Νόσος Meniere: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία

Τι είναι η νόσος του Meniere;

Η νόσος του Meniere είναι μια διαταραχή του εσωτερικού αυτιού που μπορεί να οδηγήσει σε ίλιγγο και απώλεια ακοής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η νόσος του Meniere επηρεάζει μόνο το ένα αυτί.

Η νόσος του Meniere μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως ξεκινά μεταξύ της νεαρής και της μέσης ηλικίας. Η νόσος του Meniere θεωρείται χρόνια πάθηση, αλλά διάφορες θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και να ελαχιστοποιήσουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη ζωή σας.

Συμπτώματα της νόσου του Meniere

Τα σημεία και συμπτώματα της νόσου του Meniere περιλαμβάνουν:

• Επαναλαμβανόμενα επεισόδια ιλίγγου. Έχετε μια αίσθηση περιστροφής που ξεκινά και σταματά αυθόρμητα. Τα επεισόδια ιλίγγου συμβαίνουν χωρίς προειδοποίηση και συνήθως διαρκούν από 20 λεπτά έως αρκετές ώρες, αλλά όχι περισσότερο από 24 ώρες. Ο σοβαρός ίλιγγος μπορεί να προκαλέσει ναυτία.
• Απώλεια ακοής. Η απώλεια ακοής στη νόσο του Meniere μπορεί να εμφανίζεται και να παρέρχεται, ιδιαίτερα νωρίς. Τελικά, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάποια μόνιμη απώλεια ακοής.
• Εμβοές. Οι εμβοές είναι η αντίληψη ενός ήχου κουδουνίσματος, βουητού, βρυχηθμού, σφυρίσματος ή συριγμού στο αυτί σας.
• Αίσθημα πληρότητας στο αυτί. Τα άτομα με νόσο του Meniere συχνά αισθάνονται πίεση στο προσβεβλημένο αυτί (ακουστική πληρότητα).

Μετά από ένα επεισόδιο, τα σημεία και τα συμπτώματα βελτιώνονται και μπορεί να εξαφανιστούν εντελώς για λίγο. Με την πάροδο του χρόνου, η συχνότητα των επεισοδίων της νόσου μπορεί να μειωθεί.

Πότε πρέπει να επισκεφτείτε γιατρό;

Πρέπει να επισκεφτείτε γιατρό εάν έχετε σημεία ή συμπτώματα της νόσου του Meniere. Αυτά τα προβλήματα μπορεί να προκληθούν από άλλες ασθένειες και είναι σημαντικό να γίνει ακριβής διάγνωση το συντομότερο δυνατό.

Αιτίες της νόσου του Meniere

Η αιτία της νόσου του Meniere είναι άγνωστη. Τα συμπτώματα της νόσου του Meniere φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα μιας μη φυσιολογικής ποσότητας υγρού (ενδόλυμφου) στο εσωτερικό αυτί, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο τι προκαλεί αυτό.

Παράγοντες που επηρεάζουν το υγρό, οι οποίοι μπορεί να συμβάλλουν στη νόσο του Meniere, περιλαμβάνουν:

• Ακατάλληλη αποστράγγιση υγρών, ίσως λόγω απόφραξης ή ανατομικής ανωμαλίας
• Μη φυσιολογική ανοσοαπόκριση
• Ιογενής λοίμωξη
• Γενετική προδιάθεση

Επειδή δεν έχει εντοπιστεί μεμονωμένη αιτία, είναι πιθανό η νόσος του Meniere να οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων.

Επιπλοκές της νόσου του Meniere

Τα απρόβλεπτα επεισόδια ιλίγγου και η προοπτική μόνιμης απώλειας ακοής μπορεί να είναι τα πιο δύσκολα προβλήματα της νόσου του Meniere. Αυτή η ασθένεια μπορεί να διακόψει απροσδόκητα τη ζωή σας, προκαλώντας κόπωση και άγχος.

Ο ίλιγγος μπορεί να σας κάνει να χάσετε την ισορροπία σας, αυξάνοντας τον κίνδυνο πτώσεων και ατυχημάτων.

