Η λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος, γνωστή και ως σηπτική αρθρίτιδα του γόνατος, αποτελεί ιατρική επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση διάγνωση και θεραπεία. Βακτήρια, μύκητες ή άλλοι μολυσματικοί οργανισμοί μπορούν να εισβάλουν στην άρθρωση του γόνατος, προκαλώντας ταχεία φλεγμονή, έντονο πόνο και βλάβη στην άρθρωση. Χωρίς έγκαιρη θεραπεία, μια λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στον χόνδρο και στα οστά μέσα σε λίγες ημέρες.
Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τη λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος με ουρική αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα ή άλλη επώδυνη πάθηση των αρθρώσεων, καθώς πολλά συμπτώματα είναι παρόμοια.
Η λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος εμφανίζεται όταν μικροοργανισμοί εισέρχονται στην άρθρωση του γόνατος και πολλαπλασιάζονται εντός του αρθρικού υγρού και των περιβάλλοντων ιστών. Στις περισσότερες περιπτώσεις η λοίμωξη προκαλείται από βακτήρια, αν και μύκητες και, σπανιότερα, ιοί μπορούν επίσης να μολύνουν την άρθρωση.
Ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα συνήθως εμποδίζει τις λοιμώξεις να φτάσουν στις αρθρώσεις. Ωστόσο, ορισμένες ιατρικές παθήσεις, τραυματισμοί ή ιατρικές επεμβάσεις μπορούν να αυξήσουν αυτόν τον κίνδυνο.
Συμπτώματα λοίμωξης της άρθρωσης του γόνατος
Τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται ξαφνικά μέσα σε λίγες ώρες ή 2-3 ημέρες. Οι περισσότεροι άνθρωποι παρουσιάζουν σοβαρά συμπτώματα που επιδεινώνονται γρήγορα.
Τα συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Έντονος πόνος στο γόνατο που επιδεινώνεται με την κίνηση
- Ταχεία διόγκωση του γόνατος
- Αίσθημα θερμότητας στην προσβεβλημένη άρθρωση
- Ερυθρότητα του δέρματος γύρω από το γόνατο
- Δυσκολία στην κάμψη ή την έκταση του γόνατος
- Αδυναμία να στηριχθεί το βάρος στο προσβεβλημένο πόδι
- Πυρετός
- Ρίγη
- Κόπωση.
Ορισμένα άτομα, ιδίως οι ηλικιωμένοι ή τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, ενδέχεται να παρουσιάζουν μόνο ήπιο πυρετό ή καθόλου πυρετό. Ακόμη και χωρίς πυρετό, ο έντονος πόνος στο γόνατο που συνοδεύεται από οίδημα απαιτεί επείγουσα ιατρική αξιολόγηση.
Τι προκαλεί τη λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος;
Μια λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος αναπτύσσεται όταν μολυσματικοί μικροοργανισμοί εισέρχονται στην άρθρωση. Τα βακτήρια ευθύνονται για τις περισσότερες περιπτώσεις.
Στα συνηθισμένα βακτήρια περιλαμβάνονται:
- Staphylococcus aureus, συμπεριλαμβανομένου του Staphylococcus aureus ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη (MRSA)
- Είδη Streptococcus
- Γραμ-αρνητικά βακτήρια όπως το Escherichia coli, ειδικά σε ηλικιωμένους
- Neisseria gonorrhoeae σε σεξουαλικά ενεργούς νεαρούς ενήλικες.
Λιγότερο συχνά, μύκητες ή μυκοβακτηρίδια μολύνουν την άρθρωση του γόνατος, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος
Εξάπλωση της λοίμωξης μέσω της κυκλοφορίας του αίματος
Μια δερματική λοίμωξη, μια λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, μια πνευμονία ή μια λοίμωξη του αίματος μπορεί να μεταφέρει βακτήρια μέσω του αίματος στην άρθρωση του γόνατος.
Τραυματισμός στο γόνατο
Ένα βαθύ κόψιμο, τραύμα από διάτρηση, δάγκωμα ζώου ή διαπεραστικός τραυματισμός γύρω από το γόνατο μπορεί να εισάγει βακτήρια απευθείας στην άρθρωση.
