Όταν αντιμετωπίζετε πόνο, θλίψη ή αβεβαιότητα, πώς αντιδράτε;
Ξεσπάτε, μιλώντας ενάντια στις αδικίες του κόσμου; Ή να αποσυρθείτε για να περιποιηθείτε τη θλίψη και την αγωνία σας κατ’ ιδίαν;
Μεγάλο μέρος της υπάρχουσας εξερεύνησης στις αντιδράσεις του ανθρώπινου στρες τείνει να επικεντρωθεί σε αυτές τις δύο κύριες αντιδράσεις: τη μάχη και τη φυγή. Πιο πρόσφατα, μπορεί να έχετε επίσης ακούσει για δύο πρόσθετες απαντήσεις: πάγωμα και ελαφάκι.
Ωστόσο, ακόμη και αυτές οι τέσσερις διαφορετικές απαντήσεις δεν μπορούν να συνοψίσουν την ανταπόκριση του καθενός στο τραύμα και το στρες. Το 2000, μια ομάδα ψυχολόγων του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες με επικεφαλής τη Shelley Taylor πρότεινε μια άλλη, πιο κοινωνική απάντηση, την οποία ονόμασαν «Tend and Friend».
Αντί να αμφισβητήσετε άμεσα μια απειλή ή να δραπετεύσετε από αυτήν, η απόκριση τείνετε και γίνετε φίλοι περιλαμβάνει το να φροντίζετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα τραβώντας τα κοντά, σωματικά ή μεταφορικά.
Στη συνέχεια, μπορείτε να στραφείτε στους άλλους γύρω σας, προσφέροντας υποστήριξη και λαμβάνοντας μέτρα για να βεβαιωθείτε ότι όλοι αισθάνονται ήρεμοι και ασφαλείς.
Η ερευνητική ομάδα του Taylor βρήκε αρκετή υποστήριξη για την ιδέα ότι τόσο οι μακροχρόνιοι κοινωνικοί δεσμοί όσο και οι νεοσύστατοι δεσμοί μπορούν:
- αυξήστε το αίσθημα ασφάλειας
- ενισχύουν την ανθεκτικότητα
- να σας βοηθήσει να βρείτε τη δύναμη να θεραπεύσετε και να προχωρήσετε
Αυτή η ιδέα της φροντίδας και της φιλίας, η οποία προέκυψε εν μέρει από τις προσωπικές τους παρατηρήσεις για το πώς κάποιοι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο άγχος, τελικά έγινε μια θεωρία τεκμηριωμένη.
Τείνω και γίνε φίλος εναντίον αγώνα ή φυγής
Η μάχη και η φυγή (ή το πάγωμα, εν προκειμένω) έχουν αρκετά ξεκάθαρα οφέλη, ειδικά στο πλαίσιο της εξέλιξης. Εάν νικήσετε μια απειλή ή ξεφύγετε με επιτυχία από αυτήν, θα επιβιώσετε για να αντιμετωπίσετε μια άλλη μέρα.
Φυσικά, η απελευθέρωση και μόνο θα μπορούσε να σας χωρίσει από την υπόλοιπη ομάδα σας. Αυτό δεν σας κοστίζει μόνο το πλεονέκτημα της ασφάλειας σε αριθμούς και σας αποκόπτει από τη σωματική και συναισθηματική υποστήριξη. Θέτει επίσης ευάλωτα μέλη – μικρά παιδιά, ηλικιωμένους και άρρωστους – σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
Οι άνθρωποι έχουν ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης. Αλλά για πολλούς γονείς θηλαστικών, ιδιαίτερα για την ανθρώπινη ποικιλία, η επιθυμία να διασφαλίσουν την ασφάλεια των παιδιών τους μπορεί να αντισταθμίσει την επιθυμία να σώσουν πρώτα τον εαυτό τους.
Η ανταπόκριση του τείνω και γίνε φίλος φαίνεται να έχει τις ρίζες της σε αυτή την ενστικτώδη ανάγκη να προστατεύονται τα παιδιά και να συνεργάζονται με άλλους για μεγαλύτερη ασφάλεια.
Τούτου λεχθέντος, μπορείτε εύκολα να το εφαρμόσετε στην καθημερινή ζωή, είτε έχετε παιδιά είτε όχι.
Απλώς σκεφτείτε μια στιγμή που προσπαθήσατε να χειριστείτε ένα πρόβλημα μόνοι σας και, στη συνέχεια, συγκρίνετε τη με μια στιγμή που απευθυνθήκατε στα αγαπημένα σας πρόσωπα για βοήθεια ή μια στιγμή που απευθυνθήκατε για να προσφέρετε βοήθεια σε κάποιον που αντιμετωπίζει μια κρίση.
