Κάταγμα επιγονατίδας: συμπτώματα και θεραπεία

Κάταγμα επιγονατίδας
Αλλα ονόματα	Σπασμένο γόνατο
Κάταγμα της επιγονατίδας σε πλάγια όψη
Ειδικότητα	Ορθοπεδική
Συμπτώματα	Πόνος, πρήξιμο, μώλωπες στο μπροστινό μέρος του γόνατος
Επιπλοκές	Τραυματισμός στους συνδέσμους της κνήμης, του μηρού ή του γόνατος
Τύποι	Σταθερό, εκτοπισμένο, κατακερματισμένο, ανοιχτό
Αιτίες	Τραύμα στο μπροστινό μέρος του γόνατος
Διαγνωστική μέθοδος	Με βάση το σύμπτωμα, επιβεβαιώνεται με ακτινογραφίες.
Διαφορική διάγνωση	Διμερή επιγονατίδα
Θεραπευτική αγωγή	Χύτευση, νάρθηκα, χειρουργική επέμβαση
Πρόγνωση	Γενικά καλό με τη θεραπεία
Συχνότητα	~ 1% των καταγμάτων

Τα συμπτώματα του κατάγματος της επιγονατίδας περιλαμβάνουν πόνο, πρήξιμο και μώλωπες στο μπροστινό μέρος του γόνατος. Ένα άτομο μπορεί επίσης να μην μπορεί να περπατήσει. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν τραυματισμό στους συνδέσμους της κνήμης, του μηρού ή του γόνατος.

Συνήθως προκύπτει από ένα σκληρό χτύπημα στο μέτωπο του γόνατος ή από πτώση στο γόνατο. Περιστασιακά μπορεί να συμβεί από μια ισχυρή συστολή των μυών του μηρού. Η διάγνωση βασίζεται σε συμπτώματα και επιβεβαιώνεται με ακτινογραφίες. Σε παιδιά μπορεί να απαιτείται μαγνητική τομογραφία.

Η θεραπεία μπορεί να γίνει με ή χωρίς χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τον τύπο του κατάγματος. Το μη μετατοπισμένο κάταγμα μπορεί συνήθως να αντιμετωπιστεί με χύτευση. Ακόμη και μερικά εκτοπισμένα κατάγματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χύτευση όσο ένα άτομο μπορεί να ισιώσει το πόδι του χωρίς βοήθεια. Συνήθως, το πόδι είναι ακινητοποιημένο σε ευθεία θέση για τις πρώτες τρεις εβδομάδες και στη συνέχεια επιτρέπονται αυξημένοι βαθμοί κάμψης. Άλλοι τύποι καταγμάτων απαιτούν γενικά χειρουργική επέμβαση.

Τα κατάγματα της επιγονατίδας αποτελούν περίπου το 1% όλων των σπασμένων οστών. Τα αρσενικά επηρεάζονται συχνότερα από τα θηλυκά. Οι μέσες ηλικίες επηρεάζονται συχνότερα. Τα αποτελέσματα με τη θεραπεία είναι γενικά καλά.

Σημάδια και συμπτώματα

Επίσης γνωστό ως σπασμένο γόνατο, ένα κάταγμα επιγονατίδας ακολουθεί συνήθως ένα ιστορικό τραύματος και συνήθως εμφανίζεται με πρήξιμο, πόνο, μώλωπες και αδυναμία να λυγίσει και να ισιώσει το γόνατο. Ο πόνος είναι χειρότερος όταν προσπαθεί να σταθεί και το άτομο μπορεί να μην μπορεί να περπατήσει. Ο πόνος μπορεί επίσης να επιδεινωθεί από παρατεταμένες περιόδους καθισμάτων. Ένα επώδυνο ελάττωμα μπορεί να γίνει αισθητό στο γόνατο και μπορεί να υπάρχει αίμα στην άρθρωση.

Επιπλοκές

Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν τραυματισμό στους συνδέσμους της κνήμης, του μηρού ή του γόνατος. Μακροπρόθεσμα, το γόνατο μπορεί να μην ανακτήσει πλήρη κίνηση, ο πόνος μπορεί να επιμείνει και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Εάν υπάρχει σχετική ανοιχτή πληγή όπως σε ανοιχτό κάταγμα, οι επιπλοκές περιλαμβάνουν επίσης τον κίνδυνο μόλυνσης, την αδυναμία των σπασμένων οστών να επανενωθούν και την οστεονέκρωση.

Διάγνωση του κατάγματος της επιγονατίδας

Ένα κατακόρυφο κάταγμα επιγονατίδας με τη γραμμή κατάγματος που σημειώνεται με μαύρο βέλος

Η διάγνωση βασίζεται σε συμπτώματα και επιβεβαιώνεται με ακτινογραφίες. Σε παιδιά μπορεί να απαιτείται μαγνητική τομογραφία.

Διαφορική διάγνωση

Διμερή επιγονατίδα

Μερικοί άνθρωποι έχουν φυσιολογική διμερή επιγονατίδα ή επιγονατίδα δύο μερών που μπορεί να εμφανιστεί ως κάταγμα. Το θραύσμα εμφανίζεται συνήθως στην άνω εξωτερική γωνία της επιγονατίδας και μπορεί να διακριθεί από ένα κάταγμα με την παρουσία του και στα δύο γόνατα.

