Η φλεγμονή των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα είναι μια κατάσταση κατά την οποία η επένδυση των ιστών μέσα στα ιγμόρεια διογκώνεται, ερεθίζεται ή μπλοκάρεται, παρόλο που δεν έχετε ιογενή λοίμωξη. Τα ιγμόρεια είναι κοίλες κοιλότητες που βρίσκονται γύρω από τη μύτη, το μέτωπο και τα μάγουλά σας. Αυτές οι κοιλότητες περιέχουν κανονικά αέρα και παράγουν βλέννα που αποστραγγίζεται στις ρινικές διόδους. Όταν η φλεγμονή των ιγμορείων αναπτύσσεται χωρίς κρυολόγημα, πρέπει να εξετάσουμε άλλες αιτίες. Η κατανόηση αυτών των αιτιών, των συμπτωμάτων και των μεθόδων θεραπείας θα σας βοηθήσει να διαχειριστείτε αποτελεσματικά αυτή την κατάσταση.
Τι είναι η φλεγμονή των ιγμορείων;
Η φλεγμονή των ιγμορείων είναι μια διαδικασία κατά την οποία οι βλεννώδεις μεμβράνες μέσα στις κοιλότητες των ιγμορείων ερεθίζονται και διογκώνονται. Τα υγιή ιγμόρεια επιτρέπουν στον αέρα να ρέει ελεύθερα και στη βλέννα να αποστραγγίζεται κανονικά. Όταν εμφανίζεται φλεγμονή, οι ιστοί διογκώνονται, τα ανοίγματα στενεύουν και η βλέννα δεν μπορεί να αποστραγγιστεί σωστά. Η απόφραξη στο εσωτερικό των ιγμορείων δημιουργεί πίεση και πόνο, αυξάνει τη συσσώρευση βλέννας και μπορεί να ενθαρρύνει την ανάπτυξη βακτηρίων ή μυκήτων. Σε περίπτωση που έχετε φλεγμονή των ιγμορείων ενώ δεν έχετε κρυολόγημα, άλλοι παράγοντες, όπως αλλεργίες, δομικά προβλήματα ή περιβαλλοντικά ερεθίσματα, είναι συνήθως οι αιτίες.
Αιτίες φλεγμονής των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα
1. Αλλεργικές αντιδράσεις
Η αλλεργική ρινίτιδα είναι η πιο συχνή αιτία φλεγμονής των ιγμορείων όταν δεν έχετε κρυολόγημα. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε αλλεργιογόνα όπως η γύρη, τα ακάρεα της σκόνης, τα σπόρια μούχλας ή το τρίχωμα των ζώων, το σώμα απελευθερώνει ισταμίνη και άλλες φλεγμονώδεις χημικές ουσίες. Αυτή η ανοσολογική αντίδραση προκαλεί πρήξιμο στους ιστούς της μύτης και των ιγμορείων. Η διογκωμένη επένδυση εμποδίζει τη φυσιολογική αποστράγγιση και αυξάνει την παραγωγή βλέννας, γεγονός που οδηγεί σε πίεση και πόνο στα ιγμόρεια.
Πρέπει να εντοπίσετε και να αποφύγετε τα αλλεργιογόνα που προκαλούν τα συμπτώματά σας. Οι μακροχρόνιες ανεξέλεγκτες αλλεργίες μπορεί να προκαλέσουν χρόνια φλεγμονή των ιγμορείων, συχνούς πονοκεφάλους και προβλήματα ύπνου. Οι εξετάσεις αλλεργίας μπορούν να βοηθήσουν στον ακριβή εντοπισμό των αλλεργιογόνων. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αντιισταμινικά φάρμακα, ρινικά σπρέι κορτικοστεροειδών ή ανοσοθεραπεία αλλεργιογόνων για τη μείωση της ευαισθησίας με την πάροδο του χρόνου.