Γιατί το tend and befriend είναι μια τόσο νέα ιδέα;
Ο Taylor δημοσίευσε την πρώτη εργασία σχετικά με την απόκριση τάσης και φυγής το 2000. Σε αντίθεση, ο Walter Bradford Cannon εισήγαγε για πρώτη φορά την ιδέα μιας απόκρισης στρες μάχης ή φυγής στο
Αναρωτιέστε γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος για να αναγνωρίσουν οι ερευνητές αυτή την εναλλακτική απάντηση στο στρες;
Μεγάλο μέρος της υπάρχουσας έρευνας για τις αντιδράσεις στο στρες περιλαμβάνει μόνο άνδρες. Οι περισσότερες επιστημονικές έρευνες πριν από τη δεκαετία του 1990 απέκλειαν τις γυναίκες από τις κλινικές δοκιμές, και μερικές δεκαετίες δεν είναι τόσο μεγάλες, όσον αφορά την ψυχολογία.
Κατά συνέπεια, η έρευνα μόλις άρχισε να διερευνά τους πιθανούς τρόπους με τους οποίους οι αντιδράσεις στο στρες μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το φύλο.
Η ομάδα του Taylor παρατήρησε κυρίως συμπεριφορά φροντίδας και φιλίας στις γυναίκες. Παρουσίασαν αυτή την απάντηση ως μια συντριπτικά (αν και όχι αποκλειστικά) γυναικεία αντίδραση στο στρες.
Πρότειναν ότι οι προηγούμενοι ερευνητές δεν είχαν εντοπίσει την ανταπόκριση επειδή δεν είχαν σκεφτεί καθόλου τις γυναικείες αντιδράσεις στο στρες.
Παραδείγματα τείνουν και γίνονται φίλοι
Η συμπεριφορά φροντίδας και φιλίας μπορεί να εμφανιστεί πιο αναγνωρίσιμα μετά από μια μεγάλη κρίση ή τραύμα.
Για παράδειγμα, πείτε ότι ένα ζευγάρι νοσηλεύεται μετά από ένα σοβαρό τροχαίο. Ένας στενός φίλος μπορεί να φροντίζει τα παιδιά του όσο το ζευγάρι αναρρώνει.
Ένα άλλο παράδειγμα θα ήταν η υποστηρικτική κοινότητα των επιζώντων που δημιουργείται μετά από έναν σεισμό που καταστρέφει μια ολόκληρη γειτονιά.
Αλλά η ανταπόκριση του τείνουν να γίνω φίλος δεν περιορίζεται σε εκδηλώσεις μεγάλης κλίμακας. Μπορεί να εμφανιστεί σε καθημερινές προκλήσεις καθώς και σε έκτακτες περιστάσεις.
Για παράδειγμα, φροντίζετε και κάνετε παρέα όταν:
- προσφέρετε να παραλάβετε είδη παντοπωλείου και συνταγές για μεγαλύτερους ή ανοσοκατεσταλμένους γείτονες
- προσκαλέστε τον νέο σας γείτονα να μείνει για τη διάρκεια μιας σφοδρής χειμερινής καταιγίδας
- τραβήξτε την οικογένειά σας στην κουζίνα για να φτιάξετε μαζί το δείπνο μετά από μια άθλια μέρα στη δουλειά
- στείλτε τα παιδιά σας και τα ξαδέρφια τους να παίξουν στην αυλή με σνακ, ώστε η αδερφή σας να μοιραστεί τις πρόσφατες δυσκολίες της σχέσης της
- συγκεντρώστε μια ομάδα συναδέλφων μαζί για αμοιβαία υποστήριξη αφού το αφεντικό σας ανακοινώσει ότι το γραφείο σας κλείνει, με λίγες μόνο ευκαιρίες για μεταφορά σε άλλο υποκατάστημα
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η απόκριση μπορεί να συμβεί περισσότερο ως συνέχεια της αρχικής σας απόκρισης στο στρες.
Για παράδειγμα, πείτε ότι επιστρέφετε στο σπίτι από το πάρτι ενός φίλου όταν ο πρώην σας έρχεται πίσω σας, σας πιάνει το χέρι και προσπαθεί να σας τραβήξει προς το αυτοκίνητό του. Τα διώχνετε και τρέχετε, χρησιμοποιώντας και τις απαντήσεις μάχης και φυγής.
Μόλις φτάσετε στο σπίτι του φίλου σας, εξηγείτε τι συνέβη, αφήστε τον να σας παρηγορήσει και μείνετε τη νύχτα όπου αισθάνεστε ασφαλείς. Η υποστήριξή τους σας βοηθά να απαλύνετε τον φόβο και την αγωνία σας και μέχρι το πρωί, νιώθετε πολύ πιο ήρεμοι.
Πιθανές εξηγήσεις
Οι ειδικοί έχουν προσφέρει μερικές πιθανές εξηγήσεις για την ανταπόκριση του ten-and-friend.
