Γόμφιοι 2 ετών: συμπτώματα, θεραπείες και οτιδήποτε άλλο

Οι γομφίοι δύο ετών είναι τα τελευταία από τα «νεφρικά δόντια» του παιδιού σας.

Η οδοντοφυΐα είναι συχνά μια δυσάρεστη εμπειρία για τα μωρά, καθώς και για τους γονείς που μπορεί να μείνουν αβοήθητοι να επιλύσουν τη δυσφορία.

Τα καλά νέα είναι ότι αυτά είναι τα τελευταία δόντια που αναδύονται μέχρι το παιδί σας να αποκτήσει τα μόνιμα δόντια του. Η γνώση του τρόπου αντιμετώπισης του πόνου και της δυσφορίας μπορεί να βοηθήσει την οικογένειά σας να ξεπεράσει αυτό το τελευταίο στάδιο της οδοντοφυΐας.

Οι γομφίοι είναι τα τελευταία δόντια που μπαίνουν και μπορεί να μπαίνουν ένας κάθε φορά.

Ενώ ο ακριβής χρόνος των εξανθημάτων των γομφίων ποικίλλει, τα περισσότερα παιδιά αποκτούν τους πρώτους γομφίους τους κάπου μεταξύ 13 και 19 μηνών στην κορυφή και 14 και 18 μηνών στο κάτω μέρος.

Οι δεύτεροι γομφίοι του παιδιού σας θα είναι μεταξύ 25 και 33 μηνών στην επάνω σειρά και 23 έως 31 μηνών στην κάτω.

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι τα συμπτώματα της κοπής γομφίων είναι παρόμοια με άλλες μορφές οδοντοφυΐας. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

• ευερέθιστο
• τα σάλια
• μασώντας αντικείμενα και ρούχα
• εμφανώς επώδυνα, κόκκινα ούλα

Παρά τις ομοιότητες, το παιδί σας μπορεί επίσης να είναι σε θέση να σας πει για τη δυσφορία του, σε αντίθεση με τα βρέφη.

Πολλά νήπια δεν έχουν σημάδια ενόχλησης και δεν παραπονιούνται για πόνο όταν μπαίνουν οι γομφίοι τους. Για άλλα, ο πόνος μπορεί να είναι χειρότερος επειδή οι γομφίοι είναι μεγαλύτεροι από άλλα δόντια. Μερικά παιδιά μπορεί επίσης να παραπονιούνται για πονοκεφάλους.

Μπορείτε να βοηθήσετε στην ανακούφιση του πόνου και της ενόχλησης των εξανθημάτων των γομφίων με έναν συνδυασμό διαφορετικών οικιακών θεραπειών. Τα φάρμακα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως τελευταία λύση, αλλά ρωτήστε πρώτα τον παιδίατρό σας.

Σπιτικές θεραπείες

Ορισμένες θεραπείες στο σπίτι μπορούν επίσης να βοηθήσουν πολύ στην ανακούφιση του πόνου και της δυσφορίας των γομφίων. Εδώ είναι μερικά για να δοκιμάσετε:

• Τοποθετήστε μια δροσερή, υγρή γάζα στα ούλα.
• Χρησιμοποιήστε το δάχτυλό σας για να κάνετε απαλό μασάζ στην περιοχή.
• Τρίψτε ένα δροσερό κουτάλι στα ούλα (αλλά μην αφήσετε το παιδί σας να δαγκώσει το κουτάλι).
• Αφήστε το παιδί σας να μασήσει μια βρεγμένη πετσέτα (βεβαιωθείτε ότι το ύφασμα είναι στιβαρό, εάν αρχίσει να διαλύεται, αφαιρέστε το).

Τροφή

Τα σκληρά, τραγανά τρόφιμα μπορούν επίσης να είναι χρήσιμα για τα νήπια. Σε αντίθεση με τα βρέφη που βγάζουν οδοντοφυΐα, τα νήπια είναι καλύτερα σε θέση να μασούν την τροφή πιο προσεκτικά πριν την κατάποση, αλλά πρέπει πάντα να επιτηρούνται.

Δοκιμάστε να δώσετε στο παιδί σας καρότα, μήλα ή αποφλοιωμένα αγγούρια και ενθαρρύνετέ το να μασήσει από την πλευρά του στόματος που το ενοχλεί περισσότερο. Βεβαιωθείτε ότι τα κομμάτια είναι αρκετά μικρά για να αποφύγετε τον πνιγμό. Τα κρύα προϊόντα μπορούν επίσης να είναι πιο αποτελεσματικά στην ανακούφιση του πόνου της οδοντοφυΐας.

Αντικείμενα προς αποφυγή

Οι παραδοσιακοί δακτύλιοι οδοντοφυΐας μπορεί να μην είναι τόσο χρήσιμοι, καθώς έχουν σχεδιαστεί κυρίως για μικρότερα μωρά και τα μπροστινά τους δόντια (κοπτήρες).

Μην δίνετε στο παιδί σας συσκευές που κρέμονται γύρω από το λαιμό του, όπως τα λεγόμενα κεχριμπαρένια κολιέ οδοντοφυΐας. Όχι μόνο παρουσιάζουν κινδύνους πνιγμού και στραγγαλισμού, αλλά δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι πράγματι λειτουργούν.

Θα πρέπει επίσης να αποφύγετε να αφήσετε το παιδί σας να μασήσει σκληρά πλαστικά παιχνίδια. Αυτά μπορεί να βλάψουν τα δόντια του παιδιού σας και μπορεί να υπάρχει κίνδυνος έκθεσης σε BPA. Παιχνίδια κατασκευασμένα από λάτεξ ή σιλικόνη είναι εναλλακτικές λύσεις που μπορεί να προσφέρουν επιπλέον ανακούφιση.

