![Μια ηλεκτρονική μικροσκοπική εικόνα μετάδοσης που απεικονίζει βιριόνια που προκαλούν οξεία αιμορραγική επιπεφυκίτιδα, που προκαλείται κυρίως από δύο εντεροϊούς: εντεροϊό 70 και μια παραλλαγή του ιού coxsackie A24.](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/77/15281_lores.jpg)
Ο ιός Coxsackie A (CAV) είναι ένας κυτταρολυτικός ιός Coxsackie του Picornaviridae οικογένεια. Αυτή η οικογένεια ιών ανήκει σε μια ομάδα εντεροϊών (μια ομάδα που περιέχει τους ιούς πολιομυελίτιδας, τους ιούς coxsackie και τους ηχοϊούς).
Δομή και γονιδίωμα του ιού Coxsackie A (CAV)
Ο ιός Coxsackie A είναι μια υποομάδα εντεροϊού Α, οι οποίοι είναι μικροί, μη τυλιγμένοι, θετικοί, μονοκλωνικοί ιοί RNA. Το προστατευτικό καψίδιο του icosahedral έχει ένα εξωτερικό τμήμα που περιέχει εξήντα αντίγραφα ιικών πρωτεϊνών (VP1, -2, -3) και ένα εσωτερικό τμήμα που περιβάλλει το γονιδίωμα RNA που περιέχει εξήντα αντίγραφα των ιικών πρωτεϊνών VP4. Αυτό το καψίδιο μεσολαβεί στην είσοδο των κυττάρων και προκαλεί τις χυμικές ανοσοαποκρίσεις. Οι εντεροϊοί έχουν κατάθλιψη που περικλείει κάθε πενταπλό άξονα (φαράγγι), που είναι η θέση δέσμευσής τους για υποδοχείς που μοιάζουν με ανοσοσφαιρίνη. Αυτή η δέσμευση μπορεί να προκαλέσει ιογενή επέκταση και απελευθέρωση του γονιδιώματός του.
Μια πλήρης ανάλυση γονιδιώματος των στελεχών του ιού Coxsackie Α2, Α4, Α5 και Α10 που απομονώθηκαν από άτομα με νόσο χειρός-στόματος έδειξε ότι ο φυσικός ανασυνδυασμός είναι συχνός στην εξέλιξη του ιού. Τα στελέχη της στην Κίνα σχετίζονται με στελέχη στη Μογγολία, την Ταϊβάν, πιθανώς με αυτά που κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη και σχηματίζουν μια ξεχωριστή γενεαλογία από στελέχη που εισάγονται από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα.
Κύκλος αναπαραγωγής του ιού Coxsackie Α
Η αναπαραγωγή του ιού Coxsackie συμβαίνει μέσω των συνεισφορών των στοιχείων του ξενιστή και του ιού. Ο ιός εισέρχεται στο κύτταρο όπου ενσωματώνεται σε ενδοπλασματικό δίκτυο και στη συσκευή Golgi. Μετά την απομόνωση του ιού, απελευθερώνεται ιικό RNA. Τα ριβοσώματα στο τραχύ ενδοπλασματικό δίκτυο μεταφράζουν το RNA σε ιική πολυπρωτεΐνη. Αυτή η πολυπρωτεΐνη υποβάλλεται σε επεξεργασία σε δομικές πρωτεΐνες Ρ1 και μη δομικές πρωτεΐνες Ρ2 και Ρ3. Μέσω της πρωτεϊνάσης που κωδικοποιείται από τον ιό, το Ρ1 υποβάλλεται σε επεξεργασία στις πρωτεΐνες ιικής υπομονάδας καψιδίου VP0, -1, -3. Η περιοχή 5-χωρίς κωδικοποίηση περιέχει αλληλουχίες που ελέγχουν την αντιγραφή και μετάφραση του γονιδιώματος, ενώ η περιοχή 3-χωρίς κωδικοποίηση περιέχει ουρά polyA που απαιτείται για μολυσματικότητα του ιού.