Διάγνωση της νόσου του Meniere

Ο γιατρός σας θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση και θα λάβει ένα ιατρικό ιστορικό. Για να επιβεβαιώσετε τη διάγνωση της νόσου του Meniere, πρέπει να έχετε:

• Δύο επεισόδια ιλίγγου, κάθε επεισόδιο διαρκεί 20 λεπτά ή περισσότερο αλλά όχι περισσότερο από 12 ώρες
• Η απώλεια ακοής επαληθεύεται με τεστ ακοής
• Εμβοές ή αίσθημα πληρότητας στο αυτί σας
• Εξαίρεση άλλων γνωστών αιτιών αυτών των προβλημάτων

Αξιολόγηση της ακοής

Ένα τεστ ακοής (ακοομετρία) αξιολογεί πόσο καλά ανιχνεύετε ήχους σε διαφορετικούς τόνους και ένταση και πόσο καλά διακρίνετε μεταξύ λέξεων με παρόμοιο ήχο. Τα άτομα με νόσο του Meniere έχουν συνήθως προβλήματα στην ακοή χαμηλών συχνοτήτων ή σε συνδυασμό υψηλών και χαμηλών συχνοτήτων με φυσιολογική ακοή στις μεσαίες συχνότητες.

Αξιολόγηση υπολοίπου

Μεταξύ των επεισοδίων ιλίγγου, η αίσθηση ισορροπίας επιστρέφει στο φυσιολογικό για τα περισσότερα άτομα με νόσο Meniere. Αλλά μπορεί να έχετε κάποια συνεχή προβλήματα ισορροπίας.

Οι εξετάσεις που αξιολογούν τη λειτουργία του εσωτερικού αυτιού περιλαμβάνουν:

• Βιντενυσταγμογραφία. Αυτή η δοκιμή αξιολογεί τη λειτουργία ισορροπίας αξιολογώντας την κίνηση των ματιών. Οι αισθητήρες που σχετίζονται με την ισορροπία στο εσωτερικό αυτί συνδέονται με τους μύες που ελέγχουν την κίνηση των ματιών. Αυτή η σύνδεση σάς δίνει τη δυνατότητα να κινείτε το κεφάλι σας ενώ κρατάτε τα μάτια σας εστιασμένα σε ένα σημείο.
• Δοκιμή περιστροφικής καρέκλας. Όπως μια βιντεονυσταγμογραφία, αυτή η δοκιμή μετρά τη λειτουργία του εσωτερικού αυτιού με βάση την κίνηση των ματιών. Κάθεσαι σε μια περιστρεφόμενη καρέκλα ελεγχόμενη από υπολογιστή, η οποία διεγείρει το εσωτερικό αυτί σου.
• Έλεγχος μυογονικών προκλημένων αιθουσαίων δυνάμεων. Αυτό το τεστ δείχνει υπόσχεση όχι μόνο για τη διάγνωση, αλλά και την παρακολούθηση της νόσου του Meniere. Εμφανίζει χαρακτηριστικές αλλαγές στα προσβεβλημένα αυτιά ατόμων με νόσο Meniere.
• Οστεογραφία. Αυτό το ηλεκτρονικό τεστ αποκαλύπτει σε ποιο μέρος του συστήματος ισορροπίας – όραση, λειτουργία του εσωτερικού αυτιού ή αισθήσεις από το δέρμα, τους μύες, τους τένοντες και τις αρθρώσεις – βασίζεστε περισσότερο και ποια μέρη μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα. Ενώ φοράτε μια ζώνη ασφαλείας, στέκεστε ξυπόλητοι σε μια πλατφόρμα και διατηρείτε την ισορροπία σας κάτω από διάφορες συνθήκες.
• Τεστ παλμών κεφαλής βίντεο. Αυτό το νεότερο τεστ χρησιμοποιεί βίντεο για να μετρήσει τις αντιδράσεις των ματιών σε απότομες κινήσεις. Ενώ εστιάζετε σε ένα σημείο, το κεφάλι σας γυρίζει γρήγορα και απρόβλεπτα. Εάν τα μάτια σας απομακρύνονται από το στόχο όταν είναι γυρισμένο το κεφάλι σας, έχετε ένα μη φυσιολογικό αντανακλαστικό.
• Ηλεκτροκοχλεογραφία. Αυτή η δοκιμή εξετάζει το εσωτερικό αυτί ως απόκριση σε ήχους. Αυτή η εξέταση μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό εάν υπάρχει μη φυσιολογική συσσώρευση υγρού στο εσωτερικό αυτί, αλλά δεν είναι ειδική για τη νόσο του Meniere.

Εξετάσεις για τον αποκλεισμό άλλων ασθενειών

Οι εξετάσεις αίματος και οι απεικονιστικές σαρώσεις, όπως η μαγνητική τομογραφία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον αποκλεισμό διαταραχών που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα παρόμοια με εκείνα της νόσου του Meniere, όπως όγκος στον εγκέφαλο ή σκλήρυνση κατά πλάκας.

