Ο πονοκέφαλος όταν σκύβετε και ο βήχας είναι ένα κοινό σύμπτωμα που μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες. Σε αυτό το άρθρο, θα απαριθμήσουμε όλες τις αιτίες του πονοκεφάλου όταν σκύβετε και βήχετε, θα εξηγήσουμε πώς εμφανίζεται αυτό το σύμπτωμα και πώς διαγιγνώσκεται και αντιμετωπίζεται.
Πονοκέφαλος όταν σκύβετε και βήχετε
Μία από τις ακόλουθες ασθένειες ή καταστάσεις μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο όταν σκύβετε και βήχετε
Πρωτοπαθής βήχας κεφαλαλγία (primary cough headache)
Ο πρωτοπαθής βήχας είναι ένας τύπος πονοκεφάλου που εμφανίζεται αυθόρμητα, χωρίς καμία ευδιάκριτη υποκείμενη αιτία. Η πρωτοπαθής κεφαλαλγία από βήχα είναι συνήθως ένας οξύς, διαπεραστικός πόνος που διαρκεί λίγα δευτερόλεπτα έως λεπτά μετά το βήχα, το φτέρνισμα, το τέντωμα ή το σκύψιμο. Αυτοί οι πονοκέφαλοι επηρεάζουν κυρίως άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών. Η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει αλλαγές στην πίεση εντός του κρανίου και του σπονδυλικού σωλήνα.
Όταν ένα άτομο βήχει, φτερνίζεται ή σκύβει, υπάρχει μια ξαφνική αύξηση της πίεσης μέσα στο στήθος και την κοιλιά. Αυτή η αύξηση της πίεσης μεταδίδεται στις φλέβες και στη συνέχεια στο φλεβικό σύστημα στο κρανίο και στο νωτιαίο κανάλι, οδηγώντας σε μια παροδική αύξηση της πίεσης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Αυτή η ξαφνική αλλαγή πίεσης μπορεί να διεγείρει τις νευρικές ίνες στην επένδυση του εγκεφάλου (μήνιγγες), οδηγώντας σε πρωτοπαθή πονοκέφαλο βήχα.
Διάγνωση: Ο πρωτοπαθής βήχας είναι διάγνωση αποκλεισμού. Η διάγνωση γίνεται κυρίως με βάση την περιγραφή των συμπτωμάτων του ασθενούς, το ιστορικό και τη νευρολογική εξέταση. Οι κλινικοί γιατροί αποκλείουν δευτερεύουσες αιτίες μέσω απεικονιστικών εξετάσεων όπως μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία. Ελλείψει ορατών δομικών ή αγγειακών ανωμαλιών, μπορεί να γίνει διάγνωση πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας από βήχα.
Θεραπεία: Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πρωτοπαθείς πονοκέφαλοι βήχας είναι καλοήθεις και δεν απαιτούν καμία θεραπεία. Ωστόσο, σε επίμονες περιπτώσεις, μπορεί να συνταγογραφηθούν προληπτικά φάρμακα όπως η ινδομεθακίνη (ένας τύπος μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου), η προπρανολόλη (βήτα-αναστολέας) ή η ακεταζολαμίδη (ένα διουρητικό). Αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν την ενδοκρανιακή πίεση, μετριάζοντας έτσι τον πονοκέφαλο.
Δευτεροπαθής βήχας κεφαλαλγία (secondary cough headache)
Οι δευτεροπαθείς πονοκέφαλοι βήχα είναι λιγότερο συχνοί αλλά πιο σοβαροί καθώς προκύπτουν από υποκείμενα δομικά προβλήματα στον εγκέφαλο. Οι δευτεροπαθείς πονοκέφαλοι βήχας μπορεί να εμφανιστούν για διάφορους λόγους, όπως δυσπλασία Chiari, όγκος εγκεφάλου ή αυτόματη διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού.
Δυσπλασία Chiari
Η δυσπλασία Chiari είναι ένα συγγενές ελάττωμα κατά το οποίο ένα μέρος του εγκεφάλου, η παρεγκεφαλίδα, κατεβαίνει έξω από το κρανίο στον νωτιαίο σωλήνα. Όταν ένα άτομο με αυτή την πάθηση βήχει ή λυγίζει, το εγκεφαλονωτιαίο υγρό δεν μπορεί να ρέει σωστά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση πίεσης με αποτέλεσμα πονοκέφαλο.
Διάγνωση: Αυτή η κατάσταση διαγιγνώσκεται με μαγνητική τομογραφία, η οποία μπορεί να αποκαλύψει τη δομική ανωμαλία. Συμπτώματα όπως προβλήματα συντονισμού, δυσκολία στην κατάποση και μούδιασμα στα χέρια μπορεί επίσης να είναι ενδεικτικά μιας δυσπλασίας Chiari.
Θεραπεία: Η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των συμπτωμάτων και την πρόληψη των επιπλοκών. Μπορεί να απαιτείται φαρμακευτική αγωγή για τη διαχείριση του πόνου. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, συχνά συνιστάται χειρουργική επέμβαση για τη δημιουργία περισσότερου χώρου για την παρεγκεφαλίδα και για την ομαλοποίηση της ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.
