Η διαταραχή έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ADHD) είναι μια χρόνια πάθηση που πλήττει εκατομμύρια παιδιά και συχνά συνεχίζεται έως την ενηλικίωση. Η ADHD περιλαμβάνει έναν συνδυασμό επίμονων προβλημάτων, όπως δυσκολία στη διατήρηση της προσοχής, υπερκινητικότητα και παρορμητική συμπεριφορά.
![Συμπτώματα διαταραχής έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ADHD) σε παιδιά Συμπτώματα διαταραχής έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ADHD) σε παιδιά](https://www.conehealth.com/app/files/public/97ce5b5f-a1c2-4ac0-818a-5d4b346b5846/child-adhd-800w.jpg)
Τα παιδιά με ΔΕΠΥ μπορεί επίσης να αγωνίζονται με χαμηλή αυτοεκτίμηση, προβληματικές σχέσεις και κακές επιδόσεις στο σχολείο. Τα συμπτώματα μερικές φορές ελαττώνονται με την ηλικία. Ωστόσο, ορισμένοι άνθρωποι δεν ξεπερνούν ποτέ εντελώς τα συμπτώματα ADHD. Αλλά μπορούν να μάθουν στρατηγικές για να είναι επιτυχημένες.
Ενώ η θεραπεία δεν θα θεραπεύσει τη ΔΕΠΥ, μπορεί να βοηθήσει πολύ στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Η θεραπεία περιλαμβάνει συνήθως φάρμακα και παρεμβάσεις συμπεριφοράς. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στο αποτέλεσμα.
Συμπτώματα διαταραχής έλλειψης προσοχής / υπερκινητικότητας (ADHD)
Τα κύρια χαρακτηριστικά της ADHD περιλαμβάνουν την απροσεξία και την υπερκινητική-παρορμητική συμπεριφορά. Τα συμπτώματα ADHD ξεκινούν πριν από την ηλικία των 12 ετών, και σε ορισμένα παιδιά, είναι εμφανή ήδη από την ηλικία των 3 ετών. Τα συμπτώματα ADHD μπορεί να είναι ήπια, μέτρια ή σοβαρά και μπορεί να συνεχιστούν έως την ενηλικίωση.
Η ADHD εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες και οι συμπεριφορές μπορεί να διαφέρουν σε αγόρια και κορίτσια. Για παράδειγμα, τα αγόρια μπορεί να είναι πιο υπερκινητικά και τα κορίτσια να τείνουν να είναι ήσυχα αδιάφορα.
Υπάρχουν τρεις υπότυποι ADHD:
- Κυρίως απροσεξία. Η πλειονότητα των συμπτωμάτων εμπίπτει σε απροσεξία.
- Κυρίως υπερκινητική / παρορμητική. Τα περισσότερα συμπτώματα είναι υπερκινητικά και παρορμητικά.
- Σε συνδυασμό. Αυτό είναι ένα μείγμα απρόσεκτων συμπτωμάτων και υπερκινητικών / παρορμητικών συμπτωμάτων.
Απροσεξία
Ένα παιδί που δείχνει ένα πρότυπο απροσεξίας μπορεί συχνά:
- Αποτυχία να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες ή να κάνετε απρόσεκτα λάθη στη σχολική εργασία
- Έχετε πρόβλημα να παραμείνετε συγκεντρωμένοι σε εργασίες ή να παίξετε
- Φαίνεται να μην ακούτε, ακόμη και όταν μιλάτε απευθείας
- Δυσκολεύεστε να ακολουθήσετε τις οδηγίες και να μην ολοκληρώσετε τη σχολική εργασία ή τις δουλειές
- Αντιμετωπίζετε προβλήματα με την οργάνωση εργασιών και δραστηριοτήτων
- Αποφύγετε ή αντιπαθείτε εργασίες που απαιτούν εστιασμένη ψυχική προσπάθεια, όπως η εργασία στο σπίτι
- Χάστε αντικείμενα που απαιτούνται για εργασίες ή δραστηριότητες, για παράδειγμα, παιχνίδια, σχολικές εργασίες, μολύβια
- Αποσπάστε εύκολα
- Ξεχάστε να κάνετε μερικές καθημερινές δραστηριότητες, όπως να ξεχάσετε να κάνετε δουλειές
Υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα
Ένα παιδί που εμφανίζει μοτίβο υπερκινητικών και παρορμητικών συμπτωμάτων μπορεί συχνά:
- Ανακατέψτε με ή χτυπήστε τα χέρια ή τα πόδια του ή σκουριάστε στο κάθισμα
- Αντιμετωπίζετε δυσκολίες στην τάξη ή σε άλλες καταστάσεις
- Να είστε εν κινήσει, σε συνεχή κίνηση
- Τρέξτε τριγύρω ή ανεβείτε σε καταστάσεις που δεν είναι κατάλληλες
- Αντιμετωπίζετε προβλήματα με το να παίζετε ή να κάνετε μια δραστηριότητα ήσυχα
- Μιλάς πολύ
- Εκτοξεύστε απαντήσεις, διακόπτοντας τον ερωτητή
- Έχετε δυσκολία να περιμένετε τη σειρά του
- Διακοπή ή εισβολή σε συνομιλίες, παιχνίδια ή δραστηριότητες άλλων
Τυπική αναπτυξιακή συμπεριφορά έναντι ADHD
Τα περισσότερα υγιή παιδιά είναι απρόσεκτα, υπερκινητικά ή παρορμητικά τη μια ή την άλλη στιγμή. Είναι τυπικό για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να έχουν σύντομα χρονικά διαστήματα προσοχής και να μην μπορούν να παραμείνουν σε μια δραστηριότητα για πολύ. Ακόμα και σε μεγαλύτερα παιδιά και εφήβους, η προσοχή συχνά εξαρτάται από το επίπεδο ενδιαφέροντος.
