Μάθετε για τη νόσο Osgood-Schlatter

ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η νόσος Osgood-Schlatter μπορεί να προκαλέσει ένα επώδυνο, οστεώδες εξόγκωμα στην κνήμη ακριβώς κάτω από το γόνατο. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και εφήβους που παρουσιάζουν εκρήξεις ανάπτυξης κατά την εφηβεία.

Η νόσος Osgood-Schlatter εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά που συμμετέχουν σε αθλήματα που περιλαμβάνουν τρέξιμο, άλματα και γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης — όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, καλλιτεχνικό πατινάζ και μπαλέτο.

Ενώ αυτή η ασθένεια ήταν κάποτε πιο συχνή στα αγόρια, το χάσμα μεταξύ των φύλων έχει μειωθεί καθώς περισσότερα κορίτσια έχουν ασχοληθεί με τον αθλητισμό.

Η νόσος Osgood-Schlatter εμφανίζεται συνήθως σε αγόρια ηλικίας 12 έως 14 ετών και κορίτσια ηλικίας 10 έως 13 ετών. Η διαφορά είναι επειδή τα κορίτσια μπαίνουν στην εφηβεία νωρίτερα από τα αγόρια. Αυτή η ασθένεια συνήθως υποχωρεί από μόνη της, μόλις σταματήσουν να αναπτύσσονται τα οστά του παιδιού.

Συμπτώματα της νόσου Osgood-Schlatter

Ο πόνος στο γόνατο και το πρήξιμο ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα είναι οι κύριοι δείκτες της νόσου Osgood-Schlatter. Ο πόνος συνήθως επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια ορισμένων δραστηριοτήτων, όπως το τρέξιμο, το γονάτισμα και το άλμα, και ανακουφίζεται με την ανάπαυση.

Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως μόνο σε ένα γόνατο, αλλά μπορεί να επηρεάσει και τα δύο γόνατα. Η ενόχληση μπορεί να διαρκέσει από εβδομάδες έως μήνες και μπορεί να επαναληφθεί έως ότου το παιδί σας σταματήσει να αναπτύσσεται.

Πότε πρέπει να επισκεφτείτε γιατρό;

Πρέπει να καλέσετε έναν γιατρό εάν ο πόνος στο γόνατο παρεμβαίνει στην ικανότητα του παιδιού σας να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες. Ζητήστε ιατρική βοήθεια εάν το γόνατο είναι πρησμένο και κόκκινο ή εάν ο πόνος στο γόνατο σχετίζεται με πυρετό, κλείδωμα ή αστάθεια της άρθρωσης του γόνατος.

Τι προκαλεί τη νόσο Osgood-Schlatter;

Κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν τρέξιμο, άλματα και κάμψεις – όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ και μπαλέτο – οι μύες των μηρών (τετρακέφαλος) του παιδιού σας τραβούν τον τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα με την πλάκα ανάπτυξης στο πάνω μέρος της κνήμης.

Αυτή η επαναλαμβανόμενη πίεση μπορεί να προκαλέσει τον τένοντα να τραβήξει την πλάκα ανάπτυξης όπου ο τένοντας εισάγεται στην κνήμη, με αποτέλεσμα τον πόνο και το πρήξιμο που σχετίζονται με τη νόσο Osgood-Schlatter. Τα σώματα ορισμένων παιδιών προσπαθούν να καλύψουν αυτό το κενό με την ανάπτυξη νέων οστών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε οστικό όγκο σε αυτό το σημείο.

Παράγοντες κινδύνου

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου Osgood-Schlatter είναι:

