| Ανοσοκαταστολή | |
|---|---|
Μικρογραφία που δείχνει μια ευκαιριακή λοίμωξη λόγω ανοσοκαταστολής – μεγάλο (μπλε) κύτταρο κάτω από το κέντρο-αριστερά μολυσμένο με έναν πολυϊό. Δείγμα κυτταρολογίας ούρων.
|
|
| ICD-10-PCS: | Δ89.9 |
| Πλέγμα: | D007165 |
Ανοσοκαταστολή είναι μια μείωση της ενεργοποίησης ή της αποτελεσματικότητας του ανοσοποιητικού συστήματος. Ορισμένα τμήματα του ίδιου του ανοσοποιητικού συστήματος έχουν ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα σε άλλα μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος και η ανοσοκαταστολή μπορεί να συμβεί ως ανεπιθύμητη αντίδραση στη θεραπεία άλλων καταστάσεων.
Γενικά, η σκόπιμα επαγόμενη ανοσοκαταστολή εκτελείται για να αποτρέψει το σώμα να απορρίψει τη μεταμόσχευση οργάνου. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία νόσου μοσχεύματος έναντι ξενιστή μετά από μεταμόσχευση μυελού των οστών ή για τη θεραπεία αυτοάνοσων ασθενειών όπως συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjögren ή νόσος Crohn. Αυτό γίνεται συνήθως χρησιμοποιώντας φάρμακα, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή), πλασμαφαίρεση ή ακτινοβολία. Ένα άτομο που υποβάλλεται σε ανοσοκαταστολή ή του οποίου το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ασθενές για κάποιους άλλους λόγους (χημειοθεραπεία ή HIV), λέγεται ότι είναι ανοσοκατασταλμένος.
Προκλητικά εσκεμμένα
Η χορήγηση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων ή ανοσοκατασταλτικών είναι η κύρια μέθοδος για την εσκεμμένη πρόκληση ανοσοκαταστολής. Σε βέλτιστες συνθήκες, τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα στοχεύουν κυρίως υπερκινητικά συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα άτομα που βρίσκονται σε ύφεση από καρκίνο και χρειάζονται ανοσοκαταστολή δεν είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υποτροπή. Σε όλη την ιστορία της, η ακτινοθεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της αντοχής του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο Δρ Joseph Murray του Brigham and Women’s Hospital, απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1990 για εργασία στην ανοσοκαταστολή.
Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανοσοανεπάρκεια, η οποία μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία σε ευκαιριακή λοίμωξη και να μειώσει την ανοσοεπιτήρηση του καρκίνου. Τα ανοσοκατασταλτικά μπορεί να συνταγογραφούνται όταν δεν είναι επιθυμητή μια φυσιολογική ανοσοαπόκριση, όπως σε αυτοάνοσες ασθένειες.
Τα στεροειδή ήταν η πρώτη κατηγορία ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων που εντοπίστηκαν, αν και οι παρενέργειες των πρώιμων ενώσεων περιόρισαν τη χρήση τους. Η πιο συγκεκριμένη αζαθειοπρίνη εντοπίστηκε το 1960, αλλά ήταν η ανακάλυψη της κυκλοσπορίνης το 1980 (μαζί με την αζαθειοπρίνη) που επέτρεψε σημαντική επέκταση της μεταμόσχευσης σε λιγότερο ταιριαστά ζευγάρια-δότες-λήπτες καθώς και ευρεία εφαρμογή στη μεταμόσχευση πνευμόνων, μεταμόσχευση παγκρέατος και μεταμόσχευση καρδιάς. Μετά τη μεταμόσχευση οργάνου, το σώμα σχεδόν πάντα θα απορρίψει τα νέα όργανα λόγω διαφορών στο ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων μεταξύ του δότη και του δέκτη. Ως αποτέλεσμα, το ανοσοποιητικό σύστημα ανιχνεύει τον νέο ιστό ως «ξένο» και προσπαθεί να τον αφαιρέσει επιθέτοντάς τον με λευκά αιμοσφαίρια, με αποτέλεσμα τον θάνατο του δωρηθέντος ιστού. Τα ανοσοκατασταλτικά χορηγούνται για να βοηθήσουν στην πρόληψη της απόρριψης. Ωστόσο, το σώμα γίνεται πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις και κακοήθεια κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας θεραπείας.
Μη σκόπιμη ανοσοκαταστολή
Η μη εσκεμμένη ανοσοκαταστολή μπορεί να συμβεί στην αταξία-τελαγγειεκτασία, να συμπληρώσει ανεπάρκειες, σε πολλούς τύπους καρκίνου και σε ορισμένες χρόνιες λοιμώξεις όπως ο ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Η ανεπιθύμητη ενέργεια στη μη εσκεμμένη ανοσοκαταστολή είναι η ανοσοανεπάρκεια που οδηγεί σε αυξημένη ευαισθησία σε παθογόνα όπως βακτήρια και ιούς
Η ανοσοανεπάρκεια είναι επίσης μια πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια πολλών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, υπό αυτή την έννοια, το πεδίο εφαρμογής του όρου ανοσοκαταστολή Γενικά περιλαμβάνει τόσο ευεργετικές όσο και πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις της μείωσης της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος
Η ανεπάρκεια Β κυττάρων και η ανεπάρκεια Τ κυττάρων είναι ανοσολογική εξασθένηση με την οποία γεννιούνται άτομα ή αποκτώνται, η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ανοσοανεπάρκειας (το σύνδρομο Nezelof είναι ένα παράδειγμα ανοσοανεπάρκειας των Τ-κυττάρων.).
.
Discussion about this post