ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Τι είναι το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, ή ARDS, είναι μια φλεγμονώδης βλάβη των πνευμόνων που συμβαίνει όταν συσσωρεύονται υγρά σε μικρούς αερόσακους (που ονομάζονται κυψελίδες) στους πνεύμονες. Το ARDS εμποδίζει τους πνεύμονες να γεμίσουν με αέρα και προκαλεί επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο αίμα (υποξαιμία).
Αυτή η κατάσταση εμποδίζει άλλα όργανα όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά, τα νεφρά και το στομάχι να λάβουν το οξυγόνο που χρειάζονται για να λειτουργήσουν. Το ARDS είναι επικίνδυνο και μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από σοβαρά και απειλητικά για τη ζωή προβλήματα.
Το ARDS συνήθως συμβαίνει σε νοσοκομειακά περιβάλλοντα ενώ ο ασθενής υποβάλλεται σε θεραπεία για μόλυνση ή τραύμα. Εάν δεν νοσηλεύεστε και εμφανίσετε συμπτώματα ARDS, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια.
Συμπτώματα και Αιτίες
Τι προκαλεί το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Το ARDS προκαλείται όταν υγρά διαρρέουν από μικρά πνευμονικά αγγεία στους αερόσακους των πνευμόνων (κυψελίδες). Όταν η προστατευτική μεμβράνη μεταξύ των αιμοφόρων αγγείων και των αερόσακων είναι σε κίνδυνο, τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα μειώνονται.
Οι αιτίες του ARDS περιλαμβάνουν:
- Σήψη: Η πιο κοινή αιτία ARDS, μια σοβαρή λοίμωξη στους πνεύμονες (πνευμονία) ή σε άλλα όργανα με εκτεταμένη φλεγμονή.
- Φιλοδοξία πνευμονία: Η εισρόφηση του περιεχομένου του στομάχου στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στους πνεύμονες και ARDS.
- Ο κορωνοϊός (COVID-19): Η μόλυνση COVID-19 μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό ARDS.
- Παγκρεατίτιδα (σοβαρή φλεγμονή στο πάγκρεας) και ογκώδης μετάγγιση αίματος.
- Μεγάλο τραύμα και εγκαύματα: Τα ατυχήματα και οι πτώσεις μπορεί να βλάψουν άμεσα τους πνεύμονες ή άλλα όργανα του σώματος που προκαλούν σοβαρό τραυματισμό φλεγμονής στους πνεύμονες.
- Τραυματισμός λόγω εισπνοής: Αναπνοή και έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις χημικών αναθυμιάσεων ή καπνού.
- Υπερβολική δόση ναρκωτικών: Υπερδοσολογία σε ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη και τα οπιοειδή.
Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Τα συμπτώματα του ARDS εξαρτώνται από την αιτία και τη σοβαρότητα της περίπτωσης, καθώς και από προϋπάρχουσες πνευμονικές ή καρδιακές παθήσεις. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Σοβαρή δύσπνοια ή δύσπνοια.
- Ταχεία και επίπονη αναπνοή.
- Εξαιρετική κούραση και μυϊκή κόπωση.
- Σύγχυση.
- Γρήγορος καρδιακός ρυθμός.
- Μπλε χρώμα των νυχιών και των χειλιών λόγω του χαμηλού επιπέδου οξυγόνου στο αίμα.
- Βήχας και πόνος στο στήθος.
Εάν το ARDS προκαλείται από σοβαρή λοίμωξη (σήψη), μπορεί επίσης να υπάρχουν συμπτώματα σήψης (πυρετός, χαμηλή αρτηριακή πίεση).
Πόσο γρήγορα μπορεί να αναπτυχθεί το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Το ARDS τείνει να αναπτύσσεται μέσα σε λίγες ώρες έως λίγες ημέρες από το συμβάν που το προκάλεσε. Το ARDS μπορεί να επιδεινωθεί γρήγορα.
Διάγνωση και Δοκιμές
Ποιες εξετάσεις γίνονται για τη διάγνωση του συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Όταν εμφανίζονται συμπτώματα ARDS, μπορούν να γίνουν συνδυασμοί εξετάσεων:
-
Ακτινογραφία θώρακος για τη μέτρηση υγρών στους πνεύμονες.
- Μια εξέταση αίματος για τον προσδιορισμό του επιπέδου οξυγόνου στο αίμα για τον προσδιορισμό της σοβαρότητας του ARDS.
-
Ηχοκαρδιογράφημα (υπερηχογράφημα καρδιάς) για την αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας.
Μερικές φορές, τα συμπτώματα και τα σημεία του ARDS μπορεί να απαιτούν πρόσθετες εξετάσεις για τη διάγνωση άλλων αιτιών που είναι παρόμοιες με το ARDS.