• Ηλικία. Η νόσος Osgood-Schlatter εμφανίζεται κατά τη διάρκεια των εκρήξεων ανάπτυξης της εφηβείας. Το εύρος ηλικίας διαφέρει ανάλογα με το φύλο, επειδή τα κορίτσια μπαίνουν στην εφηβεία νωρίτερα από τα αγόρια. Η νόσος Osgood-Schlatter εμφανίζεται συνήθως σε αγόρια ηλικίας 12 έως 14 ετών και κορίτσια ηλικίας 10 έως 13 ετών.
• Γένος. Η νόσος Osgood-Schlatter είναι πιο συχνή στα αγόρια, αλλά το χάσμα μεταξύ των φύλων μειώνεται καθώς περισσότερα κορίτσια ασχολούνται με τον αθλητισμό.
• Αθλητισμός. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται συχνότερα με αθλήματα που περιλαμβάνουν τρέξιμο, άλματα και γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης.
• Ευκαμψία. Το σφίξιμο στους μύες του τετρακέφαλου μπορεί να αυξήσει την έλξη του τένοντα της επιγονατίδας στην πλάκα ανάπτυξης στην κορυφή του κνήμης.

Επιπλοκές της νόσου Osgood-Schlatter

Οι επιπλοκές της νόσου Osgood-Schlatter είναι ασυνήθιστες. Εάν εμφανιστούν οι επιπλοκές, μπορεί να περιλαμβάνουν χρόνιο πόνο ή τοπικό οίδημα.

Ακόμη και μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, ένα οστεώδες εξόγκωμα μπορεί να παραμείνει στην κνήμη ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα. Αυτό το οστεώδες εξόγκωμα μπορεί να παραμείνει σε κάποιο βαθμό σε όλη τη ζωή του παιδιού σας, αλλά συνήθως δεν παρεμβαίνει στη λειτουργία του γόνατος.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, η νόσος Osgood-Shlattter μπορεί να προκαλέσει την απομάκρυνση της πλάκας ανάπτυξης από την κνήμη.

Διάγνωση της νόσου Osgood-Schlatter

Κατά τη διάρκεια της φυσικής εξέτασης, ο γιατρός θα ελέγξει το γόνατο του παιδιού σας για πρήξιμο, πόνο και ερυθρότητα. Μπορεί να ληφθούν ακτινογραφίες για να εξεταστούν τα οστά του γόνατος και του ποδιού και για να εξεταστεί πιο προσεκτικά η περιοχή όπου ο τένοντας της επιγονατίδας προσκολλάται στην κνήμη.

Θεραπεία της νόσου Osgood-Schlatter

Η νόσος Osgood-Schlatter συνήθως υποχωρεί χωρίς επίσημη θεραπεία. Τα συμπτώματα συνήθως εξαφανίζονται αφού σταματήσουν να αναπτύσσονται τα οστά του παιδιού σας.

Φάρμακα

Τα μη συνταγογραφούμενα αναλγητικά όπως η ακεταμινοφαίνη (Tylenol, άλλες μάρκες), η ιβουπροφαίνη (Advil, Motrin IB, Children’s Motrin, άλλες μάρκες) ή νατριούχος ναπροξένη (Aleve) μπορεί να βοηθήσουν.

Φυσικοθεραπεία

Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να διδάξει στο παιδί σας ασκήσεις για να τεντώσει τον τετρακέφαλο του μηρού, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντασης όπου ο τένοντας της επιγονατίδας (επιγονατίδα) προσκολλάται στην κνήμη. Ένας ιμάντας επιγονατιδικού τένοντα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ανακούφιση της έντασης. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης για τον τετρακέφαλο και γενικά τα πόδια μπορούν να βοηθήσουν στη σταθεροποίηση της άρθρωσης του γόνατος.

Χειρουργική επέμβαση

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, εάν ο πόνος είναι εξουθενωτικός και δεν υποχωρεί μετά την έκρηξη ανάπτυξης, μπορεί να συνιστάται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της υπερανάπτυξης των οστών.

Φροντίδα στο σπίτι

Το παιδί σας θα πρέπει:

