Είσαι σίγουρος ότι δεν λες ψέματα, όμως;
![](https://i0.wp.com/images-prod.healthline.com/hlcmsresource/images/topic_centers/2019-7/12562-13_Ways_to_Get_Your_Doctor_to_Take_You_Seriously_When_Youre_In_Pain-1296x728-Body_Image-03.20190725212037346.jpg?w=1155&h=1528)
Το πώς βλέπουμε τον κόσμο διαμορφώνει ποιοι επιλέγουμε να είμαστε — και το να μοιραζόμαστε συναρπαστικές εμπειρίες μπορεί να πλαισιώσει τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλο, προς το καλύτερο. Αυτή είναι μια ισχυρή προοπτική.
Ας πούμε ότι υποφέρετε από πόνο για λίγο, ίσως και χρόνια.
Σκεπτόμενος, πάντα τόσο αφελώς, ότι το να πονάς συνεχώς για μήνες δεν είναι φυσιολογικό, πηγαίνεις στον γιατρό σου. Παραγγέλνει εξέταση αίματος και ίσως ακτινογραφία ή υπερηχογράφημα. Όλα τα αποτελέσματα επανέρχονται φυσιολογικά, επομένως ο γιατρός σας απορρίπτει τις ανησυχίες σας.
Ίσως σε κατηγορεί ότι είσαι αναζητητής ναρκωτικών, αφού οι μόνοι άνθρωποι με «πραγματικό» πόνο είτε πεθαίνουν είτε λένε ψέματα.
το καταλαβαίνω. Μου πήρε 32 χρόνια για να κάνω έναν γιατρό να πάρει τον πόνο μου στα σοβαρά — και για να πάρω μια διάγνωση με μια ασθένεια του συνδετικού ιστού που γεννήθηκα με την οποία κανένας γιατρός δεν παρατήρησε ποτέ τα εμφανή συμπτώματά μου, ωχ.
Δεν θέλω όμως να περιμένεις δεκαετίες για απαντήσεις. Ακολουθούν λοιπόν μερικές επιμελημένες συμβουλές και κόλπα για να κάνετε τον γιατρό σας να σας ακούσει, να λάβει τον πόνο σας στα σοβαρά και — gee-whiz-gosh-golly! — ίσως και να βοηθήσει.
1. Πείτε «Πονάω». Να αγνοηθεί ή να απορριφθεί, γιατί δεν μπορεί να είναι τόσο κακό. Φύγε με την ουρά σου ανάμεσα στα πόδια σου, τρελάθηκες.
2. Πείτε «Πονάω δυνατά». Αυτή τη φορά ο γιατρός σας θα απαντήσει! Με ένα ρολό των ματιών. Ακολουθεί μια υπενθύμιση ότι όλη η εργασία του αίματός σας είναι αρνητική και δεν «φαίνεστε άρρωστοι». Φύγε από το ιατρείο, δραματική υπερβολή, εσύ!
3. Φορέστε ένα κουμπί που λέει, «Φιλική υπενθύμιση: Πονάω». Καρφιτσώστε το στο πουκάμισό σας που γράφει: “REAL BAD PAIN, DOC.” Βεβαιωθείτε ότι κοιτάζει τον λαιμό σας, ώστε όταν βγάλετε τη γλώσσα σας έξω και πείτε «α», θα δει το νέο σας τατουάζ στη γλώσσα που λέει: «ΟΡΚΙΕΣ».
4. Φέρτε ένα πολυγραφικό μηχάνημα στο επόμενο ραντεβού σας. Βεβαιωθείτε ότι είστε συνδεδεμένοι με αυτό όταν υπενθυμίζετε στον γιατρό σας ότι υποφέρετε από έντονο, καθημερινό πόνο. Θα αναγνωρίσει ότι, ενώ το μηχάνημα ισχυρίζεται ότι δεν λέτε ψέματα, η ασφάλειά σας δεν καλύπτει τις δοκιμές πολυγράφου και, επομένως, δεν μπορεί να λάβει υπόψη τα αποτελέσματα κατά τον καθορισμό του σχεδίου θεραπείας σας, που είναι η γιόγκα.
5. Όταν ο γιατρός σας προτείνει γιόγκα, ενημερώστε τον επίσημα ότι ο πόνος σας είναι τόσο κακός που δεν μπορείτε καν να κάνετε γιόγκα. Έτσι, αν μπορούσε απλώς να βοηθήσει με αυτόν τον εκτεταμένο πόνο στις αρθρώσεις και τους μύες που αργά, σταθερά σε εξουθενώνει όλο και περισσότερο κάθε εβδομάδα – είτε πρόκειται για φυσικοθεραπεία είτε για παυσίπονα είτε για ειδικό ή απλά, ξέρεις, κάτι – υπόσχεσαι να πάρεις ένα μάθημα γιόγκα.
6. Γράψτε έναν οδηγό που ονομάζεται «A 30 Second Primer on Basic Human Decency» και στείλτε τον ανώνυμα στον γιατρό σας την εβδομάδα πριν από το ραντεβού σας. Δεν θα το διαβάσει — αυτό είναι το catch-22 του primer της ευπρέπειας.
