Νόσος Dupuytren

Βασικές αρχές της νόσου του Dupuytren

Η νόσος του Dupuytren είναι μια κατάσταση που προκαλεί εξογκώματα ή οζίδια στην παλάμη. Η πιο κοινή θέση για το οζίδιο είναι κοντά στην τελευταία πτυχή της παλάμης, κοντά στη βάση του δακτύλου. Τα πιο κοινά δάχτυλα που εμπλέκονται είναι ο δακτύλιος και τα μικρά δάχτυλα. Η αρχή της πάθησης είναι συχνά απαρατήρητη, αλλά περιστασιακά τα οζίδια μπορεί να είναι ήπια ευαίσθητα.

Καθώς η νόσος εξελίσσεται, μπορεί να αναπτυχθούν και άλλα οζίδια μαζί με μικρές εσοχές ή «κοίλους». Με περαιτέρω πρόοδο η ασθένεια εξαπλώνεται από τα οζίδια στα δάκτυλα. Αυτές οι προεκτάσεις ονομάζονται κορδόνια και μπορεί να αναγκάσουν τα δάχτυλα να λυγίσουν στην παλάμη, καθιστώντας δύσκολη ή ακόμα και αδύνατη την πλήρη ανόρθωση τους.

Η ασθένεια συνήθως εξελίσσεται αργά, αν και ο ρυθμός μπορεί να ποικίλλει. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η ταχεία εξέλιξη μπορεί να συμβεί σε διάστημα εβδομάδων ή μηνών. Ο πόνος δεν σχετίζεται με την επιδείνωση της νόσου. Ωστόσο, οι ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες με δραστηριότητες που απαιτούν τα δάχτυλα να είναι ίσια – όπως παλαμάκια, φορώντας γάντια και βάζοντας τα χέρια στις τσέπες.

Τι προκαλεί τη νόσο του Dupuytren;

Η νόσος του Dupuytren πιστεύεται ότι είναι κληρονομική, αν και περίπου μόνο ένας στους τέσσερις ασθενείς προσδιορίζει έναν συγγενή που έχει τη νόσο. Η ασθένεια εμφανίζεται έξι φορές πιο συχνά στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες και έχει την υψηλότερη συχνότητα σε άτομα με ευρωπαϊκή καταγωγή. Ωστόσο, η νόσος του Dupuytren έχει πλέον εντοπιστεί σχεδόν σε όλες τις φυλές και την εθνική καταγωγή. Είκοσι τοις εκατό ή λιγότερα των ατόμων έχουν μια σοβαρή μορφή της νόσου του Dupuytren που χαρακτηρίζεται από οζίδια και κορδόνια στο κάτω μέρος των ποδιών τους, πάχυνση στις κορυφές των αρθρώσεων των δακτύλων (γνωστά ως επιθέματα αρθρώσεων) ή πρώιμη έναρξη της νόσου. Η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 40 ετών.

Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές;

Η ορθοπεδική χειρουργική μπορεί να επιδεινώσει ήπιες περιπτώσεις της νόσου του Dupuytren και δεν συνιστάται για ασθενείς με πρώιμους παλαμιαίους όζους. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι αποτελεσματική σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις.

Ποια είναι τα οφέλη της χειρουργικής θεραπείας;

Η χειρουργική επέμβαση αφαιρεί τον μη φυσιολογικό ιστό από την παλάμη και τα δάχτυλα. Στόχος είναι η αντιμετώπιση των συσπάσεων με την εκτομή των κορδονιών.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της θεραπείας;

Λόγω της φύσης της νόσου του Dupuytren, η κατάσταση υποτροπιάζει πάντα αλλά συνήθως σε μικρό βαθμό. Ένας ασθενής που φαίνεται υγιής τη στιγμή της επέμβασης μπορεί να «αρρωστήσει» αργότερα και να εμφανίσει επανεμφάνιση του προβλήματος.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η ορθοπεδική χειρουργική μπορεί να επιδεινώσει μικρές περιπτώσεις της νόσου του Dupuytren. Ενώ η θεραπεία για πιο προχωρημένες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά επιτυχής, υπάρχει κίνδυνος βλάβης στις νευροαγγειακές δομές λόγω αλλαγών στην ανατομία που προκαλούνται από τη νόσο.

• Κατεβάστε έναν δωρεάν οδηγό για τη θεραπεία του πόνου στα χέρια και στον καρπό