Αγοράστε παιχνίδια οδοντοφυΐας από σιλικόνη.

Φάρμακα

Η ακεταμινοφαίνη (Tylenol) παραμένει το πιο συνιστώμενο αναλγητικό φάρμακο για μωρά και νήπια. Τα ΜΣΑΦ όπως η ασπιρίνη (Bufferin), η ιβουπροφαίνη (Advil) ή η ναπροξένη (Aleve) δεν πρέπει να χορηγούνται σε παιδιά με άσθμα.

Ελέγξτε ξανά τη σωστή δοσολογία με παιδίατρο. Αυτό βασίζεται κυρίως στο βάρος.

Τα προϊόντα που περιέχουν βενζοκαΐνη μπορούν να χορηγηθούν σε παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω, αλλά θα πρέπει πάντα να ρωτάτε πρώτα έναν γιατρό. Αυτά συνήθως έρχονται σε σπρέι ή τζελ, όπως το Orajel. Μπορείτε να το θεωρήσετε ως τελευταία λύση ή να χρησιμοποιήσετε βενζοκαΐνη μόνο για ξαφνικά επεισόδια αιχμηρού πόνου. Αυτό θα μειώσει τις πιθανότητες το παιδί σας να καταπιεί το προϊόν.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε αυτούς τους τύπους προϊόντων σε μικρότερα παιδιά. Στην πραγματικότητα, το Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής δεν συνιστά τη χορήγηση βενζοκαΐνης σε βρέφη επειδή δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει αξιόπιστα τα συμπτώματα της οδοντοφυΐας.

Αυτά τα προϊόντα μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μεθαιμοσφαιριναιμίας. Αυτή η απειλητική για τη ζωή κατάσταση εμποδίζει τη σωστή κυκλοφορία οξυγόνου στην κυκλοφορία του αίματος. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• γαλαζωπό ή χλωμό δέρμα και νύχια
• αναπνευστικές δυσκολίες
• σύγχυση
• κούραση
• πονοκεφάλους
• γρήγορος καρδιακός παλμός

Καλέστε το 911 εάν το παιδί σας εμφανίσει κάποιο από αυτά τα συμπτώματα.

Ο καλύτερος τρόπος για να αποτρέψετε τους κινδύνους από τη βενζοκαΐνη είναι να την αποφύγετε. Εάν πρέπει να το χρησιμοποιήσετε, βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας είναι τουλάχιστον 2 ετών.

Αγοράστε προϊόντα Orajel.

Οι εξανθήσεις των γομφίων δεν είναι απαραίτητα λόγος για επίσκεψη στον οδοντίατρο, εκτός εάν μια προκαθορισμένη επίσκεψη συμπίπτει ήδη με αυτά τα γεγονότα. Όλα τα παιδιά πρέπει να κάνουν την πρώτη τους οδοντιατρική επίσκεψη εντός 6 μηνών μετά το πρώτο δόντι του μωρού αλλά όχι αργότερα από τα πρώτα γενέθλια του παιδιού.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να αρχίσετε να διδάσκετε το παιδί σας να φροντίζει τους γομφίους του, όπως κάνει με όλα τα άλλα δόντια του. Μόλις κόψουν οι γομφίοι, βεβαιωθείτε ότι βουρτσίζετε απαλά πάνω και γύρω τους με φθοριούχο οδοντόκρεμα.

Η ADA συνιστά οδοντόκρεμα με φθόριο. Για παιδιά κάτω των 3 ετών, χρησιμοποιήστε όχι περισσότερο από ένα επίχρισμα ή το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. Για παιδιά 3 έως 6 ετών, χρησιμοποιήστε όχι περισσότερο από μια ποσότητα σε μέγεθος μπιζελιού. Τα μικρά παιδιά πρέπει να επιτηρούνται κατά το βούρτσισμα.

Οι κοιλότητες τείνουν να είναι πιο συχνές μέσα και μεταξύ των γομφίων, ειδικά σε μικρά παιδιά που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν νήμα και να βουρτσίσουν τα πίσω δόντια καθώς και τα μπροστινά. Το να προσέχετε τη θέση των γομφίων μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της τερηδόνας και της τερηδόνας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα άβολα συμπτώματα είναι φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας οδοντοφυΐας. Ωστόσο, δεν πρέπει να αγνοήσετε κανένα από τα σοβαρά συμπτώματα του παιδιού σας.

Αντιμετωπίστε τον επίμονο πυρετό ή τη διάρροια με τον παιδίατρο του παιδιού σας αμέσως. Αυτό μπορεί να είναι σημάδι μιας ασθένειας που συμβαίνει ταυτόχρονα με την οδοντοφυΐα.

Μπορεί επίσης να εξετάσετε το ενδεχόμενο να καλέσετε έναν παιδοδοντίατρο εάν το παιδί σας αισθάνεται επίμονη δυσφορία και δυσφορία κατά τη λήψη των γομφίων του. Αν και ασυνήθιστο, αυτό θα μπορούσε να είναι σημάδι ότι οι γομφίοι δεν μπαίνουν σωστά.

Συνεργαστείτε με την υγεία και τις οδοντιατρικές ομάδες του παιδιού σας για να καθορίσετε την καλύτερη πορεία δράσης για την οδοντοφυΐα και όλα τα σχετικά συμπτώματα. Παραμείνετε εκεί και θυμηθείτε ότι οι γομφίοι είναι τα τελευταία νεογιλά δόντια του παιδιού σας που βγαίνουν.