Ογκος στον εγκέφαλο
Οι όγκοι του εγκεφάλου μπορούν να προκαλέσουν δευτεροπαθείς πονοκεφάλους βήχα αυξάνοντας την ενδοκρανιακή πίεση. Ο βήχας ή το σκύψιμο αυξάνει περαιτέρω αυτή την πίεση, οδηγώντας σε πονοκεφάλους.
Διάγνωση: Οι απεικονιστικές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων των μαγνητικής τομογραφίας ή αξονικής τομογραφίας, χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση της παρουσίας και της θέσης ενός όγκου στον εγκέφαλο. Πρόσθετες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν νευρολογικές εξετάσεις και βιοψίες ιστών.
Θεραπεία: Το σχέδιο θεραπείας περιλαμβάνει συνήθως συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, ακτινοθεραπείας και χημειοθεραπείας. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τύπος και ο βαθμός του όγκου, το μέγεθος και η εντόπισή του και η συνολική υγεία του ασθενούς. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί για την αφαίρεση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους του όγκου, διατηρώντας παράλληλα τη νευρολογική λειτουργία. Μετά την επέμβαση, η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σκοτώσει τα εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα. Η χημειοθεραπεία, η χρήση φαρμάκων για τη θανάτωση των καρκινικών κυττάρων, μπορεί επίσης να συμπεριληφθεί στο θεραπευτικό σχήμα. Η εισαγωγή της στοχευμένης θεραπείας, με τη χρήση φαρμάκων που εντοπίζουν και επιτίθενται ειδικά στα καρκινικά κύτταρα, έχει φέρει επανάσταση στην προσέγγιση για τη διαχείριση των όγκων του εγκεφάλου.
Αυθόρμητη διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού
Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι το διαυγές υγρό που προστατεύει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Μια αυθόρμητη διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι η διαρροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσω ρήξης σκληράς μήνιγγας χωρίς καμία γνωστή αιτία. Η διαρροή μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή πίεση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, προκαλώντας έναν τύπο πονοκεφάλου που επιδεινώνεται όταν στέκεστε ή κάθεστε όρθια και βελτιώνεται όταν ξαπλώνετε. Ο βήχας ή το σκύψιμο μπορεί επίσης να εντείνει τον πονοκέφαλο.
Διάγνωση: Η διάγνωση γίνεται συνήθως με μαγνητική τομογραφία με ενδορραχιαία αντίθεση, η οποία μπορεί να ανιχνεύσει την παρουσία και τη θέση της διαρροής. Μια οσφυονωτιαία παρακέντηση ή ένα μυελόγραμμα CT μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί για τη μέτρηση της πίεσης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και τον εντοπισμό διαρροών, αντίστοιχα.
Θεραπεία: Η αρχική θεραπεία είναι συχνά συντηρητική διαχείριση, όπως ανάπαυση στο κρεβάτι, αυξημένη πρόσληψη υγρών και καφεΐνη, η οποία βοηθά στην αύξηση της παραγωγής εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Εάν αυτά τα μέτρα είναι αναποτελεσματικά, μπορεί να πραγματοποιηθεί ένα επισκληρίδιο έμπλαστρο αίματος, όπου το αίμα του ίδιου του ασθενούς εγχέεται κοντά στο σημείο της παρακέντησης για την προώθηση της πήξης και τη σφράγιση της διαρροής. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αποκατάσταση.
Ιγμορίτιδα
Η ιγμορίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει πονοκεφάλους όταν σκύβετε.
Η φλεγμονή στα ιγμόρεια μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση πίεσης, ιδιαίτερα όταν σκύβετε, οδηγώντας σε πόνο και δυσφορία.
Διάγνωση: Η διάγνωση πραγματοποιείται συνήθως με φυσική εξέταση, συμπεριλαμβανομένου ενός ελέγχου για πόνο στη μύτη και το λαιμό. Απεικονιστικές εξετάσεις όπως αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση της διάγνωσης και την αξιολόγηση της έκτασης της φλεγμονής του κόλπου.
Θεραπεία: Η θεραπεία χρησιμοποιεί συχνά φάρμακα όπως αντιβιοτικά (αν η αιτία είναι βακτηριακή), αποσυμφορητικά και αναλγητικά. Σε περιπτώσεις όπου η ιγμορίτιδα είναι χρόνια ή υποτροπιάζουσα, μπορεί να συνιστώνται πιο επεμβατικές διαδικασίες όπως η χειρουργική επέμβαση κόλπων.
συμπέρασμα
Οι πονοκέφαλοι όταν σκύβετε ή βήχετε μπορεί να έχουν διάφορες αιτίες και η κατανόηση της συγκεκριμένης αιτίας είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή θεραπεία. Ενώ οι πρωτοπαθείς πονοκέφαλοι βήχας είναι καλοήθεις, οι δευτερεύουσες αιτίες απαιτούν συχνά πιο εκτεταμένη θεραπεία, καθώς είναι συμπτώματα υποκείμενων νευρολογικών προβλημάτων. Πρέπει να συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας εάν αντιμετωπίζετε συχνά πονοκεφάλους που προκαλούνται από βήχα ή σκύψιμο, καθώς μπορεί να υποδηλώνει μια υποκείμενη πάθηση που χρειάζεται προσοχή.
Discussion about this post