Θεραπεία της νόσου του Meniere

Δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Meniere. Ορισμένες μέθοδοι θεραπείας μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της σοβαρότητας και της συχνότητας των επεισοδίων ιλίγγου. Όμως, δυστυχώς, δεν υπάρχουν θεραπείες για την απώλεια ακοής.

Φάρμακα για τη θεραπεία του ιλίγγου

Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα που πρέπει να ληφθούν κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου ιλίγγου για να μειώσει τη σοβαρότητα ενός επεισοδίου ιλίγγου:

• Τα φάρμακα για την ασθένεια της κίνησης, όπως η μεκλιζίνη ή η διαζεπάμη (Valium), μπορεί να μειώσουν την αίσθηση περιστροφής και να βοηθήσουν στον έλεγχο της ναυτίας και του εμέτου.
• Τα φάρμακα κατά της ναυτίας, όπως η προμεθαζίνη, μπορεί να ελέγξουν τη ναυτία και τον έμετο κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου ιλίγγου.

Μακροχρόνια χρήση φαρμάκων

Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για τη μείωση της κατακράτησης υγρών (διουρητικό) και να σας προτείνει να περιορίσετε την πρόσληψη αλατιού. Για μερικούς ανθρώπους, αυτός ο συνδυασμός βοηθά στον έλεγχο της σοβαρότητας και της συχνότητας των συμπτωμάτων της νόσου του Meniere.

Μη επεμβατικές θεραπείες και διαδικασίες

Μερικά άτομα με νόσο του Meniere μπορεί να ωφεληθούν από άλλες μη επεμβατικές θεραπείες και διαδικασίες, όπως:

• Αναμόρφωση. Εάν έχετε προβλήματα ισορροπίας μεταξύ των επεισοδίων ιλίγγου, η αιθουσαία θεραπεία αποκατάστασης μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.
• Ακουστικό. Ένα ακουστικό βαρηκοΐας στο αυτί που έχει προσβληθεί από τη νόσο του Meniere μπορεί να βελτιώσει την ακοή σας. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ακουολόγο για να συζητήσει ποιες επιλογές βοηθημάτων ακοής θα ήταν καλύτερες για εσάς.
• Θεραπεία θετικής πίεσης. Για τον ίλιγγο που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, αυτή η θεραπεία πραγματοποιείται με την άσκηση πίεσης στο μέσο αυτί για τη μείωση της συσσώρευσης υγρών. Μια συσκευή που ονομάζεται γεννήτρια παλμών Meniett εφαρμόζει παλμούς πίεσης στον ακουστικό πόρο μέσω ενός σωλήνα αερισμού. Κάνετε τη θεραπεία στο σπίτι, συνήθως τρεις φορές την ημέρα για πέντε λεπτά τη φορά.

  Η θεραπεία θετικής πίεσης έχει δείξει βελτίωση στα συμπτώματα του ιλίγγου, των εμβοών και της ακουστικής πίεσης σε ορισμένες μελέτες, αλλά όχι σε άλλες. Η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητά του δεν έχει ακόμη καθοριστεί.

Εάν οι συντηρητικές θεραπείες που αναφέρονται παραπάνω δεν είναι επιτυχείς, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μερικές από αυτές τις πιο επιθετικές θεραπείες.

Έγχυση φαρμάκου στο μέσο αυτί

Τα φάρμακα που εγχέονται στο μέσο αυτί και στη συνέχεια απορροφώνται στο εσωτερικό αυτί, μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα του ιλίγγου. Αυτή η θεραπεία γίνεται στο ιατρείο. Οι γιατροί μπορούν να κάνουν ένεση με αυτά τα φάρμακα:

• Η γενταμικίνη, ένα αντιβιοτικό που είναι τοξικό για το εσωτερικό αυτί σας, μειώνει τη λειτουργία εξισορρόπησης του αυτιού σας και το άλλο σας αυτί αναλαμβάνει την ευθύνη για την ισορροπία. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος περαιτέρω απώλειας ακοής.
• Τα στεροειδή, όπως η δεξαμεθαζόνη, μπορεί επίσης να βοηθήσουν στον έλεγχο των κρίσεων ιλίγγου σε μερικούς ανθρώπους. Αν και η δεξαμεθαζόνη μπορεί να είναι ελαφρώς λιγότερο αποτελεσματική από τη γενταμυκίνη, είναι λιγότερο πιθανό από τη γενταμυκίνη να προκαλέσει περαιτέρω απώλεια ακοής.

