Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ναυτίας

Η ναυτία είναι ένα κοινό σύμπτωμα που μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, όπως γαστρεντερικές διαταραχές, ναυτία, εγκυμοσύνη ή ως παρενέργεια ορισμένων φαρμάκων. Σε αυτό το άρθρο, θα συζητήσουμε διάφορα αντιεμετικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ναυτίας, μαζί με τις χρήσεις, τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις, τις δοσολογίες και τις παρενέργειές τους.

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ναυτίας

1. Ανταγωνιστές υποδοχέα σεροτονίνης (5-HT3).

Αυτά τα φάρμακα δρουν μπλοκάροντας τους υποδοχείς σεροτονίνης στον εγκέφαλο και τη γαστρεντερική οδό, γεγονός που βοηθά στη μείωση της αίσθησης της ναυτίας και στην πρόληψη του εμετού.

Εμπορικές ονομασίες: Ondansetron (Zofran), Granisetron (Kytril), Dolasetron (Anzemet), Palonosetron (Aloxi)

Χρήσεις και ενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται κυρίως για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση.

Αντενδείξεις: Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία σε αυτό το φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του θα πρέπει να αποφεύγουν αυτά τα φάρμακα. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών και σε όσους λαμβάνουν άλλα φάρμακα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT.

Δοσολογία φαρμάκου: Η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο, την ηλικία του ασθενούς και την αιτία της ναυτίας. Για παράδειγμα, η τυπική δόση ονδανσετρόνης από του στόματος για ενήλικες για ναυτία και έμετο που προκαλείται από χημειοθεραπεία είναι 8 mg δύο φορές την ημέρα.

Παρενέργειες: Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, δυσκοιλιότητα και ζάλη. Λιγότερο συχνές αλλά πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν την παράταση του QT, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή αρρυθμίες.

2. Ανταγωνιστές υποδοχέα ντοπαμίνης (D2).

Αυτά τα φάρμακα δρουν μπλοκάροντας τους υποδοχείς ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, γεγονός που μειώνει την αίσθηση της ναυτίας και αποτρέπει τον έμετο.

Εμπορικές ονομασίες: Prochlorperazine (Compazine), Metoclopramide (Reglan), Promethazine (Phenergan), Haloperidol (Haldol)

Χρήσεις και ενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαφόρων τύπων ναυτίας, συμπεριλαμβανομένης της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου, της ναυτίας λόγω γαστρεντερικών διαταραχών και της ναυτίας.

Αντενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα αντενδείκνυνται σε ασθενείς με υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του, καθώς και σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων, νόσο του Πάρκινσον ή ορισμένες διαταραχές του αίματος. Η μετοκλοπραμίδη δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με γαστρεντερική απόφραξη ή διάτρηση.

Δοσολογία φαρμάκου: Η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο, την ηλικία του ασθενούς και την αιτία της ναυτίας. Για παράδειγμα, η τυπική δόση για ενήλικες από του στόματος προχλωροπεραζίνης για τη ναυτία είναι 5-10 mg τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα.

Παρενέργειες: Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν υπνηλία, ζάλη και ξηροστομία. Λιγότερο συχνές αλλά πιο σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν εξωπυραμιδικά συμπτώματα (ακούσιες μυϊκές κινήσεις), όψιμη δυσκινησία και κακοήθη νευροληπτικό σύνδρομο.

3. Ανταγωνιστές υποδοχέα Η1

Αυτά τα φάρμακα δρουν μπλοκάροντας τους υποδοχείς ισταμίνης στον εγκέφαλο, γεγονός που βοηθά στη μείωση της αίσθησης ναυτίας και στην πρόληψη του εμετού.

Εμπορικές ονομασίες: Dimenhydrinate (Dramamine), Meclizine (Antivert), Diphenhydramine (Benadryl)

Χρήσεις και ενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται κυρίως για την πρόληψη και τη θεραπεία της ναυτίας, καθώς και για την παροχή βραχυπρόθεσμης ανακούφισης για ήπια έως μέτρια ναυτία.

Αντενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του. Αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα, κατακράτηση ούρων ή σε όσους λαμβάνουν άλλα φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν καταστολή.