2. Ρινικοί πολύποδες
Οι ρινικοί πολύποδες είναι μη καρκινικοί όγκοι των βλεννογόνων μεμβρανών μέσα στις ρινικές διόδους ή τα ιγμόρεια. Οι όγκοι αυτοί σχηματίζονται ως απάντηση σε χρόνια φλεγμονή. Οι πολύποδες εμποδίζουν τη ροή του αέρα και φράζουν τις οδούς αποχέτευσης της βλέννας. Ως αποτέλεσμα, η βλέννα συσσωρεύεται και δημιουργεί πίεση στο εσωτερικό των ιγμορείων, η οποία προκαλεί φλεγμονή.
Σημειώστε ότι οι ρινικοί πολύποδες συχνά δεν προκαλούν άμεσα πόνο, αλλά επιδεινώνουν τη φλεγμονή των ιγμορείων αποφράσσοντας τις ρινικές διόδους. Οι μεγάλοι ή πολλαπλοί πολύποδες μπορεί επίσης να μειώσουν την αίσθηση της όσφρησης. Η διάγνωση απαιτεί συνήθως ρινική ενδοσκόπηση ή απεικονιστικές εξετάσεις. Οι θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν κορτικοστεροειδή σπρέι, κορτικοστεροειδή φάρμακα από το στόμα ή χειρουργική αφαίρεση εάν οι πολύποδες προκαλούν επίμονη απόφραξη και υποτροπιάζουσα φλεγμονή.
3. Αποκλιμένο ρινικό διάφραγμα
Ένα αποκλίνον ρινικό διάφραγμα εμφανίζεται όταν το λεπτό τοίχωμα μεταξύ των ρινικών οδών μετατοπίζεται προς τη μία πλευρά. Αυτό το δομικό πρόβλημα καθιστά τη μία πλευρά της ρινικής κοιλότητας στενότερη. Η μειωμένη ροή του αέρα και η ανομοιόμορφη αποστράγγιση της βλέννας αυξάνουν τον κίνδυνο φλεγμονής των ιγμορείων, ακόμη και χωρίς κρυολόγημα. Η στενωμένη ρινική δίοδος κάνει τη βλέννα να συσσωρεύεται πιο εύκολα, γεγονός που οδηγεί σε ερεθισμό και πρήξιμο στο εσωτερικό των ιγμορείων.
Θα πρέπει να είστε προσεκτικοί εάν έχετε συχνή μονόπλευρη ρινική απόφραξη ή φλεγμονή των ιγμορείων. Ένας ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να διαγνώσει ένα αποκλίνον διάφραγμα μέσω φυσικής εξέτασης ή απεικονιστικών εξετάσεων. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να βελτιωθούν με αποσυμφορητικά φάρμακα, φυσιολογικό ορό ή ρινικά σπρέι κορτικοστεροειδών. Οι σοβαρές περιπτώσεις συχνά απαιτούν χειρουργική επέμβαση διαφραγματοπλαστικής για τη διόρθωση της απόκλισης και την αποκατάσταση της φυσιολογικής ροής του αέρα.
4. Περιβαλλοντικοί ερεθιστικοί παράγοντες
Η εισπνοή καπνού τσιγάρου, ατμοσφαιρικών ρύπων, χημικών αναθυμιάσεων ή ισχυρών οσμών μπορεί να ερεθίσει την επένδυση των ιγμορείων. Οι ερεθιστικές ουσίες βλάπτουν τους βλεννογόνους, μειώνουν τη δραστηριότητα των βλεφαρίδων και προκαλούν οίδημα. Οι βλεφαρίδες είναι μικροσκοπικές δομές που μοιάζουν με τρίχες και μετακινούν τη βλέννα έξω από τα ιγμόρεια. Όταν οι ερεθιστικοί παράγοντες μειώνουν τη λειτουργία των βλεφαρίδων, η απομάκρυνση της βλέννας επιβραδύνεται και τα ιγμόρεια φλεγμαίνουν.
Πρέπει να αποφεύγετε περιβάλλοντα γεμάτα καπνό ή μολυσμένα περιβάλλοντα όποτε είναι δυνατόν. Εάν η έκθεση είναι αναπόφευκτη, χρησιμοποιήστε προστατευτικές μάσκες και αυξήστε την ενυδάτωση για να βοηθήσετε στην αραίωση της βλέννας. Η ρινική έκπλυση με φυσιολογικό ορό μπορεί επίσης να βοηθήσει στην απομάκρυνση των ερεθιστικών ουσιών από τις ρινικές διόδους.