Χειρουργική επέμβαση στο γόνατο
Η χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης άρθρωσης, η ανακατασκευή συνδέσμων ή άλλη επέμβαση στο γόνατο μπορεί περιστασιακά να οδηγήσει στην εισαγωγή βακτηρίων, παρά την προσεκτική εφαρμογή τεχνικών αποστείρωσης.
Ενέσεις στην άρθρωση
Οι ενέσεις κορτικοστεροειδών, οι ενέσεις υαλουρονικού οξέος ή άλλες επεμβάσεις στην άρθρωση ενέχουν πολύ μικρό κίνδυνο μόλυνσης.
Τεχνητή αρθροπλαστική γόνατος
Μια τεχνητή άρθρωση γόνατος μπορεί να μολυνθεί λίγο μετά τη χειρουργική επέμβαση ή ακόμη και 1-2 χρόνια αργότερα, εάν τα βακτήρια εξαπλωθούν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος.
Εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα
Οι παθήσεις που αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα μειώνουν την ικανότητά σας να καταπολεμάτε τις λοιμώξεις. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
- Διαβήτης
- Καρκίνος
- Λοίμωξη από HIV
- Χρόνια νεφρική νόσος
- Μακροχρόνια θεραπεία με κορτικοστεροειδή
- Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μετά από μεταμόσχευση οργάνου
- Βιολογικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για αυτοάνοσες ασθένειες.
Ρευματοειδής αρθρίτιδα
Τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, καθώς η χρόνια βλάβη των αρθρώσεων και τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώξεων.
Ενδοφλέβια χρήση ψυχοδραστικών ουσιών
Η ενδοφλέβια χρήση ψυχοδραστικών ουσιών αυξάνει τον κίνδυνο εισόδου βακτηρίων στην κυκλοφορία του αίματος και φθάσεώς τους στις αρθρώσεις.
Πώς διαγιγνώσκεται η λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος;
Οι γιατροί συνδυάζουν τα συμπτώματά σας, τη φυσική εξέταση, τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις απεικονιστικές εξετάσεις και την ανάλυση του αρθρικού υγρού για να διαγνώσουν τη νόσο.
Επειδή η βλάβη του χόνδρου μπορεί να συμβεί γρήγορα, οι γιατροί συχνά ξεκινούν τη διαγνωστική διαδικασία αμέσως μόλις υποψιαστούν λοίμωξη των αρθρώσεων.
Ανασκόπηση του ιατρικού ιστορικού και φυσική εξέταση
Ο γιατρός σας θα σας ρωτήσει για το πότε ξεκίνησαν τα συμπτώματα, για πρόσφατους τραυματισμούς, πρόσφατες χειρουργικές επεμβάσεις, ενέσεις στις αρθρώσεις, πυρετό ή πρόσφατες λοιμώξεις, ιατρικές παθήσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης ή φάρμακα που παίρνετε αυτή τη στιγμή.
Κατά τη διάρκεια της φυσικής εξέτασης, ο γιατρός θα ελέγξει αν παρουσιάζετε οίδημα, αίσθηση θερμότητας, ερυθρότητα του δέρματος, πόνο και περιορισμένο εύρος κίνησης.
Εξετάσεις αίματος
Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Γενική εξέταση αίματος
- Εξέταση της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης
- Εξέταση της ταχύτητας καθίζησης ερυθροκυττάρων
- Καλλιέργειες αίματος για τον εντοπισμό βακτηρίων στην κυκλοφορία του αίματος.
Τα ανώμαλα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος υποστηρίζουν τη διάγνωση, αλλά από μόνα τους δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν μια λοίμωξη των αρθρώσεων.
Αρθροκέντηση
Η αρθροκέντηση αποτελεί την πιο σημαντική διαγνωστική εξέταση.
Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο γιατρός εισάγει μια αποστειρωμένη βελόνα στην άρθρωση του γόνατος για τη συλλογή αρθρικού υγρού.
Στη συνέχεια, το υγρό αναλύεται στο εργαστήριο για να ελεγχθεί ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων, να αναζητηθούν βακτήρια με τη μέθοδο Gram, να πραγματοποιηθεί βακτηριακή καλλιέργεια, να διεξαχθεί μυκητιακή καλλιέργεια όταν κρίνεται κλινικά σκόπιμο, ή να εντοπιστούν κρύσταλλοι που μπορεί να υποδηλώνουν ουρική αρθρίτιδα ή ψευδοουρική αρθρίτιδα.
