Τα μωρά έχουν επιγονατίδες;

Γιατί τα μωρά δεν γεννιούνται με οστεώδεις επιγονατίδες;

Τα μωρά με οστεώδεις επιγονατίδες κατά τη γέννηση θα μπορούσαν να κάνουν τη διαδικασία τοκετού πιο δύσκολη ή να οδηγήσουν σε τραυματισμούς κατά τη γέννηση. Το οστό είναι πολύ άκαμπτο. Λιγότερο εύκαμπτος από τον χόνδρο, είναι πιο πιθανό να σπάσει εάν ασκηθεί λάθος είδος πίεσης.

Μια επιγονατίδα από χόνδρο χειρίζεται πιο εύκολα τις μεταβάσεις που κάνει ένα παιδί όταν μαθαίνει να μπουσουλάει και να περπατά.

Πότε η επιγονατίδα μετατρέπεται σε κόκαλο;

Τα μωρά έχουν πολύ περισσότερους χόνδρους στους σκελετούς τους από τους ενήλικες. Σύμφωνα με τον Δρ Eric Edmonds του Rady Children’s Hospital, οι επιγονατίδες των περισσότερων παιδιών αρχίζουν να οστεοποιούνται – μετατρέπονται από χόνδρο σε οστό – μεταξύ 2 και 6 ετών. Αυτή είναι μια αργή διαδικασία που διαρκεί πολλά χρόνια.

Συχνά, πολλά κομμάτια χόνδρου θα αρχίσουν να σκληραίνουν σε οστό ταυτόχρονα, εν τέλει συντήκονται έως ότου η επιγονατίδα γίνει ένα πλήρες οστό.

Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται στα χρόνια της παιδικής ηλικίας. Συνήθως, στην ηλικία των 10 ή 12 ετών, η επιγονατίδα έχει αναπτυχθεί πλήρως σε οστό. Ένα μικρό μέρος του αρχικού καλύμματος παραμένει ως χόνδρος, ενώ ένα άλλο μικρό τμήμα είναι λιπώδης ιστός που ονομάζεται λίπος.

Μπορεί κάτι να πάει στραβά;

Τα παιδιά μπορεί να διατρέχουν υψηλό κίνδυνο επιπλοκών ή τραυματισμών κατά την ανάπτυξη της επιγονατίδας, λόγω της πολύπλοκης φύσης της άρθρωσης του γόνατος και της μεγάλης πίεσης που ασκείται σε αυτήν.

Μερικά από αυτά τα προβλήματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Διμερής επιγονατίδα. Αυτό συμβαίνει όταν τα σημεία του χόνδρου που αρχίζουν να μετατρέπονται σε οστό δεν συγχωνεύονται σε ένα ολόκληρο οστό. Τα δύο ξεχωριστά κομμάτια οστού μπορεί να μην έχουν καθόλου συμπτώματα ή μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο παιδί.
• Νόσος Osgood-Schlatter. Αυτός ο τραυματισμός του τένοντα μπορεί να επηρεάσει το οστό και να προκαλέσει ένα επώδυνο εξόγκωμα κάτω από την επιγονατίδα. Αυτό συμβαίνει συχνότερα σε νεαρούς αθλητές.
• Τραυματισμός τενόντων ή συνδέσμων. Οι τένοντες ή οι σύνδεσμοι, όπως το ACL και το MCL, που γειτνιάζουν με την επιγονατίδα μπορεί να τεντωθούν ή να σχιστούν. Αυτό μπορεί να ασκήσει επιπλέον πίεση στην επιγονατίδα.
• Σκισμένος μηνίσκος. Ο μηνίσκος είναι ένα κομμάτι χόνδρου στην άρθρωση του γόνατος που αν σχιστεί μπορεί να προκαλέσει πόνο και προβλήματα κίνησης.

Τι γίνεται με την επιγονατίδα ενός ενήλικα;

Η επιγονατίδα είναι ένα μικρό, ημι-στρογγυλό οστό που βρίσκεται μέσα στον τένοντα του τετρακέφαλου. Διασχίζει την άρθρωση του γόνατος.

Η επιγονατίδα προστατεύει τις δομές των τενόντων και των συνδέσμων της άρθρωσης του γόνατος. Ενισχύει επίσης την κίνηση του γόνατος. Η άρθρωση του γόνατος είναι απαραίτητη για τους περισσότερους τύπους δραστηριότητας.

Η επιγονατίδα περιβάλλεται από συνδέσμους, τένοντες και κομμάτια χόνδρου που βοηθούν στην απορρόφηση της κίνησης της άρθρωσης.

Η άρθρωση του γόνατός σας είναι μία από τις κύριες αρθρώσεις που φέρουν βάρος στο σώμα σας. Σύμφωνα με το Harvard Health, κάθε κιλό σωματικού βάρους μεταφράζεται σε τέσσερα κιλά πίεσης στα γόνατα.

Πώς μπορείτε να διατηρήσετε τα γόνατά σας υγιή;

Υπάρχουν μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να βελτιώσετε την υγεία των γονάτων σας και να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τραυματισμούς. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Ενδυνάμωση των μυών σας. Οι ασκήσεις για την ενίσχυση των οπίσθιων μηριαίων, του τετρακέφαλου, των γοφών και του πυρήνα θα σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την άρθρωση του γόνατος σταθερή και δυνατή.
• Άσκηση που δεν φέρει βάρος. Ασκήσεις όπως η ποδηλασία, η κολύμβηση και η χρήση ελλειπτικού που δεν ασκούν βάρος στην άρθρωση του γόνατος ή συνεπάγονται μεγάλο αντίκτυπο μπορεί να είναι ευεργετικές για την προστασία του γόνατός σας από επιπλέον φθορά.
• Ασκήσεις εύρους κίνησης (ROM). Οι ασκήσεις ROM μπορεί να βοηθήσουν στη βελτίωση της κινητικότητας του γόνατος.

Τα μωρά γεννιούνται με ένα κομμάτι χόνδρου στην άρθρωση του γόνατου τους που σχηματίζεται κατά το εμβρυϊκό στάδιο της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Οπότε ναι, τα μωρά έχουν επιγονατίδες από χόνδρο. Αυτές οι χόνδρινες επιγονατίδες θα σκληρύνουν τελικά στις οστέινες επιγονατίδες που έχουμε ως ενήλικες.