Δοσολογία φαρμάκου: Η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο, την ηλικία του ασθενούς και την αιτία της ναυτίας. Για παράδειγμα, η τυπική δόση για ενήλικες από του στόματος διμενυδρινάτη για ναυτία είναι 50-100 mg κάθε 4-6 ώρες, που δεν υπερβαίνει τα 400 mg σε ένα 24ωρο.

Παρενέργειες: Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν υπνηλία, ζάλη και ξηροστομία. Λιγότερο συχνές αλλά πιο σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν σύγχυση, θολή όραση και δυσκολία στην ούρηση.

4. Ανταγωνιστές υποδοχέα νευροκινίνης-1 (ΝΚ1).

Αυτά τα φάρμακα δρουν αναστέλλοντας τους υποδοχείς νευροκινίνης-1 στον εγκέφαλο, γεγονός που βοηθά στη μείωση της αίσθησης ναυτίας και στην πρόληψη του εμετού.

Εμπορικές ονομασίες: Aprepitant (Emend), Fosaprepitant (Ivemend), Rolapitant (Varubi)

Χρήσεις και ενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλα αντιεμετικά για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται υψηλά εμετογόνοι παράγοντες.

Αντενδείξεις: Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του θα πρέπει να αποφεύγουν αυτά τα φάρμακα. Αυτά τα φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φάρμακα που μεταβολίζονται από το ένζυμο CYP3A4, καθώς οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ΝΚ1 μπορεί να αλληλεπιδράσουν με αυτά τα φάρμακα.

Δοσολογία φαρμάκου: Η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο και την ηλικία του ασθενούς. Για παράδειγμα, η τυπική δόση για ενήλικες από του στόματος απρεπιτάντης για ναυτία και έμετο που προκαλείται από χημειοθεραπεία είναι 125 mg την ημέρα 1, ακολουθούμενη από 80 mg τις ημέρες 2 και 3.

Παρενέργειες: Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κόπωση, δυσκοιλιότητα και διάρροια. Λιγότερο συχνές αλλά πιο σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν ηπατική τοξικότητα και αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με άλλα φάρμακα.

5. Αγωνιστές υποδοχέων κανναβινοειδών

Αυτά τα φάρμακα δρουν ενεργοποιώντας τους υποδοχείς κανναβινοειδών στον εγκέφαλο, γεγονός που βοηθά στη μείωση της αίσθησης ναυτίας και στην πρόληψη του εμετού.

Εμπορικές ονομασίες: Dronabinol (Marinol), Nabilone (Cesamet)

Χρήσεις και ενδείξεις: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από χημειοθεραπεία όταν άλλα αντιεμετικά ήταν αναποτελεσματικά.

Αντενδείξεις: Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του θα πρέπει να αποφεύγουν αυτά τα φάρμακα. Αυτά τα φάρμακα αντενδείκνυνται σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης ουσιών ή ψυχιατρικών διαταραχών, καθώς μπορεί να επιδεινώσουν αυτές τις καταστάσεις.

Δοσολογία φαρμάκου: Η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με το συγκεκριμένο φάρμακο και την ηλικία του ασθενούς. Για παράδειγμα, η τυπική δόση δροναβινόλης από του στόματος για ενήλικες για ναυτία και έμετο που προκαλείται από χημειοθεραπεία είναι 5 mg/m2, χορηγούμενη 1-3 ώρες πριν από τη χημειοθεραπεία και στη συνέχεια κάθε 2-4 ώρες μετά, ώστε να μην υπερβαίνει τις 6 δόσεις σε ένα 24ωρο .

Παρενέργειες: Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, υπνηλία και ευφορία. Λιγότερο συχνές αλλά πιο σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν σύγχυση, παραισθήσεις και εξάρτηση.

Υπάρχουν πολλά διαθέσιμα φάρμακα για τη θεραπεία της ναυτίας, με κάθε κατηγορία φαρμάκων να προσφέρει μοναδικούς μηχανισμούς δράσης και ενδείξεις. Κατανοώντας τις διάφορες επιλογές, ο επαγγελματίας υγείας μπορεί να προσαρμόσει τη θεραπεία σε μεμονωμένους ασθενείς και να εξασφαλίσει την πιο αποτελεσματική διαχείριση της ναυτίας. Οι ασθενείς θα πρέπει να συζητήσουν τα συμπτώματά τους και το ιατρικό ιστορικό τους με έναν επαγγελματία υγείας για να καθορίσουν το καταλληλότερο αντιεμετικό για τις συγκεκριμένες ανάγκες τους.