Χειρουργική επέμβαση

Εάν οι κρίσεις ιλίγγου που σχετίζονται με τη νόσο του Meniere είναι σοβαρές και εξουθενωτικές και άλλες μέθοδοι θεραπείας δεν βοηθούν, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή. Οι χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν:

• Διαδικασία ενδολεμφικού σάκου. Ο ενδολεμφικός σάκος παίζει ρόλο στη ρύθμιση των επιπέδων του υγρού του εσωτερικού αυτιού. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ενδολεμφικός σάκος αποσυμπιέζεται, γεγονός που μπορεί να ανακουφίσει τα υπερβολικά επίπεδα υγρών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η διαδικασία συνδυάζεται με την τοποθέτηση ενός shunt, ενός σωλήνα που αποστραγγίζει το υπερβολικό υγρό από το εσωτερικό αυτί σας.
• Λαβυρινθεκτομή. Με αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός αφαιρεί το τμήμα ισορροπίας του εσωτερικού αυτιού, αφαιρώντας έτσι τόσο την ισορροπία όσο και τη λειτουργία της ακοής από το προσβεβλημένο αυτί. Αυτή η διαδικασία εκτελείται μόνο εάν έχετε ήδη σχεδόν ολική ή ολική απώλεια ακοής στο προσβεβλημένο αυτί σας.
• Τομή αιθουσαίου νεύρου. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την κοπή του νεύρου που συνδέει τους αισθητήρες ισορροπίας και κίνησης στο εσωτερικό αυτί σας με τον εγκέφαλο (αιθουσαίο νεύρο). Αυτή η διαδικασία συνήθως διορθώνει προβλήματα με τον ίλιγγο ενώ προσπαθεί να διατηρήσει την ακοή στο προσβεβλημένο αυτί. Αυτή η διαδικασία απαιτεί γενική αναισθησία και διανυκτέρευση στο νοσοκομείο.

Φροντίδα στο σπίτι

Ορισμένες τακτικές αυτοφροντίδας μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των επιπτώσεων της νόσου του Meniere. Λάβετε υπόψη αυτές τις συμβουλές για χρήση κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου ασθένειας:

• Καθίστε ή ξαπλώστε όταν αισθάνεστε ζάλη. Κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου ιλίγγου, αποφύγετε πράγματα που μπορεί να επιδεινώσουν τα σημάδια και τα συμπτώματά σας, όπως ξαφνική κίνηση, έντονα φώτα, παρακολούθηση τηλεόρασης ή ανάγνωση. Προσπαθήστε να εστιάσετε σε ένα αντικείμενο που δεν κινείται.
• Ξεκουραστείτε κατά τη διάρκεια και μετά τις κρίσεις ιλίγγου. Μην βιαστείτε να επιστρέψετε στις κανονικές σας δραστηριότητες.
• Να γνωρίζετε ότι μπορεί να χάσετε την ισορροπία σας. Η πτώση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό τραυματισμό. Χρησιμοποιήστε καλό φωτισμό εάν σηκώνεστε τη νύχτα. Ένα μπαστούνι για περπάτημα μπορεί να βοηθήσει στη σταθερότητα εάν έχετε χρόνια προβλήματα ισορροπίας.

Για να αποφύγετε την πρόκληση επίθεσης ιλίγγου, κάντε τις ακόλουθες ενέργειες:

• Περιορίστε το αλάτι. Η κατανάλωση τροφών και ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι μπορεί να αυξήσει την κατακράτηση υγρών. Για τη συνολική υγεία, στοχεύστε σε λιγότερο από 2.300 χιλιοστόγραμμα νατρίου κάθε μέρα. Οι ειδικοί συνιστούν επίσης να κατανέμετε ομοιόμορφα την πρόσληψη αλατιού κατά τη διάρκεια της ημέρας.
• Περιορίστε την καφεΐνη, το αλκοόλ και τον καπνό. Αυτές οι ουσίες μπορούν να επηρεάσουν την ισορροπία υγρών στα αυτιά σας.

Αντιμετώπιση και υποστήριξη

Η νόσος του Meniere μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική σας ζωή, την παραγωγικότητά σας και τη συνολική ποιότητα της ζωής σας. Μάθετε ό,τι μπορείτε για την ασθένειά σας.

Μιλήστε με άτομα που έχουν επίσης αυτή την ασθένεια, πιθανώς σε μια ομάδα υποστήριξης. Τα μέλη της ομάδας μπορούν να παρέχουν πληροφορίες, πόρους, υποστήριξη και στρατηγικές αντιμετώπισης. Ρωτήστε τον γιατρό ή τον θεραπευτή σας για ομάδες στην περιοχή σας.