- Μια ηλεκτρονική τομογραφία (αξονική τομογραφία) μπορεί να γίνει για να ληφθούν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τους πνεύμονες.
- Μπορεί να ληφθούν δείγματα εκκρίσεων από τους αεραγωγούς για να βρεθεί η αιτία της μόλυνσης.
Διαχείριση και Θεραπεία
Πώς αντιμετωπίζεται το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Το ARDS συνήθως αντιμετωπίζεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) μαζί με τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.
Ο μηχανικός αερισμός (αναπνευστήρας) χρησιμοποιείται συχνά για τη φροντίδα ασθενών με ARDS. Για ηπιότερες περιπτώσεις ARDS, το οξυγόνο μπορεί να χορηγηθεί μέσω μιας τοποθετημένης μάσκας προσώπου ή ενός σωληνίσκου τοποθετημένου πάνω από τη μύτη.
Τα βήματα για την ελαχιστοποίηση των επιπλοκών (βλ. παρακάτω) από το ARDS χρησιμοποιούνται συνήθως. Αυτά περιλαμβάνουν:
- Καταστολή για τη διαχείριση του πόνου.
- Αναπνευστικές δοκιμές για να προσδιορίσετε πότε είναι ασφαλές να αφαιρέσετε το σωλήνα και τον αναπνευστήρα.
- Αραιωτικά αίματος για την πρόληψη θρόμβων.
- Ελαχιστοποίηση της συσσώρευσης υγρών στους πνεύμονες.
- Ελαχιστοποίηση των ελκών στρες στο στομάχι.
- Ενεργητική κινητικότητα και φυσικοθεραπεία για την πρόληψη της μυϊκής αδυναμίας.
Καμία άμεση φαρμακευτική θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την επιβίωση στο ARDS, αλλά οι ερευνητές συνεχίζουν να εργάζονται για την εξεύρεση θεραπείας.
Ποιες επιπλοκές μπορεί να αναπτυχθούν από το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Επιπλοκές και προβλήματα από το ARDS μπορεί να αναπτυχθούν ενώ ο ασθενής βρίσκεται στο νοσοκομείο ή μετά την έξοδο.
- Θρόμβοι αίματος ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση.
-
Κατέρρευσε τον πνεύμονα (πνευμοθώρακας). Αυτό μπορεί να οφείλεται στην πίεση που ασκείται από τον αναπνευστήρα στους τραυματισμένους δύσκαμπτους πνεύμονες.
- Σύγχυση (παραλήρημα).
- Μυϊκή αδυναμία.
- Πνεύμονες με ουλές ή πνευμονική ίνωση.
-
Διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD).
-
Άγχος και κατάθλιψη.
Προοπτική / Πρόγνωση
Ποιες είναι οι προοπτικές για το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS);
Το ARDS μπορεί να είναι απειλητικό για τη ζωή και θανατηφόρο. Αλλά η βελτιωμένη φροντίδα και οι θεραπείες με αναπνευστήρα – συμπεριλαμβανομένου του επιρρεπούς αερισμού με ασθενείς ξαπλωτούς μπρούμυτα για τη βελτίωση της ροής οξυγόνου – βοηθούν τώρα περισσότερους ανθρώπους να επιβιώσουν και να μειώσουν τον κίνδυνο επιπλοκών από το ARDS.
Η ανάρρωση από το ARDS μπορεί να διαρκέσει πολύ. Οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να αφαιρεθούν από τον αναπνευστήρα και να αναπνέουν ελεύθερα. Μερικοί αναρρώνουν πλήρως, αλλά άλλοι μπορεί να αναπτύξουν χρόνια πνευμονικά προβλήματα που απαιτούν φροντίδα από πνευμονολόγους (πνευμονολόγους). Μερικοί ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν σύνδρομο μετα-εντατικής θεραπείας (PICS) και μπορεί να εμφανίσουν διαταραχή μετατραυματικού στρες, σωματική αδυναμία και άγχος και κατάθλιψη.
Ο χρόνος στη ΜΕΘ μπορεί να είναι τραυματικός και σκληρός. Τα άτομα που αναρρώνουν από ARDS μπορεί να μην μπορούν να επιστρέψουν στην καθημερινή ζωή και να εργαστούν γρήγορα και χρειάζονται υποστήριξη. Η λήψη επαγγελματικής βοήθειας και συμβουλών είναι σημαντική στην πορεία προς την ανάρρωση από το ARDS. Ρωτήστε την ομάδα υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τυχόν προγράμματα αποκατάστασης μετά την εντατική θεραπεία στην περιοχή σας και ομάδες υποστήριξης στο διαδίκτυο (όπως το aftertheicu.org) που είναι διαθέσιμα.
Discussion about this post