• Ξεκουράστε την άρθρωση. Περιορίστε τον χρόνο που αφιερώνετε σε δραστηριότητες που επιδεινώνουν την ασθένεια, όπως γονατίσματα, άλματα και τρέξιμο.
• Πάγος στην πληγείσα περιοχή. Αυτή η δράση μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου και του πρηξίματος.
• Τεντώστε τους μύες των ποδιών. Το τέντωμα των μυών στο μπροστινό μέρος του μηρού (τετρακέφαλος), είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
• Προστατέψτε το γόνατο. Όταν το παιδί σας συμμετέχει σε αθλήματα, το παιδί σας πρέπει να φοράει ένα επίθεμα πάνω από το προσβεβλημένο γόνατο όπου το γόνατο μπορεί να ερεθιστεί.
• Δοκιμάστε ένα λουράκι. Ένας ιμάντας επιγονατιδικού τένοντα εφαρμόζει γύρω από το πόδι ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα. Ο ιμάντας μπορεί να βοηθήσει να «κολλήσει» ο τένοντας της επιγονατίδας κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων και να διανείμει μέρος της δύναμης μακριά από την κνήμη.
• Θα πρέπει να προτείνετε στο παιδί σας να στραφεί σε δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνουν άλματα ή τρέξιμο, όπως το ποδήλατο ή το κολύμπι, μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα.

Προετοιμασία για ραντεβού με γιατρό

Όταν επικοινωνείτε με έναν γιατρό, μπορεί να παραπεμφθείτε σε έναν γιατρό που ειδικεύεται σε τραυματισμούς γονάτων ή αθλητική ιατρική.

Τι μπορείτε να κάνετε για να προετοιμαστείτε

Φέρτε στο ραντεβού μια γραπτή λίστα που περιλαμβάνει:

• Λεπτομερείς περιγραφές των συμπτωμάτων του παιδιού σας
• Πληροφορίες σχετικά με ιατρικά προβλήματα που είχε το παιδί σας στο παρελθόν
• Πληροφορίες σχετικά με ιατρικά προβλήματα που είναι κοινά στην οικογένειά σας
• Όλα τα φάρμακα και τα συμπληρώματα διατροφής που παίρνει το παιδί σας
• Ερωτήσεις που θέλετε να κάνετε

Ακολουθούν ορισμένες βασικές ερωτήσεις που πρέπει να κάνετε σε έναν γιατρό που εξετάζει το παιδί σας για πιθανή νόσο Osgood-Schlatter. Εάν σας προκύψουν επιπλέον ερωτήσεις κατά την επίσκεψή σας, μη διστάσετε να ρωτήσετε.

• Πιστεύετε ότι το παιδί μου θα μπορέσει να συνεχίσει τον τρέχοντα αθλητισμό;
• Χρειάζεται το παιδί μου να αλλάξει τις δραστηριότητες, όπως να παίζει σε διαφορετική θέση ή να προπονείται με διαφορετικές ασκήσεις;
• Ποια σημεία ή συμπτώματα θα σήμαιναν ότι το παιδί μου πρέπει να κάνει ένα πλήρες διάλειμμα από τον αθλητισμό;
• Ποια άλλα μέτρα αυτοφροντίδας θα βοηθούσαν το παιδί μου;

Τι θα ρωτήσει ο γιατρός

Ο γιατρός του παιδιού σας θα κάνει τις ακόλουθες ερωτήσεις:

• Πόσο έντονος είναι ο πόνος σας;
• Εμφανίζεται ο πόνος σας πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά τις προπονήσεις σας — ή ο πόνος είναι σταθερός;
• Έχετε παρατηρήσει πρήξιμο κοντά στην επιγονατίδα σας;
• Είχατε προβλήματα με την κινητικότητα ή τη σταθερότητα;
• Ποια είναι η ρουτίνα άσκησης ή αθλητικής προπόνησης;
• Έχετε αλλάξει πρόσφατα τη ρουτίνα της προπόνησής σας, όπως η σκληρότερη ή μεγαλύτερη προπόνηση ή η χρήση νέων τεχνικών;
• Είστε σε θέση να ανεχτείτε τον πόνο ενώ παίζετε το άθλημά σας στη συνήθη έντασή σας;
• Τα συμπτώματά σας επηρεάζουν την ικανότητά σας να ολοκληρώνετε κανονικές, καθημερινές εργασίες, όπως το περπάτημα στις σκάλες;
• Ποιες θεραπείες στο σπίτι έχετε δοκιμάσει; Έχει βοηθήσει κάποια μέθοδος θεραπείας;
• Είχατε πρόσφατο τραυματισμό που μπορεί να προκάλεσε βλάβη στο γόνατο;