5. Μυκητιασικές λοιμώξεις
Οι μύκητες μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή των ιγμορείων σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή σε άτομα που ζουν σε περιοχές με υψηλή έκθεση σε μύκητες. Τα σπόρια των μυκήτων εισέρχονται στις κοιλότητες των ιγμορείων και προκαλούν φλεγμονώδη αντίδραση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μύκητες εισβάλλουν απευθείας στους ιστούς των ιγμορείων. Αυτή η φλεγμονή γίνεται συχνά χρόνια και δεν βελτιώνεται με τις συνήθεις θεραπείες για τη βακτηριακή ιγμορίτιδα.
Η μυκητιασική ιγμορίτιδα μπορεί να κυμαίνεται από ήπιες αλλεργικές μυκητιασικές αντιδράσεις έως σοβαρές διεισδυτικές λοιμώξεις. Η διάγνωση απαιτεί συνήθως απεικόνιση και εργαστηριακό έλεγχο δειγμάτων παραρρινίων κόλπων. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει αντιμυκητιασικά φάρμακα, χειρουργικό καθαρισμό των παραρρινίων κόλπων και συνεχή ιατρική παρακολούθηση.
Συμπτώματα φλεγμονής των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα
Η φλεγμονή των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα συχνά προκαλεί συμπτώματα παρόμοια με τις λοιμώξεις των ιγμορείων που προκαλούνται από ιούς. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν ρινική συμφόρηση, πυκνό ρινικό έκκριμα, πόνο ή πίεση στο πρόσωπο, μειωμένη αίσθηση της όσφρησης, μεταρινική σταγόνα, πονοκέφαλο και κόπωση. Τα συμπτώματα διαρκούν συνήθως περισσότερο από μία εβδομάδα και συχνά επανεμφανίζονται εάν δεν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία.
Διάγνωση της φλεγμονής των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα
Η διάγνωση γίνεται με την εξέταση του ιατρικού ιστορικού, τη φυσική εξέταση και μερικές φορές με απεικονιστικές εξετάσεις. Ένας ειδικός ωτορινολαρυγγολόγος μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ρινικό ενδοσκόπιο για να επιθεωρήσει τις ρινικές διόδους και τα ιγμόρεια. Οι αξονικές τομογραφίες μπορούν να αποκαλύψουν πολύποδες, διαφραγματική απόκλιση ή μυκητιασικές αναπτύξεις. Οι αλλεργικές εξετάσεις μπορεί να εντοπίσουν συγκεκριμένα ερεθίσματα που προκαλούν φλεγμονή. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να βοηθήσουν στην αξιολόγηση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσας μυκητιασικής παραρρινοκολπίτιδας.
Θεραπεία της φλεγμονής των ιγμορείων χωρίς κρυολόγημα
Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Για τις αλλεργικές αντιδράσεις, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αντιισταμινικά φάρμακα, σπρέι κορτικοστεροειδών, πλύσεις με φυσιολογικό ορό και ανοσοθεραπεία. Για τους ρινικούς πολύποδες, μπορεί να χρειαστούν κορτικοστεροειδή φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση. Για το αποκλίνον διάφραγμα, η χειρουργική επέμβαση είναι η οριστική θεραπεία. Για τους περιβαλλοντικούς ερεθισμούς, η αποφυγή και η ρινική υγιεινή παρέχουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Για μυκητιασικές λοιμώξεις, μπορεί να απαιτούνται αντιμυκητιασικά φάρμακα και χειρουργική επέμβαση.
Η γενική θεραπεία για όλους τους τύπους φλεγμονής των ιγμορείων περιλαμβάνει τη διατήρηση των ρινικών διόδων υγρών με φυσιολογικό ορό, την κατανάλωση αρκετών υγρών και τη χρήση υγραντήρων για την αποφυγή της ξηρότητας. Σε περιπτώσεις έντονου πόνου ή πρηξίματος, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει κορτικοστεροειδή σπρέι ή κορτικοστεροειδή φάρμακα από το στόμα για βραχυπρόθεσμη ανακούφιση.
Discussion about this post