Το ίδιο ισχύει και για την υπερκινητικότητα. Τα μικρά παιδιά είναι φυσικά ενεργητικά – συχνά εξακολουθούν να είναι γεμάτα ενέργεια πολύ αφού φορούν τους γονείς τους. Επιπλέον, ορισμένα παιδιά έχουν φυσικά υψηλότερο επίπεδο δραστηριότητας από άλλα. Τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να ταξινομηθούν ως ADHD μόνο και μόνο επειδή είναι διαφορετικά από τους φίλους ή τα αδέλφια τους.
Τα παιδιά που έχουν προβλήματα στο σχολείο, αλλά πάνε καλά στο σπίτι ή με φίλους πιθανότατα αγωνίζονται με κάτι διαφορετικό από τη ΔΕΠΥ. Το ίδιο ισχύει για τα παιδιά που είναι υπερκινητικά ή απρόσεκτα στο σπίτι, αλλά των οποίων η σχολική εργασία και οι φιλίες παραμένουν ανεπηρέαστες.
Πότε χρειάζεται το παιδί σας να δει έναν γιατρό;
Εάν ανησυχείτε ότι το παιδί σας εμφανίζει σημάδια ΔΕΠΥ, πρέπει να επισκεφθείτε τον παιδίατρο ή τον οικογενειακό σας γιατρό. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε ειδικό, όπως παιδίατρο, ψυχολόγο, ψυχίατρο ή νευρολόγο παιδιατρικής συμπεριφοράς, αλλά είναι σημαντικό να κάνετε ιατρική αξιολόγηση πρώτα για να ελέγξετε για άλλες πιθανές αιτίες των δυσκολιών του παιδιού σας.
Αιτίες ADHD
Αν και η ακριβής αιτία της ADHD δεν είναι σαφής, οι ερευνητικές προσπάθειες συνεχίζονται. Παράγοντες που μπορεί να εμπλέκονται στην ανάπτυξη ADHD περιλαμβάνουν γενετική, το περιβάλλον ή προβλήματα με το κεντρικό νευρικό σύστημα σε βασικές στιγμές ανάπτυξης.
Παράγοντες κινδύνου
Οι παράγοντες κινδύνου για ADHD μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Συγγενείς αίματος, όπως γονέας ή αδελφός, με ΔΕΠΥ ή άλλη διαταραχή ψυχικής υγείας
- Έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες – όπως ο μόλυβδος, που βρίσκονται κυρίως σε μπογιές και σωλήνες σε παλαιότερα κτίρια
- Μητρική χρήση ναρκωτικών, χρήση αλκοόλ ή κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
- Πρόωρος τοκετός
Αν και η ζάχαρη είναι ένας δημοφιλής ύποπτος που προκαλεί υπερκινητικότητα, δεν υπάρχει αξιόπιστη απόδειξη αυτού. Πολλά ζητήματα στην παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσουν σε δυσκολία στη διατήρηση της προσοχής, αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το ADHD.
Επιπλοκές της ADHD
Η ADHD μπορεί να κάνει τη ζωή δύσκολη για τα παιδιά. Παιδιά με ADHD:
- Συχνά αγωνίζονται στην τάξη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ακαδημαϊκή αποτυχία και κρίση από άλλα παιδιά και ενήλικες
- Τείνει να έχει περισσότερα ατυχήματα και τραυματισμούς κάθε είδους από ό, τι τα παιδιά που δεν έχουν ADHD
- Τείνει να έχει κακή αυτοεκτίμηση
- Είναι πιο πιθανό να έχουν πρόβλημα να αλληλεπιδράσουν και να γίνουν αποδεκτοί από συνομηλίκους και ενήλικες
- Διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάχρησης αλκοόλ και ναρκωτικών και άλλες παραβατικές συμπεριφορές
Συνυπάρχουσες ιατρικές παθήσεις
Η ADHD δεν προκαλεί άλλα ψυχολογικά ή αναπτυξιακά προβλήματα. Ωστόσο, τα παιδιά με ΔΕΠΥ είναι πιθανότερο από άλλα να έχουν ιατρικές παθήσεις όπως:
- Αντιθετική ανθεκτική διαταραχή (ODD), γενικά ορίζεται ως ένα μοτίβο αρνητικής, προκλητικής και εχθρικής συμπεριφοράς έναντι των αρχών
- Διαταραχή συμπεριφοράς, χαρακτηρίζεται από αντικοινωνική συμπεριφορά, όπως κλοπή, μάχη, καταστροφή περιουσίας και βλάβη ανθρώπων ή ζώων
- Διαταρακτική διαταραχή της διαταραχής της διάθεσης, χαρακτηρίζεται από ευερεθιστότητα και προβλήματα ανεκτικότητας
- Μαθησιακές δυσκολίες, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων με την ανάγνωση, τη γραφή, την κατανόηση και την επικοινωνία
- Διαταραχές χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών, του αλκοόλ και του καπνίσματος
- Αγχώδεις διαταραχές, που μπορεί να προκαλέσει συντριπτική ανησυχία και νευρικότητα και να περιλαμβάνει ψυχαναγκαστική ψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD)
- Διαταραχές διάθεσης, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης και της διπολικής διαταραχής, η οποία περιλαμβάνει κατάθλιψη καθώς και μανιακή συμπεριφορά
- Διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού, μια κατάσταση που σχετίζεται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο αντιλαμβάνεται και κοινωνικοποιείται με άλλους
- Διαταραχή Tic ή σύνδρομο Tourette, διαταραχές που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή ανεπιθύμητους ήχους (τικ) που δεν μπορούν να ελεγχθούν εύκολα
.
Discussion about this post