Ο κοιλιακός πόνος μπορεί να είναι σύμπτωμα κύστεων των ωοθηκών

Οι κύστες των ωοθηκών είναι σάκοι γεμάτοι με υγρό που σχηματίζονται πάνω ή μέσα σε μία ή και στις δύο ωοθήκες. Οι ωοθήκες είναι μικροσκοπικά αναπαραγωγικά όργανα που βρίσκονται σε κάθε πλευρά της μήτρας, απελευθερώνουν ωάρια και παράγουν ορμόνες. Οι περισσότερες κύστες σχηματίζονται φυσιολογικά ως μέρος του εμμηνορροϊκού κύκλου και είναι ακίνδυνες.

Ποιοι έχουν κύστεις των ωοθηκών;

Το 10-30% των γυναικών θα αναπτύξουν τουλάχιστον μία κύστη ωοθηκών κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Σε πολλές γυναίκες, οι κύστες εντοπίζονται τυχαία κατά τη διάρκεια ρουτίνας εξετάσεων ή απεικονίσεων.
Οι περισσότερες κύστες ωοθηκών είναι καλοήθεις (μη καρκινικές), ειδικά σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

Τύποι κύστεων των ωοθηκών

Λειτουργικές κύστες: Αυτές οι κύστες σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της φυσιολογικής ωορρηξίας και συχνά εξαφανίζονται μέσα σε λίγους εμμηνορροϊκούς κύκλους.
Δερμοειδείς κύστες, ενδομητρίωμα, κυσταδενώματα: Πρόκειται για δομικές ή παθολογικές κύστες που μπορεί να μεγαλώσουν και μερικές φορές απαιτούν θεραπεία.

Ο κοιλιακός πόνος είναι σύμπτωμα των κύστεων των ωοθηκών;

Ναι, ο κοιλιακός πόνος και ο πυελικός πόνος μπορεί να είναι σύμπτωμα των κύστεων των ωοθηκών — αλλά όχι πάντα. Οι περισσότερες κύστες είναι ασυμπτωματικές (δεν προκαλούν αισθητά συμπτώματα).

Ωστόσο, όταν οι κύστες μεγαλώνουν, στρίβουν ή σπάνε, μπορούν να προκαλέσουν πόνο. Τα κοιλιακά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

Αμβλύ ή οξύ πόνο στην πύελο/κοιλιακό πόνο — συχνά μονόπλευρο ή κάτω από τον ομφαλό.
Πόνο στην κάτω πλάτη και πόνο στους μηρούς σε ορισμένες περιπτώσεις.
Φούσκωμα στην κοιλιά, αίσθημα πληρότητας στην κοιλιά ή πίεση στην κοιλιά.
Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή ή την αφόδευση.

Πώς είναι ο πόνος που προκαλεί η κύστη των ωοθηκών;

Ο πόνος που σχετίζεται με τις κύστεις των ωοθηκών είναι συνήθως ήπιος ή χρόνιος. Συχνά αισθάνεστε έναν συνεχή θαμπό πόνο ή βαρύτητα στην κάτω κοιλιακή χώρα ή την πύελο. Ο πόνος μπορεί να επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια ή μετά την άσκηση ή τη σεξουαλική επαφή.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο πόνος είναι οξύς ή έντονος. Μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ένας έντονος, οξύς πόνος, ειδικά αν η κύστη σπάσει ή η ωοθήκη συστραφεί (συστροφή ωοθήκης). Αυτός ο έντονος πόνος μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, πυρετό, ζάλη και ταχεία αναπνοή — και αποτελεί ιατρική επείγουσα κατάσταση.

Ποια είναι τα συνηθισμένα συμπτώματα των κύστεων των ωοθηκών;

Οι περισσότερες κύστεις των ωοθηκών δεν προκαλούν συμπτώματα. Περίπου 1 στις 25 γυναίκες μπορεί να έχει κύστεις που προκαλούν συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται συμπτώματα, μπορεί να περιλαμβάνουν:

Συνηθισμένα συμπτώματα

Πόνος στην πύελο ή στον κάτω κοιλιακό τοίχο (αυχενικός ή οξύς) που μπορεί να είναι συνεχής ή διαλείπων.
Φούσκωμα στην κοιλιά ή πρήξιμο στην κοιλιά.
Αίσθημα πληρότητας ή πίεσης στην κοιλιά.
Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή.
Επώδυνη εμμηνόρροια ή ακανόνιστη αιμορραγία.
Συχνή ούρηση ή αλλαγή στις συνήθειες αφόδευσης λόγω πίεσης στα γειτονικά όργανα.

Σοβαρά συμπτώματα

Ξαφνικός, έντονος κοιλιακός πόνος ή πόνος στην πύελο.
Πόνος με πυρετό ή έμετο.
Σημάδια σοκ — κρύο, υγρό δέρμα, ταχυκαρδία, ζάλη.