Οι ρόλοι των φύλων στις πρώιμες κοινωνίες κυνηγών-συλλεκτών ανθρώπων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο.
Σίγουρα, κάποιες γυναίκες κυνηγούσαν, αλλά συχνά αναλάμβαναν άλλες ευθύνες πιο κοντά στην κατασκήνωση, ειδικά όταν ήταν έγκυες, θηλάζουν ή φροντίζουν μικρά παιδιά.
Τα άτομα με μωρά και μικρά παιδιά δεν μπορούσαν εύκολα να δραπετεύσουν ή να τσακωθούν – αλλά μπορούσαν να ενωθούν για να προστατεύσουν ο ένας τον άλλον και να δημιουργήσουν μια ισχυρότερη ομάδα. Μαζί, μπορούσαν να αμυνθούν πιο αποτελεσματικά και η επιβίωση έγινε πιο πιθανή.
Οι ορμόνες επηρεάζουν επίσης.
Κατά τη διάρκεια αγχωτικών ή τρομακτικών καταστάσεων, το σώμα σας παράγει μια σειρά από ορμόνες, συμπεριλαμβανομένης της αδρεναλίνης και της κορτιζόλης, που σας βοηθούν να προετοιμαστείτε για να αντιμετωπίσετε την απειλή. Απελευθερώνει επίσης ωκυτοκίνη, μια ορμόνη που συνδέεται με το δέσιμο, την προσκόλληση και την εμπιστοσύνη.
Τα υψηλότερα επίπεδα ωκυτοκίνης μπορεί να σας ωθήσουν να αναζητήσετε συντροφικότητα και να δημιουργήσετε κοινωνικές σχέσεις. Ωστόσο, τα οιστρογόνα – μια ορμόνη που υπάρχει σε υψηλότερα επίπεδα στις γυναίκες – μπορεί να ενισχύσει τα αποτελέσματα της ωκυτοκίνης.
Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες μπορεί να έχουν περισσότερες πιθανότητες να τείνουν προς τα αγαπημένα τους πρόσωπα και να κάνουν φίλες με άλλους σε περιόδους κρίσης.
Η ανατροφή παιδιών και αγαπημένων προσώπων μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει το σύστημα ανταμοιβής στον εγκέφαλό σας, ενισχύοντας την ίδια συμπεριφορά στο μέλλον.
Ο ρόλος της προσκόλλησης
Έρευνα από το 2019 πρότεινε επίσης ότι το στυλ προσκόλλησης μπορεί να έχει κάποια σχέση με την απόκριση στο στρες.
Σε μια μελέτη 237 νεαρών ανδρών και γυναικών, οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι οι άνδρες έτειναν να ανταποκρίνονται στις απειλές πολεμώντας, ενώ οι γυναίκες προτιμούσαν να φεύγουν ή να φροντίζουν και να γίνονται φίλοι.
Αλλά διαπίστωσαν επίσης ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες είπαν ότι θα ήταν πιο πιθανό να επιλέξουν την απόκριση να τείνουν και να γίνουν φίλοι σε περιόδους άγχους.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι συμμετέχοντες με στυλ αποφυγής προσκόλλησης ήταν λιγότερο πιθανό να δείξουν μια ανταπόκριση με τάση και φιλία. Επιπλέον, οι γυναίκες με αποφευκτικές προσκολλήσεις ήταν εξίσου πιθανό να ανταποκριθούν τσακώνοντας με τους άνδρες.
Λάβετε υπόψη σας, ωστόσο, ότι η θεωρία «τενεύω και γίνω φίλη» δεν υποδηλώνει ότι οι γυναίκες δεν δείχνουν ποτέ επιθετικότητα όταν απειλούνται ή στρεσάρονται – μόνο ότι η γυναικεία επιθετικότητα φαίνεται λιγότερο συνδεδεμένη με τη μάχη ή τη φυγή.
Είναι επίσης σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η απόκριση είναι ακριβώς αυτό — μια απόκριση στο άγχος, όχι ένας δείκτης γονικών δεξιοτήτων. Οποιοσδήποτε μπορεί να εμπλακεί σε αυτές τις συμπεριφορές, ανεξαρτήτως φύλου.
Για να το θέσω αλλιώς, η θεωρία δεν υπονοεί ότι οι γυναίκες είναι αυτόματα καλύτερες στη φροντίδα και τη φροντίδα των παιδιών.
Τα οφέλη της κοινωνικής σύνδεσης
Νιώσατε ποτέ πιο δυνατοί και πιο αισιόδοξοι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, απλώς και μόνο επειδή είχατε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο δίπλα σας;
Οι ειδικοί θεωρούν ότι η κοινωνική σύνδεση είναι βασική ανθρώπινη ανάγκη, και άφθονη
Οι άνθρωποι γενικά δεν τα πάνε καλά εντελώς μόνοι τους. Το Tend and befriend αντιπροσωπεύει μια επιλογή να έρθετε μαζί, να προσεγγίσετε τις προκλήσεις ως ένα πιο δυνατό σύνολο και να προσφέρετε μια χείρα βοηθείας σε όποιον το χρειάζεται.