Η καλλιέργεια του αρθρικού υγρού συχνά προσδιορίζει τον ακριβή μικροοργανισμό που προκαλεί τη λοίμωξη, βοηθώντας τους γιατρούς να επιλέξουν το πιο αποτελεσματικό αντιβιοτικό.
Απεικονιστικές εξετάσεις
Οι απεικονιστικές εξετάσεις βοηθούν στην αξιολόγηση της άρθρωσης και στον εντοπισμό επιπλοκών.
Συνηθισμένες απεικονιστικές εξετάσεις περιλαμβάνουν:
- Ακτινογραφία
- Υπερηχογράφημα
- Μαγνητική τομογραφία (MRI)
- Αξονική τομογραφία (CT) σε επιλεγμένες περιπτώσεις.
Οι πρώιμες ακτινογραφίες μπορεί να εμφανίζονται φυσιολογικές, ενώ η μαγνητική τομογραφία μπορεί να ανιχνεύσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τη φλεγμονή της άρθρωσης και την λοίμωξη των γειτονικών οστών ή των μαλακών ιστών.
Διαφοροποίηση της λοίμωξης της άρθρωσης του γόνατος από άλλες παθήσεις
Αρκετές παθήσεις μοιάζουν με λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος, καθώς κάθε μία από αυτές μπορεί να προκαλέσει ξαφνικό πόνο και οίδημα.
Λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος
Τα τυπικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:
- Έντονος πόνος
- Ταχεία διόγκωση
- Αίσθηση θερμότητας στην προσβεβλημένη άρθρωση
- Πυρετός σε πολλές περιπτώσεις
- Σημαντικός περιορισμός της κίνησης
- Θετικό αποτέλεσμα καλλιέργειας αρθρικού υγρού σε πολλές περιπτώσεις.
Η αρθρική παρακέντηση επιβεβαιώνει τη διάγνωση.
Ουρική αρθρίτιδα
Η ουρική αρθρίτιδα εμφανίζεται όταν συσσωρεύονται κρύσταλλοι ουρικού οξέος μέσα σε μια άρθρωση.
Τα χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν ουρική αρθρίτιδα περιλαμβάνουν:
- Ξαφνική εμφάνιση έντονου πόνου
- Ιστορικό προηγούμενων κρίσεων ουρικής αρθρίτιδας
- Αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος σε ορισμένα άτομα
- Κρύσταλλοι ουρικού οξέος σε σχήμα βελόνας στο αρθρικό υγρό.
Τα άτομα με ουρική αρθρίτιδα μπορεί επίσης να εμφανίσουν λοίμωξη στις αρθρώσεις, οπότε η ανίχνευση κρυστάλλων δεν αποκλείει εντελώς την ύπαρξη λοίμωξης.
Ψευδοουρική αρθρίτιδα
Η ψευδοουρική αρθρίτιδα οφείλεται σε κρυστάλλους πυροφωσφορικού ασβεστίου εντός της άρθρωσης.
Τα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:
- Ξαφνικό επώδυνο οίδημα
- Προχωρημένη ηλικία
- Κρύσταλλοι πυροφωσφορικού ασβεστίου στο αρθρικό υγρό.
Όπως και η ουρική αρθρίτιδα, η ψευδοουρική αρθρίτιδα μπορεί να μοιάζει πολύ με τη σηπτική αρθρίτιδα.
Οξεία έξαρση ρευματοειδούς αρθρίτιδας
Μια λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος μπορεί να μοιάζει με οξεία έξαρση ρευματοειδούς αρθρίτιδας, καθώς και οι δύο καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν πόνο στην άρθρωση, οίδημα, αίσθηση θερμότητας και μειωμένο εύρος κίνησης. Ωστόσο, μια λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος επηρεάζει συνήθως μία μόνο άρθρωση, εξελίσσεται ταχέως και συχνά συνοδεύεται από πυρετό και σημαντικά αυξημένους δείκτες φλεγμονής, ενώ μια οξεία έξαρση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας συνήθως αφορά πολλαπλές αρθρώσεις σε άτομο με διαγνωσμένη ρευματοειδή αρθρίτιδα και εξελίσσεται πιο σταδιακά.
Σημειώστε ότι τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λοίμωξης των αρθρώσεων, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την προσεκτική αξιολόγηση.