Τύποι

Η επιγονατίδα μπορεί να σπάσει με διάφορους τρόπους ανάλογα με τον τρόπο που τραυματίζεται και σε δύο ή περισσότερα κομμάτια. Οι τύποι περιλαμβάνουν εγκάρσια, με μία γραμμή θραύσης και είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος, οριακός, οστεοχονδριακός και ο σπάνιος κατακόρυφος τύπος, ή αστερίσκο, όπου μια δύναμη άμεσης συμπίεσης δημιουργεί ένα τεμαχισμένο σχέδιο. Τα κατάγματα της επιγονατίδας μπορούν περαιτέρω να ταξινομηθούν ως μετατοπισμένα, όπου τα σπασμένα άκρα του οστού δεν ευθυγραμμίζονται σωστά και διαχωρίζονται περισσότερο από 2 mm, ή μη μετατοπισμένα και σταθερά όταν κομμάτια οστού παραμένουν σε επαφή μεταξύ τους. Εάν θραύσματα οστού επιγονατίδας προεξέχουν από το δέρμα, είναι γνωστό ως ανοιχτό κάταγμα επιγονατίδας και κλείνουν εάν το υπερκείμενο δέρμα είναι ανέπαφο.

• 

  Εγκάρσιο κάταγμα της επιγονατίδας

• 

  Κομμένο κάταγμα επιγονατίδας

• 

  Οστεοχονδρικό κάταγμα της επιγονατίδας

• 

  Κάθετο κάταγμα επιγονατίδας

Θεραπεία του κατάγματος της επιγονατίδας

Η θεραπεία μπορεί να γίνεται με ή χωρίς χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τον τύπο του κατάγματος και εάν το υπερκείμενο δέρμα είναι ανέπαφο ή σπασμένο.

Συντηρητικός

Τα κατάγματα που δεν έχουν αντικατασταθεί μπορούν συνήθως να αντιμετωπιστούν με χύτευση. Ακόμα και ορισμένα εκτοπισμένα κατάγματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χύτευση, αρκεί το άτομο να ισιώσει το πόδι του χωρίς βοήθεια, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι ο μηχανισμός τετρακέφαλου του ποδιού είναι άθικτος. Σε αυτήν την περίπτωση το πόδι είναι ακινητοποιημένο σε ευθεία θέση για τις πρώτες τρεις εβδομάδες και στη συνέχεια επιτρέπονται αυξανόμενοι βαθμοί κάμψης καθώς λαμβάνει χώρα επούλωση.

Χειρουργική επέμβαση

Καλωδίωση ζώνης τάσης: μπροστινή και πλάγια όψη

Τα περισσότερα κατάγματα επιγονατίδας είναι εγκάρσια ή τεμαχισμένα, ως εκ τούτου ο μηχανισμός τετρακέφαλου διαταράσσεται και αντιμετωπίζονται με συνδυασμό καλωδίων σε κατασκευή ζώνης τάσης.
Αυτό ενώνει τα σπασμένα οστά, ανασυγκροτώντας το μηχανισμό ισιώματος του ποδιού.

Εάν η επιγονατίδα σπάσει σε πολλά σημεία, αυτό είναι κατακερματισμένο, τότε παραδοσιακά εκτελείται μια επιπελεκτομή (αφαίρεση ολόκληρης της επιγονατίδας) προκειμένου να ανασυγκροτηθεί ο μηχανισμός εκτατήρα και να αποφευχθεί η έναρξη καθυστέρησης επέκτασης στην άρθρωση του γόνατος, με αποτέλεσμα αστάθεια. Ωστόσο, ορισμένοι χειρουργοί προτιμούν την εσωτερική στερέωση. Μερική επιπελεκτομία είναι η απομάκρυνση μόνο ενός μέρους της επιγονατίδας και μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν τουλάχιστον 60% της επιγονατίδας μπορεί να διατηρηθεί.

Τα ανοιχτά κατάγματα της επιγονατίδας απαιτούν επείγουσα θεραπεία με άρδευση, διάσπαση και στερέωση.

Αναμόρφωση

Ανεξάρτητα από χειρουργική ή μη χειρουργική επίλυση του κατάγματος, ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να συμβουλεύσει για προοδευτικές ασκήσεις που φέρουν βάρος και να βοηθήσει στην ενίσχυση των μυών του ποδιού, στη βελτίωση του εύρους κίνησης του γόνατος και στη μείωση της δυσκαμψίας.

Πρόγνωση

Τα αποτελέσματα με τη θεραπεία είναι γενικά καλά, εκτός εάν υπάρχει εμπλοκή της αρθρικής επιφάνειας ή του μηχανισμού τετρακέφαλων. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας σε άτομα που έχουν σπάσει την επιγονατίδα.

Επιδημιολογία

Τα κατάγματα της επιγονατίδας αποτελούν περίπου το 1% όλων των σπασμένων οστών. Τα αρσενικά επηρεάζονται συχνότερα από τα θηλυκά. Οι μέσες ηλικίες επηρεάζονται συχνότερα. 6% έως 9% των επιγονατιδικών καταγμάτων είναι ανοιχτού τύπου. Ένας γηράσκων πληθυσμός και μια παγκόσμια αύξηση του αριθμού των TKA οδήγησαν σε έναν αυξανόμενο αριθμό περιφερικών καταγμάτων των οποίων το κάταγμα επιγονατίδας είναι ένας τύπος.