Ασθένειες που προκαλούνται από τον ιό Coxsackie Α
Η πιο συνηθισμένη ασθένεια που προκαλείται από τον ιό Coxsackie A είναι η νόσος των χεριών, του αφθώδους πυρετού (που δεν σχετίζεται με τον αφθώδη πυρετό). Πρόκειται για μια συνηθισμένη παιδική ασθένεια που προσβάλλει κυρίως παιδιά ηλικίας 5 ετών και κάτω, που συχνά παράγονται από τον ιό Coxsackie A16. Στα περισσότερα άτομα, η λοίμωξη είναι ασυμπτωματική ή προκαλεί μόνο ήπια συμπτώματα. Σε άλλους ανθρώπους, η λοίμωξη προκαλεί βραχύβιο (7-10 ημέρες) πυρετό και επώδυνες φουσκάλες στο στόμα (μια κατάσταση γνωστή ως έρπης), στις παλάμες και τα δάχτυλα του χεριού ή στα πέλματα των ποδιών. Μπορεί επίσης να υπάρχουν φουσκάλες στο λαιμό ή πάνω ή πάνω από τις αμυγδαλές. Οι ενήλικες μπορούν επίσης να επηρεαστούν. Το δερματικό εξάνθημα, το οποίο μπορεί να εμφανιστεί αρκετές ημέρες μετά από υψηλή θερμοκρασία και επώδυνο πονόλαιμο, μπορεί να είναι φαγούρα και επώδυνο, ειδικά στα χέρια / δάχτυλα και στο κάτω μέρος των ποδιών.
Άλλες ασθένειες που προκαλούνται από τον ιό Coxsackie A είναι η οξεία αιμορραγική επιπεφυκίτιδα (που προκαλείται από το Coxsackie A24), η έρπης και η ασηπτική μηνιγγίτιδα (που προκαλούνται και από τους δύο ιούς Coxsackie Α και Β). Το Coxsackievirus A7 σχετίζεται με νευρολογικές παθήσεις και μπορεί να προκαλέσει παραλυτική πολιομυελίτιδα
Συμπτώματα λοίμωξης από ιό Coxsackie A
Ο ιός Coxsackie A οδηγεί σε διάφορες ασθένειες, ωστόσο τα πιο κοινά σημεία και συμπτώματα που εμφανίζονται με λοίμωξη είναι πυρετός και συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, πληγές στο στόμα και δερματικά εξανθήματα. Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μπορεί να παρουσιάσουν ήπιο πυρετό και πονόλαιμο και γενική ενόχληση τρεις έως έξι ημέρες μετά την έκθεση. Στο πίσω μέρος του στόματος μπορεί να υπάρχουν επώδυνες πληγές στο στόμα (herpangina). Αυτές οι πληγές εμφανίζονται συνήθως 24 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων όπως η γρίπη και μπορεί να φουσκάλουν, προκαλώντας περαιτέρω δυσφορία όταν τρώτε ή πίνετε. Μπορεί να εμφανιστεί ένα επίπεδο, ερυθρό δερματικό εξάνθημα, που συνήθως συνοδεύεται από κυψέλες γεμάτες με υγρά και με ραβδώσεις. Το εξάνθημα συνήθως εμφανίζεται στο κάτω μέρος των ποδιών, στην παλάμη των χεριών και σε άλλες περιοχές του σώματος και παραμένει έως και 10 ημέρες.
Όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά, μερικά άτομα μπορεί να χρειαστούν νοσηλεία λόγω αφυδάτωσης που προκαλείται από αδυναμία καταπόνησης τροφής ή νερού λόγω πόνου. ή επιληπτικές κρίσεις και σπασμοί μπορεί να συμβούν λόγω υψηλού πυρετού. Σημάδια αφυδάτωσης περιλαμβάνουν ξηρό δέρμα, ακούσια απώλεια βάρους ή μειωμένη παραγωγή ούρων / σκουρόχρωμα ούρα. Άλλες σοβαρές επιπλοκές περιλαμβάνουν φλεγμονώδεις εγκεφαλικές καταστάσεις, όπως ιική μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα, οι οποίες θα απαιτούσαν ιατρική παρέμβαση. Ένας γιατρός μπορεί να χρειαστεί να παρακολουθήσει εάν το μολυσμένο άτομο είναι ανοσοκατεσταλμένο ή τα συμπτώματα δεν βελτιωθούν εντός 10 ημερών.