Οι δεσμοί που δημιουργείτε με άλλους μπορούν:
- προσφέρουν προστασία και υποστήριξη
- βελτιώστε τη σωματική σας υγεία και τη συναισθηματική σας ευεξία
- ενισχύουν την ενσυναίσθηση
- προάγουν τα συναισθήματα του ανήκειν
- οδηγούν σε προσωπική ανάπτυξη
- σου θυμίζει τι εκτιμάς περισσότερο στη ζωή
Μάθετε περισσότερα για τα οφέλη της φιλίας, καθώς και για το πώς να τα αποκτήσετε.
Ομολογουμένως, αυτή η απάντηση μπορεί να μην είναι πάντα ιδανική. Δεν θα θέλετε πάντα να κάνετε παρέα και να γίνετε φίλοι – τουλάχιστον όχι αμέσως. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να επιλέξετε να αντιμετωπίσετε μια σύγκρουση ή απειλή απευθείας πριν απευθυνθείτε σε αγαπημένα σας πρόσωπα για παρηγοριά και υποστήριξη.
Επιπλέον, ο καθένας χρειάζεται λίγο χρόνο μόνος του και είναι πολύ καλό να αποσύρετε και να επαναφορτίσετε για λίγο σε μια δύσκολη περίοδο.
Απλά να ξέρετε ότι η υποστήριξη από άλλους μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά, όποτε επιλέγετε να την αναζητήσετε.
Αναζητώντας υποστήριξη στις δύσκολες στιγμές
Η φροντίδα και η φιλία δεν είναι φυσικά σε όλους, αλλά μπορείτε ακόμα να μάθετε να αγκαλιάζετε αυτήν την απάντηση όταν νομίζετε ότι μπορεί να έχει όφελος.
Ένα σημαντικό βήμα; Μην φοβάστε να ζητήσετε βοήθεια. Είναι εντάξει αν δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τα πάντα μόνοι σας.
Εάν αισθάνεστε συνειδητοποιημένοι όταν χρειάζεστε υποστήριξη, μπορείτε πάντα να προσπαθήσετε να προσφέρετε κάτι σε αντάλλαγμα. Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
«Υπάρχει περίπτωση να έρθεις και να με βοηθήσεις να διασκεδάσω τα παιδιά απόψε; Δυσκολεύομαι να σηκωθώ από το κρεβάτι. Θα πάρω το δικό σου για ένα βράδυ την επόμενη εβδομάδα, μόλις νιώσω καλύτερα».
Το να ρωτάς τους άλλους τι χρειάζονται μπορεί επίσης να βοηθήσει πολύ. Μπορεί να δυσκολεύονται εξίσου να ζητήσουν βοήθεια, οπότε το να προσφέρετε τη βοήθειά σας — ή απλώς να τους ενημερώσετε ότι είστε διαθέσιμοι — μπορεί να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε μια σύνδεση που θα σας ωφελήσει και τους δύο.
Η κατώτατη γραμμή
Σε στιγμές δυσκολίας και στενοχώριας, μπορεί να βρεθείτε να στρέφεστε σε αγαπημένα πρόσωπα ή να καλλιεργείτε νέες σχέσεις με άτομα που αντιμετωπίζουν τις ίδιες δύσκολες συνθήκες.
Στο επίκεντρο της απόκρισης του tend-and-friend βρίσκεται η αίσθηση ασφάλειας και ελπίδας. Τα πράγματα μπορεί να φαίνονται πολύ απαίσια αυτή τη στιγμή, σίγουρα.
Ωστόσο, η αξιοποίηση της δύναμης των υποστηρικτικών αγαπημένων προσώπων και η προσφορά της δικής σας σωματικής και συναισθηματικής υποστήριξης όπου είναι δυνατόν, μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε καλύτερα την αναταραχή και τον πόνο.
Η Crystal Raypole γράφει για Healthline και Psych Central. Τα πεδία ενδιαφέροντός της περιλαμβάνουν τη μετάφραση στα Ιαπωνικά, τη μαγειρική, τις φυσικές επιστήμες, τη σεξουαλική θετικότητα και την ψυχική υγεία, μαζί με βιβλία, βιβλία και άλλα βιβλία. Συγκεκριμένα, έχει δεσμευτεί να συμβάλει στη μείωση του στίγματος σχετικά με θέματα ψυχικής υγείας. Ζει στην Ουάσιγκτον με τον γιο της και μια αξιαγάπητη απείθαρχη γάτα.
Discussion about this post