρίβεια τις διαφορετικές μορφές της ΣΚΠ, το 1996, το NMSS ερεύνησε μια ομάδα επιστημόνων που ειδικεύονταν στη φροντίδα και την έρευνα ασθενών με ΣΚΠ. Αφού ανέλυσε τις απαντήσεις των επιστημόνων, ο οργανισμός κατηγοριοποίησε την πάθηση σε τέσσερις κύριους τύπους.

Αυτοί οι ορισμοί μαθημάτων ενημερώθηκαν το 2013 για να αντικατοπτρίζουν την πρόοδο της έρευνας. Αυτοί είναι:

• κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS)
• υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας (RRMS)
• πρωτοπαθής-προϊούσα ΣΚΠ (PPMS)
• δευτεροπαθώς προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας (SPMS)

Κοινή κατηγορία

Οι τέσσερις κατηγορίες που ορίζονται από το NMSS βασίζονται πλέον από την ευρύτερη ιατρική κοινότητα και δημιουργούν μια κοινή γλώσσα για τη διάγνωση και τη θεραπεία της ΣΚΠ. Οι ταξινομήσεις των κατηγοριών βασίζονται στο πόσο έχει προχωρήσει η νόσος σε κάθε ασθενή.

Κλινικά απομονωμένο σύνδρομο

Το κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS) είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο νευρολογικών συμπτωμάτων που διαρκεί 24 ώρες ή περισσότερο. Τα συμπτώματά σας δεν μπορούν να συνδέονται με πυρετό, μόλυνση ή άλλη ασθένεια. Είναι αποτέλεσμα φλεγμονής ή απομυελίνωσης στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Μπορεί να έχετε μόνο ένα σύμπτωμα (μονοεστιακό επεισόδιο) ή πολλά (πολυεστιακό επεισόδιο).

Εάν έχετε CIS, ενδέχεται να μην αντιμετωπίσετε ποτέ άλλο επεισόδιο. Ή αυτό το επεισόδιο θα μπορούσε να είναι η πρώτη σας επίθεση κατά της ΣΚΠ.

Εάν μια μαγνητική τομογραφία ανιχνεύσει βλάβες στον εγκέφαλο παρόμοιες με εκείνες που εντοπίζονται σε άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, υπάρχει πιθανότητα 60 έως 80 τοις εκατό να έχετε ένα άλλο επεισόδιο και μια διάγνωση της ΠΣ μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή, μπορεί να έχετε διάγνωση ΣΚΠ εάν μια μαγνητική τομογραφία ανιχνεύσει παλαιότερες βλάβες σε διαφορετικό τμήμα του κεντρικού νευρικού σας συστήματος. Αυτό θα σήμαινε ότι είχατε προηγούμενη επίθεση, ακόμα κι αν δεν το είχατε συνειδητοποιήσει.

Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να διαγνώσει ΣΚΠ εάν το εγκεφαλονωτιαίο υγρό σας περιέχει ολιγοκλωνικές ζώνες.

Υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΣΚΠ

Ο πιο κοινός τύπος είναι η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας (RRMS). Σύμφωνα με το NMSS, περίπου το 85 τοις εκατό των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν αυτόν τον τύπο κατά τη στιγμή της διάγνωσης.

Όταν έχετε RRMS μπορεί να αντιμετωπίσετε:

• σαφώς καθορισμένες υποτροπές ή εξάρσεις που οδηγούν σε επεισόδια έντονης επιδείνωσης της νευρολογικής σας λειτουργίας
• μερικές ή πλήρεις υφέσεις ή περιόδους ανάρρωσης μετά τις υποτροπές και μεταξύ των επιθέσεων όταν η νόσος σταματά να εξελίσσεται
• ήπια έως σοβαρά συμπτώματα καθώς και υποτροπές και υφέσεις που διαρκούν μέρες ή μήνες

Προοδευτικοί τύποι ΣΚΠ

Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας έχει τη μορφή RRMS, ορισμένοι διαγιγνώσκονται με μια προοδευτική μορφή της νόσου: πρωτοπαθής-προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας (PPMS) ή δευτεροπαθώς προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας (SPMS).

Καθένας από αυτούς τους τύπους υποδηλώνει ότι η ασθένεια συνεχίζει να επιδεινώνεται χωρίς βελτίωση.

Πρωτοπαθής-προϊούσα ΣΚΠ

Αυτή η μορφή ΣΚΠ εξελίσσεται αργά αλλά σταθερά από τη στιγμή της εμφάνισής της. Τα συμπτώματα παραμένουν στο ίδιο επίπεδο έντασης χωρίς να μειώνονται και δεν υπάρχουν περίοδοι ύφεσης. Στην ουσία, οι ασθενείς με PPMS βιώνουν μια αρκετά συνεχή επιδείνωση της κατάστασής τους.

Ωστόσο, μπορεί να υπάρχουν διακυμάνσεις στον ρυθμό εξέλιξης κατά τη διάρκεια της νόσου — καθώς και η πιθανότητα μικρών βελτιώσεων (συνήθως προσωρινών) και περιστασιακών πλατό στην εξέλιξη των συμπτωμάτων.

Το NMSS εκτιμά ότι περίπου το 15 τοις εκατό των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν PPMS κατά την έναρξη της πάθησης.

Δευτεροβάθμια-προϊούσα ΣΚΠ

Το SPMS είναι περισσότερο μια μικτή τσάντα. Αρχικά, μπορεί να περιλαμβάνει μια περίοδο υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας δραστηριότητας, με έξαρση των συμπτωμάτων που ακολουθούνται από περιόδους ανάρρωσης. Ωστόσο, η αναπηρία της ΣΚΠ δεν εξαφανίζεται μεταξύ των κύκλων.

Αντίθετα, αυτή η περίοδος διακύμανσης ακολουθείται από μια σταθερή επιδείνωση της κατάστασης. Τα άτομα με SPMS μπορεί να εμφανίσουν μικρές υφέσεις ή πλάτωμα στα συμπτώματά τους, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα.

Χωρίς θεραπεία, περίπου τα μισά άτομα με RRMS αναπτύσσουν SPMS μέσα σε μια δεκαετία.

Τύπος χύτευση

Η πρώιμη σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να είναι πρόκληση για τους γιατρούς να διαγνώσουν. Ως εκ τούτου, μπορεί να είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε τα χαρακτηριστικά και τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας κατά τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης — ιδιαίτερα επειδή η συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με τη νόσο εμφανίζει χαρακτηριστικά υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας ΣΚΠ.

Αν και η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν έχει επί του παρόντος θεραπεία, συνήθως δεν είναι θανατηφόρα. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ΣΚΠ δεν γίνονται ποτέ σοβαρά ανάπηροι, σύμφωνα με το NMSS.

Η έγκαιρη αναγνώριση της σκλήρυνσης κατά πλάκας στο στάδιο της υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας μπορεί να βοηθήσει στη διασφάλιση της έγκαιρης θεραπείας για την αποφυγή ανάπτυξης πιο προοδευτικών μορφών της νόσου.