Φαρμακευτική αλλεργία: συμπτώματα, διάγνωση και θεραπείες

Η φαρμακευτική αλλεργία είναι μια αλλεργική αντίδραση σε ένα φάρμακο. Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια δυσφορία έως απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Η πιο κοινή αιτία αλλεργιών στα φάρμακα είναι η πενικιλίνη. Άλλα αντιβιοτικά παρόμοια με την πενικιλίνη προκαλούν επίσης μεγάλο αριθμό φαρμακευτικών αλλεργιών.

ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Τι είναι η φαρμακευτική αλλεργία;

Η φαρμακευτική αλλεργία είναι μια μορφή κακής σωματικής αντίδρασης σε ένα φάρμακο. Υπάρχουν διάφορες μορφές αλλεργικών αντιδράσεων στα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων και καθυστερημένων αντιδράσεων υπερευαισθησίας.

Άμεσες αντιδράσεις (αναφυλαξία) εμφανίζονται όταν το φάρμακο εισέλθει στον οργανισμό. Το φάρμακο πυροδοτεί μια απόκριση από το ανοσοποιητικό σύστημα και δημιουργεί συγκεκριμένα αντισώματα IgE (πρωτεΐνες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα για την καταπολέμηση του φαρμάκου). Αυτό ονομάζεται «ευαισθητοποίηση».

Όταν το φάρμακο λαμβάνεται ξανά, τα αντισώματα IgE απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες της χημικής ισταμίνης, η οποία προσπαθεί να απαλλάξει το φάρμακο από το σώμα. Κατά τη διάρκεια μιας καθυστερημένης αντίδρασης, τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος βοηθούν στην καταπολέμηση του φαρμάκου.

Συμπτώματα και Αιτίες

Ποια φάρμακα προκαλούν συχνότερα αλλεργική αντίδραση;

Η πιο κοινή αιτία φαρμακευτικών αλλεργιών είναι η πενικιλίνη και άλλα αντιβιοτικά παρόμοια με την πενικιλλίνη. Άλλα φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις (που δεν περιλαμβάνουν αντισώματα IgE) περιλαμβάνουν:

Φάρμακα σουλφωνίου
Αντισπασμωδικά
Μη στεροειδής παράγοντες (όπως ασπιρίνη και ιβουπροφαίνη)
Βαφή αντίθεσης
Φάρμακα χημειοθεραπείας

Ποια είναι τα συμπτώματα της φαρμακευτικής αλλεργίας;

Τα συμπτώματα αλλεργικών αντιδράσεων μπορεί να κυμαίνονται από ήπιο κνησμό έως απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Πολλά φάρμακα μπορεί επίσης να προκαλέσουν παρενέργειες ή δυσανεξίες όπως στομαχικές διαταραχές. Αυτά τα συμπτώματα δεν υποδηλώνουν πάντα μια πραγματική αλλεργία σε ένα φάρμακο.

Κατά τη διάρκεια μιας αλλεργικής αντίδρασης, η ισταμίνη και άλλες χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα που περιλαμβάνουν:

Κνίδωση
Εξάνθημα
Κνησμός στο δέρμα ή στα μάτια
Συμφόρηση
Πρήξιμο στο στόμα και το λαιμό

Τα συμπτώματα πιο σοβαρών αντιδράσεων περιλαμβάνουν:

Δυσκολία αναπνοής
Μπλε του δέρματος
Ζάλη
λιποθυμία
Πτώση της αρτηριακής πίεσης

Διάγνωση και Δοκιμές

Πώς διαγιγνώσκονται οι φαρμακευτικές αλλεργίες;

Οι αλλεργίες στα φάρμακα διαγιγνώσκονται με προσεκτική ανασκόπηση του ιατρικού ιστορικού και των συμπτωμάτων του ασθενούς από έναν γιατρό. Εάν υπάρχει υποψία αλλεργίας σε ένα αντιβιοτικό όπως η πενικιλίνη, ο αλλεργιολόγος σας μπορεί να κάνει ένα δερματικό τεστ για να επιβεβαιώσει την αλλεργία.

Ωστόσο, ο έλεγχος δέρματος δεν είναι διαθέσιμος για όλα τα φάρμακα και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι επικίνδυνος. Σε ειδικές περιπτώσεις, ο αλλεργιολόγος σας μπορεί να συστήσει μια «πρόκληση» (τη λήψη του φαρμάκου ξανά υπό ιατρική επίβλεψη).

Λόγω του πιθανού κινδύνου που σχετίζεται με μια αντίδραση – εάν είχατε μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή, αλλεργικού τύπου αντίδραση σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο – ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη χρήση ενός εναλλακτικού, εξίσου αποτελεσματικού φαρμάκου.

Διαχείριση και Θεραπεία

Πώς αντιμετωπίζονται οι φαρμακευτικές αλλεργίες;

Το κύριο μέλημα κατά τη θεραπεία των αλλεργιών στα φάρμακα είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων:

Τα κοινά συμπτώματα όπως εξάνθημα, κνίδωση και κνησμός μπορούν συχνά να ελεγχθούν με αντιισταμινικά και περιστασιακά κορτικοστεροειδή.
Για τον βήχα και τη συμφόρηση των πνευμόνων, μπορεί να συνταγογραφηθούν βρογχοδιασταλτικά (εισπνευστήρες).
Για πιο σοβαρά, αναφυλακτικά συμπτώματα (απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της δυσκολίας στην αναπνοή ή της απώλειας συνείδησης) συνήθως ενίεται επινεφρίνη (αδρεναλίνη).

Η απευαισθητοποίηση χρησιμοποιείται περιστασιακά για τη θεραπεία της φαρμακευτικής αλλεργίας, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη ή εφικτή δοκιμή. Αυτή η τεχνική έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στο σώμα σας να ανεχθεί προσωρινά τους παράγοντες που προκαλούν αλλεργίες όσο συνεχίζετε να χρησιμοποιείτε το φάρμακο.

Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της απευαισθητοποίησης με πενικιλίνη, μικρές ποσότητες πενικιλίνης εγχέονται περιοδικά σε ολοένα και μεγαλύτερα επίπεδα έως ότου το ανοσοποιητικό σας σύστημα μάθει να ανέχεται το φάρμακο. Οι διαδικασίες απευαισθητοποίησης δεν αποτελούν θεραπεία για τη φαρμακευτική αλλεργία.

Ζουν με

Ζώντας με αλλεργίες στα φάρμακα

Εάν έχετε αλλεργία σε φάρμακα, ενημερώστε πάντα τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης πριν υποβληθείτε σε οποιοδήποτε είδος θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της οδοντιατρικής φροντίδας ή των χειρουργικών επεμβάσεων.

Είναι επίσης καλή ιδέα είτε να φοράτε κοσμήματα (βραχιόλι ή κολιέ) είτε να έχετε μαζί σας μια κάρτα που προσδιορίζει την αλλεργία σας στα φάρμακα. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, αυτός ο τύπος αναγνώρισης θα μπορούσε να σώσει τη ζωή σας.