Η διάγνωση αυτής της νόσου βασίζεται στην εμφάνιση και τη συμπεριφορά του πυρετού, του δερματικού εξανθήματος και των πληγών στο στόμα. Εκτός των συμπτωμάτων, η ηλικία λαμβάνεται επίσης υπόψη καθώς η πιο κοινή ηλικία μόλυνσης είναι κάτω των πέντε ετών. Ένας γιατρός μπορεί να επιλέξει να επιβεβαιώσει τη διάγνωση μέσω της συλλογής δειγμάτων από πληγές στο στόμα και φουσκάλες δέρματος ή ένα δείγμα κοπράνων μπορεί επίσης να διαταχθεί να αποκλείσει τυχόν άλλες αιτίες.
Κρούσματα λοίμωξης από τον ιό
Από το 2008, το Coxsackievirus A6 (CVA6) έχει συσχετιστεί με πολλές παγκόσμιες εστίες χεριών, αφθώδους πυρετού (HFMD). Στη Φινλανδία, η αρχική περίπτωση HFMD που προκλήθηκε από το CVA6 οδήγησε σε εστίες στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία. Το Coxsackievirus A16 (CVA16) έχει επίσης συνδεθεί με το HFMD.
Τα κρούσματα παρατηρούνται συχνότερα στα παιδιά (ηλικίας 7 ετών και κάτω) σε σύγκριση με τα κρούσματα μεταξύ ενηλίκων. Λόγω αυτού, υπάρχουν εστίες εντός των ημερήσιων αγώνων, των θερινών κατασκηνώσεων και των αρχών του φθινοπώρου.
Επιδράσεις του ιού Coxsackie A σε έγκυες γυναίκες
Σοβαρές επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη λόγω των χεριών, των ποδιών και του στόματος είναι σπάνιες. Ωστόσο, η νόσος των χεριών, των ποδιών και του στόματος προκαλεί ανησυχία εάν η μητέρα προσβληθεί από αυτόν τον ιό στο τέλος της εγκυμοσύνης της. Η μόλυνση με CVA16 έχει συσχετιστεί με μαζική εναπόθεση ινώδους ινώδους στο τρίτο τρίμηνο, οδηγώντας σε ενδομήτριο θάνατο. Η μόλυνση οδήγησε επίσης σε αυθόρμητες αποβολές του πρώτου τριμήνου. Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις του στελέχους Coxsackievirus A σε έγκυες γυναίκες.
Από την άλλη πλευρά, υπήρξαν ορισμένες αναφορές του Coxsackievirus B (CVB) σχετικά με τις εγκύους. Η συστολή του CVB δεν σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο αυθόρμητων εκτρώσεων. Αλλά οι επιπλοκές στο τέλος της εγκυμοσύνης ενέχουν αυξημένο κίνδυνο θνησιγένειας ή HFMD στο μωρό. Έχουν αναφερθεί συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες και ουρογεννητικές ανωμαλίες στα νεογέννητα των γυναικών που μετατράπηκαν σε CVB κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η CVB είναι υπεύθυνη για έως και τα μισά άτομα με παιδιατρική μυοκαρδίτιδα. Στο παρελθόν, έχει αναφερθεί ότι τα νεογέννητα που έχουν προσβληθεί από CVB έχουν θνησιμότητα 75% από μυοκαρδίτιδα.
Μετάδοση του ιού Coxsackie Α
Ο ιός Coxsackie A είναι ένας πολύ μεταδοτικός ιός που συνήθως προκαλεί την ήπια ασθένεια χεριών, ποδιών και στόματος, αλλά οι επιπλοκές μπορεί να οδηγήσουν σε πιο σοβαρές ασθένειες που μπορούν να επηρεάσουν την καρδιά, τους πνεύμονες και τους μυς. Οι τρόποι μετάδοσης του ιού Coxsackie είναι κυρίως μέσω επαφής μεταξύ ανθρώπων, αναπνευστικών σταγονιδίων (υγρό από βήχα και φτέρνισμα) και μέσω μολυσμένων επιφανειών. Όλες οι ηλικιακές ομάδες μπορούν να μολυνθούν από τον ιό Coxsackie, ωστόσο η μόλυνση εμφανίζεται συχνότερα σε μικρά παιδιά κάτω των 10 ετών και σε άτομα που έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι κύριοι τρόποι εξάπλωσης του ιού Coxsackie:
- Με άμεση μετάδοση (όταν ένα μολυσμένο άτομο βήχει ή φτερνίζεται σε βλεννογόνους του προσώπου άλλων ανθρώπων – μάτια, μύτη και στόμα)
- Από του στόματος κοπράνων (ο ιός στα κόπρανα ενός μολυσμένου ατόμου εισέρχεται στο στόμα ενός άλλου ατόμου)
- Μέσω επιφανειακής επαφής (όταν ένα μολυσμένο άτομο αγγίζει το πρόσωπό του και μετά αγγίζει μια επιφάνεια, η επιφάνεια μολύνεται με αυτόν τον ιό. Το επόμενο άτομο έρχεται και αγγίζει την ίδια επιφάνεια και στη συνέχεια αγγίζει το πρόσωπό του)
- Μέσω αερομεταφοράς (όταν ένα μη μολυσμένο άτομο εισπνέει αναπνευστικά σταγονίδια μολυσμένου ατόμου)
Παρόλο που οι ενήλικες είναι λιγότερο ευαίσθητοι σε λοίμωξη, είναι ακόμη πιθανό ένας ενήλικας να μολυνθεί με τον ιό Coxsackie. Εάν μια έγκυος μητέρα έχει μολυνθεί, υπάρχει πιθανότητα 30% -50% η μόλυνση να μεταδοθεί στο βρέφος.
