Σπαστικότητα: Συμπτώματα & Θεραπεία

Διαχείριση και Θεραπεία

Πότε αντιμετωπίζεται η σπαστικότητα;

Η σπαστικότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται όταν προκαλεί πόνο, παρεμποδίζει τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής ή του ύπνου ή οδηγεί σε λιγότερη ικανότητα λειτουργίας. Η θεραπεία αναπτύσσεται με βάση τις ανάγκες, τις προτιμήσεις και τους στόχους των ασθενών.

Ποιες είναι μερικές μη ιατρικές θεραπείες για τη σπαστικότητα που σχετίζεται με την ΠΣ;

Η σπαστικότητα μπορεί να μειωθεί με:

• Εκτέλεση ασκήσεων διατάσεων καθημερινά. Το παρατεταμένο τέντωμα μπορεί να κάνει τους μύες μεγαλύτερους, συμβάλλοντας στη μείωση της σπαστικότητας και στην πρόληψη της συστολής.

• Νάρθηκας, χύτευση και στήριγμα. Αυτές οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση του εύρους κίνησης και της ευελιξίας.

Ποιες είναι μερικές ιατρικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται για τη σπαστικότητα που σχετίζεται με τη σκλήρυνση κατά πλάκας;

Τα από του στόματος φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σπαστικότητας περιλαμβάνουν:

• Baclofen (Lioresal®)

• Τιζανιδίνη (Zanaflex®)

• Δαντρολένιο νάτριο (Dantrium®)

• Διαζεπάμη (Valium®)

• Κλοναζεπάμη (Klonopin®)

• Gabapentin (Neurontin®)

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των από του στόματος φαρμάκων;

Τα από του στόματος φάρμακα έχουν οφέλη αλλά και μειονεκτήματα. Τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν:

• Τα από του στόματος φάρμακα μπορούν να χαλαρώσουν μεγάλο αριθμό μυών.
• Η δοσολογία των από του στόματος φαρμάκων προσαρμόζεται εύκολα.
• Τα από του στόματος φάρμακα μπορούν να διακοπούν ανά πάσα στιγμή. Ωστόσο, πολλά φάρμακα δεν πρέπει να διακόπτονται απότομα.

Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν:

• Η επίδραση των από του στόματος φαρμάκων μπορεί να είναι μέτρια.
• Η υπνηλία είναι μια συχνή παρενέργεια. Μπορεί να εμφανιστεί ζάλη και αδυναμία.
• Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή του ήπατος.

Ποιες είναι οι άλλες επιλογές για την αντιμετώπιση της σπαστικότητας;

Οι τοπικές ενέσεις σε σπαστικούς μύες μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικές. Αυτές οι λήψεις μπορούν να μειώσουν τον τόνο επιλεκτικά στους μύες που προκαλούν τον περισσότερο σπασμό. Οι ενέσεις μπορεί να περιλαμβάνουν βοτουλινική τοξίνη [Botulinum Toxin A (Botox®) and B (Myobloc®)] ή φαινόλη.

Κατά τη διάρκεια των ενέσεων βοτουλινικής τοξίνης, η τοξίνη εγχέεται απευθείας στον μυ, καθιστώντας τους σπαστικούς μύες πιο αδύναμους. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη θέση και τη λειτουργία. Τα αποτελέσματα συνήθως χρειάζονται 7 έως 10 ημέρες για να γίνουν αισθητά. Τα αποτελέσματα διαρκούν από 3 έως 6 μήνες.

Χειρουργικές θεραπείες

• Ενδοκραχιαία θεραπεία βακλοφένης (ITB): Η θεραπεία με ITB χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σοβαρής σπαστικότητας. Η βακλοφένη χορηγείται απευθείας στον νωτιαίο μυελό μέσω προγραμματιζόμενης αντλίας και καθετήρα. Επειδή το φάρμακο τοποθετείται απευθείας στο σημείο δράσης εντός του νωτιαίου μυελού, χρειάζεται πολύ λιγότερη βακλοφένη και υπάρχουν λιγότερες παρενέργειες από ό,τι εάν το φάρμακο λαμβανόταν από το στόμα. Οι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε δοκιμασία προσυμπτωματικού ελέγχου ITB πριν από την τοποθέτηση αντλίας.
• Ορθοπεδικό χειρουργείοή χειρουργική επέμβαση που αφορά τη θεραπεία μυών, οστών και συνδετικού ιστού
• Νευροχειρουργικήή χειρουργική επέμβαση που ασχολείται με τη θεραπεία του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και των νεύρων

Ο καλύτερος τρόπος για τη θεραπεία της σπαστικότητας συνήθως σημαίνει να έχετε έναν ενεργό ασθενή ή άτομο υποστήριξης και φροντιστές που συνεργάζονται με μια ομάδα επαγγελματιών υγείας με διαφορετικές ειδικότητες. Μέλη αυτής της ομάδας μπορεί να περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα άτομα:

• Νευρολόγος
• Φυσίατρος, γιατρός αποκατάστασης
• Ιατρός προχωρημένης πρακτικής
• Φυσιοθεραπευτής
• Εργοθεραπευτής
• Λογοπαθολόγος
• Νευροχειρουργός
• Χειρουργός Ορθοπαιδικός