7. Πάρτε στα χέρια σας μια στολή φαναριού. Κόψτε δύο κόκκινους κύκλους από τσόχα και ράψτε τους πάνω από τα κίτρινα και πράσινα φώτα. Όταν έρθει η ώρα για το επόμενο ραντεβού σας, φορέστε τώρα τα ρούχα σας για τον πόνο. Ο γιατρός θα πάρει το κοστούμι σας με τρία κόκκινα φώτα και θα αρχίσει να ρωτά “Γιατί;” Αυτό είναι όταν χτυπάτε με το, «Γιατί είναι όλα τα φώτα στοπ; Χαίρομαι που ρώτησες! Οπότε θα σταματήσεις να αγνοείς τον πόνο μου».
8. Φέρτε το κοργκί σας για συμπάθεια γιατί αυτό το πονηρό κουτάβι με αυτά τα μεγάλα καστανά μάτια μπορεί να κάνει οποιονδήποτε άνθρωπο να κάνει οτιδήποτε γι ‘αυτήν, μέχρι και να πείσει τους επαγγελματίες του γιατρού να λάβουν σοβαρά υπόψη τον πόνο της μητέρας του. Αν δεν έχεις corgi, μπορείς να δανειστείς το δικό μου.
9. Ντυθείτε σαν κλόουν. Κλάψε, κλάψε τα μεγάλα, λυπημένα δάκρυα του κλόουν. «Γιατρέ», θα παρακαλέσετε, «λένε ότι οι κλόουν κλαίνε μόνο στα κρυφά. Αλλά κοίτα με φύγε!» Ο γιατρός σας θα σας διαγνώσει με «Crocodile Tear-Itis» και πιθανότατα θα σας παραπέμψει ψυχολογικά πριν σας αποβάλει επίσημα από το ιατρείο του. Εκείνο το βράδυ θα μηρυκάζεις στην κουνιστή σου πολυθρόνα, ντυμένος ακόμα με τη στολή του κλόουν, μουρμουρίζοντας στον εαυτό σου καθώς προσπαθείς να καταλάβεις πού πήγε στραβά, «Αλλά… όλοι αγαπούν έναν κλόουν».
10. Η δωροδοκία είναι μια λύση που δεν έχει ποτέ μπούμερανγκ! Ο γιατρός σας μπορεί να είναι πλούσιος σε χρήματα, αλλά εσείς είστε πλούσιοι σε πόνο! Ψήστε του ένα κέικ πόνου. Ή πάρτε ένα από αυτά τα νεωτεριστικά buzzers που μισούσαν οι δάσκαλοι του δημοτικού σχολείου σας και σοκάρετε τον όταν σας σφίγγει το χέρι. Όταν φωνάζει, εξηγήστε του: «Τώρα ξέρεις πώς νιώθω! Ας μιλήσουμε για λύσεις διαχείρισης του πόνου.»
11. Ζητήστε από τον σύντροφό σας ή έναν φίλο να έρθει μαζί σας φορώντας ένα αλλαγμένο πουκάμισο «I’m With Stupid» έτσι ώστε να λέει: «Είμαι με την αγαπημένη μου που υποφέρει και θέλω να την ακούσεις και να σταματήσεις να την κάνεις Η ζωή πιο δύσκολη.” Βεβαιωθείτε ότι τοποθετούνται έτσι ώστε το βέλος να δείχνει προς εσάς.
12. Πηγαίνετε στην ιατρική σχολή και γίνετε γιατρός, ανακαλύψτε την πηγή του πόνου σας, γιατρέψτε τον με μια εξωφρενική, πρωτοφανή, επαναστατική, βραβευμένη με Νόμπελ νέα θεραπεία. Είστε πλέον χωρίς πόνο, αλλά μην χάσετε την εστίαση! Φροντίστε να το τρίψετε στο πρόσωπο του γιατρού σας και μην ξεχνάτε ποτέ ότι δεν τα κάνατε όλα αυτά για να γιατρέψετε τον πόνο σας, αλλά για να τον κακομάθετε.
13. Πεθάνετε μπροστά στον γιατρό σας, με σταυρωμένα δάχτυλα (για να αυξήσετε τις πιθανότητες να σας αναζωογονήσει). Αν δεν πεθάνεις, μάλλον θα πει ότι υπερέβαλλες.
Αν πεθάνεις, συγχαρητήρια! Ο πόνος σου ήταν πραγματικός, ήσουν πολύ άρρωστος και όλοι όσοι σε αμφέβαλλαν λυπούνται πολύ. Σας ευχόμαστε πολλές επιτυχίες στη μετά θάνατον ζωή.
Ο Ash Fisher είναι συγγραφέας και κωμικός που ζει με το σύνδρομο Ehlers-Danlos των υπερκινητών. Όταν δεν έχει μια ταλαντευόμενη μέρα, κάνει πεζοπορία με το κοργκί της, τον Βίνσεντ. Ζει στο Όκλαντ. Μάθετε περισσότερα για αυτήν στην ιστοσελίδα της.
Discussion about this post