Πρόληψη του ιού Coxsackie
Δεν υπάρχει εμβόλιο για να μειωθούν οι πιθανότητες μόλυνσης από τον ιό Coxsackie και της εξάπλωσης αυτού του ιού. Είναι ζωτικής σημασίας η χρήση μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων για τη μείωση της εξάπλωσης και της μετάδοσης του ιού Coxsackie. Η καλύτερη και πιο αποτελεσματική στρατηγική για την πρόληψη είναι η πρακτική της σωστής υγιεινής των χεριών, η αποφυγή της επαφής με τα μολυσμένα άτομα, η αποφυγή της επαφής των βλεννογόνων του προσώπου και η απολύμανση των συχνά αγγισμένων επιφανειών.
Πρόγνωση
Μερικοί από αυτούς που έχουν μολυνθεί με τον ιό Coxsackie μπορεί να έχουν επιπλοκές που μπορεί να οδηγήσουν σε πιο σοβαρά προβλήματα. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν στοματίτιδα, μηνιγγίτιδα, πνευμονικό οίδημα, μυοκαρδίτιδα, πνευμονία και ίσως αυθόρμητες εκτρώσεις.
Θεραπεία της λοίμωξης από τον ιό Coxsackie
Η θεραπεία εξαρτάται από τη διαδικασία της νόσου που ξεκινά από τον ιό. Δεν υπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο κατά αυτού του ιού.
Οι περισσότερες μολύνσεις από τον ιό Coxsackie A είναι ήπιες και αυτοπεριοριζόμενες, πράγμα που σημαίνει ότι η λοίμωξη έχει την ικανότητα να επιλυθεί μόνη της χωρίς να απαιτείται θεραπεία. Τα συμπτώματα ενός ιού Coxsackie A τείνουν να εξαφανίζονται μόνα τους εντός 7-10 ημερών. Η θεραπεία τείνει να επικεντρώνεται στην υποστηρικτική φροντίδα. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη ή η ναπροξένη και η ακεταμινοφαίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαχείριση συμπτωμάτων που μοιάζουν με γρίπη, πυρετού και οποιουδήποτε άλλου πόνου. Μην χορηγείτε ασπιρίνη σε παιδιά, καθώς αυτό το φάρμακο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο συνδρόμου Reyes. Συνιστώνται υγρά για να μειώσουν τις πιθανότητες αφυδάτωσης. Οι πληγές στο στόμα θα κάνουν το φαγητό και το πόσιμο επώδυνο και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια όρεξης και άρνηση κατανάλωσης. Η σοβαρή αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε νοσηλεία. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τοπικά αναλγητικά από του στόματος ή ξεβγάλματα με θαλασσινό νερό για να βοηθήσουν στην μούδιασμα των πληγών και στην ανακούφιση του πόνου στο λαιμό. Δεδομένου ότι η λοίμωξη Coxsackie A είναι ιογενής λοίμωξη, τα αντιβιοτικά δεν θα έχουν καμία επίδραση στη λοίμωξη, επειδή λειτουργούν μόνο σε βακτηριακές λοιμώξεις.
.
Discussion about this post