Ο κοιλιακός πόνος είναι προειδοποιητικό σημάδι κύστεων των ωοθηκών;

Ο πόνος είναι προειδοποιητικό σημάδι, αλλά όχι πάντα. Επειδή πολλές κύστεις είναι ασυμπτωματικές, ο κοιλιακός πόνος από μόνος του δεν αρκεί για να επιβεβαιώσει την ύπαρξή τους. Ωστόσο, εάν αισθανθείτε επίμονο, ασυνήθιστο ή οξύ πόνο, πρέπει να ζητήσετε ιατρική αξιολόγηση, ειδικά όταν ο πόνος συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα που αναφέρονται παραπάνω. Ο πόνος μπορεί να υποδηλώνει ότι:

Η κύστη είναι μεγάλη ή πιέζει άλλα όργανα.
Μια κύστη έχει σπάσει.
Η ωοθήκη έχει στριφτεί (συστροφή ωοθήκης) — μια χειρουργική επείγουσα κατάσταση.

Πώς διαγιγνώσκονται οι κύστες των ωοθηκών;

Η διάγνωση γίνεται συχνά με κλινική αξιολόγηση και απεικονιστικές εξετάσεις:

– Ιατρικό ιστορικό και γυναικολογική εξέταση. Ο γιατρός σας μπορεί να εντοπίσει οίδημα στην περιοχή της πυέλου κατά τη διάρκεια της φυσικής εξέτασης.

– Υπερηχογράφημα (κύριο διαγνωστικό εργαλείο). Ο διακολπικός υπερηχογράφος χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να απεικονίσει το μέγεθος, τη θέση και τα χαρακτηριστικά της κύστης (απλή ή σύνθετη). Αυτή είναι η πιο αξιόπιστη αρχική εξέταση.

– Αιματολογικές εξετάσεις

Το CA-125 μπορεί να ελεγχθεί εάν μια κύστη φαίνεται ύποπτη ή εάν ο κίνδυνος καρκίνου των ωοθηκών είναι υψηλότερος (αν και αυτή η εξέταση δεν είναι ειδική).
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί εξέταση ορμονικών επιπέδων ή τεστ εγκυμοσύνης.

– Πρόσθετες απεικονιστικές εξετάσεις ή διαδικασίες (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)

Οι εξετάσεις MRI ή CT μπορούν να βοηθήσουν στην αποσαφήνιση σύνθετων κύστεων ή ασυνήθιστων ευρημάτων.
Μπορεί να πραγματοποιηθεί λαπαροσκόπηση τόσο για τη διάγνωση όσο και για τη θεραπεία, εάν οι γιατροί αποφασίσουν ότι απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Πώς αντιμετωπίζονται οι κύστεις των ωοθηκών;

Η θεραπεία εξαρτάται από τα συμπτώματα, τον τύπο της κύστης, το μέγεθος της κύστης, την ηλικία και το εάν υπάρχει υποψία καρκίνου.

Προσεκτική αναμονή (συντηρητική αντιμετώπιση)

Οι περισσότερες λειτουργικές κύστεις υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε λίγους εμμηνορροϊκούς κύκλους.
Οι γιατροί μπορεί να επαναλάβουν την απεικόνιση μετά από μερικές εβδομάδες για να επιβεβαιώσουν την υποχώρηση.

Φάρμακα

Παυσίπονα φάρμακα (π.χ. μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη) για την ανακούφιση του πόνου.
Μπορεί να συνταγογραφηθούν ορμονικά αντισυλληπτικά χάπια για την πρόληψη νέων λειτουργικών κύστεων (δεν συρρικνώνουν τις υπάρχουσες κύστες).

Χειρουργικές επιλογές

Οι ενδείξεις για χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνουν μεγάλες κύστεις, επίμονα συμπτώματα, υποψία καρκίνου ή επιπλοκές όπως συστροφή ή ρήξη:

Κυστεκτομή: αφαίρεση μόνο της κύστης, διατηρώντας την ωοθήκη.
Ωοθηκεκτομή: αφαίρεση ολόκληρης της ωοθήκης όταν είναι απαραίτητο.

Συνοψίζοντας, οι κύστεις των ωοθηκών είναι συχνές και ως επί το πλείστον ακίνδυνες. Ενώ ο κοιλιακός πόνος μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα — ειδικά όταν μια κύστη μεγαλώνει, στρέφεται ή σπάει — πολλές κύστεις δεν προκαλούν πόνο ή εξαφανίζονται από μόνες τους. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με γυναικολογική εξέταση και υπερηχογράφημα, και οι περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Ωστόσο, ο επίμονος ή έντονος πόνος απαιτεί ιατρική αξιολόγηση και μερικές φορές χειρουργική θεραπεία.