Σοβαρό τραύμα στην άρθρωση
Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο μπορεί να προκαλέσει άμεσο πόνο μετά το τραύμα, οίδημα λόγω αιμορραγίας στην άρθρωση, μώλωπες, καθώς και τραυματισμούς των συνδέσμων ή των οστών.
Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει απεικονιστικές εξετάσεις και αρθρική παρακέντηση για να διακρίνει τον τραυματικό τραυματισμό από τη λοίμωξη.
Θεραπεία της λοίμωξης της άρθρωσης του γόνατος
Η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό, καθώς η καθυστέρηση αυξάνει τον κίνδυνο μόνιμης βλάβης στην άρθρωση.
Χρήση αντιβιοτικών
Οι γιατροί συνήθως αρχίζουν να χορηγούν ενδοφλέβια αντιβιοτικά αμέσως μετά τη συλλογή αρθρικού υγρού και την πραγματοποίηση αιματολογικών καλλιεργειών.
Μόλις τα εργαστηριακά αποτελέσματα προσδιορίσουν τον υπεύθυνο μικροοργανισμό, η αντιβιοτική αγωγή μπορεί να προσαρμοστεί ώστε να στοχεύει συγκεκριμένα αυτόν τον μικροοργανισμό.
Πολλοί ασθενείς λαμβάνουν αρχικά ενδοφλέβια αντιβιοτικά, τα οποία ακολουθούνται από από του στόματος αντιβιοτικά μετά την κλινική βελτίωση.
Αποστράγγιση της άρθρωσης (αφαίρεση της περίσσειας υγρού που έχει συσσωρευτεί εντός της αρθρικής κάψουλας)
Η αφαίρεση του μολυσμένου υγρού μειώνει την πίεση, απομακρύνει τα βακτήρια και βελτιώνει την αποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών.
Οι μέθοδοι παροχέτευσης περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη αναρρόφηση με βελόνα, την αρθροσκοπική έκπλυση με τη χρήση μικρών χειρουργικών εργαλείων ή την ανοιχτή χειρουργική επέμβαση για σοβαρές ή επιπλεγμένες λοιμώξεις.
Χειρουργική επέμβαση
Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να καταστεί απαραίτητη όταν η λοίμωξη επιμένει παρά την αναρρόφηση, παραμένουν μεγάλες ποσότητες μολυσμένου ιστού, έχει μολυνθεί μια τεχνητή άρθρωση γόνατος ή αναπτύσσεται οστική λοίμωξη.
Αντιμετώπιση του πόνου
Οι γιατροί ενδέχεται να συστήσουν:
- Φάρμακα για την ανακούφιση του πόνου
- Προσωρινή ακινητοποίηση κατά το αρχικό στάδιο
- Σταδιακή κίνηση μόλις η λοίμωξη αρχίσει να υποχωρεί.
Φυσικοθεραπεία
Αφού η λοίμωξη τεθεί υπό έλεγχο, η φυσικοθεραπεία βοηθά στην αποκατάσταση της κίνησης της άρθρωσης, της μυϊκής δύναμης, της ικανότητας βάδισης και της λειτουργίας του γόνατος.
Ο τυπικός χρόνος ανάρρωσης είναι:
- Η αρχική βελτίωση συχνά αρχίζει εντός 48 έως 72 ωρών από την έναρξη της θεραπείας.
- Η ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών συνήθως συνεχίζεται για 1 έως 2 εβδομάδες, αν και ορισμένοι ασθενείς χρειάζονται μακρύτερη θεραπεία.
- Η συνολική αντιβιοτική αγωγή διαρκεί συχνά 2 έως 6 εβδομάδες, ανάλογα με τη σοβαρότητα της λοίμωξης και τον αιτιολογικό μικροοργανισμό.
- Η φυσική αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει από αρκετές εβδομάδες έως 2 μήνες.
- Η ανάρρωση μετά από χειρουργική επέμβαση ή λοίμωξη τεχνητής άρθρωσης μπορεί να διαρκέσει 3-4 μήνες.
Τα άτομα που λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία συχνά αναρρώνουν διατηρώντας καλή λειτουργία της άρθρωσης. Η καθυστερημένη θεραπεία αυξάνει τον κίνδυνο μόνιμης βλάβης του χόνδρου, χρόνιου πόνου, μειωμένης κινητικότητας, οστικής λοίμωξης ή της ανάγκης για επιπλέον χειρουργική επέμβαση.
Discussion about this post