Επιλογές θεραπείας ατοπικής δερματίτιδας

εξωχρηματιστηριακά προϊόντα

Πολλές από τις θεραπευτικές επιλογές για την AD είναι διαθέσιμες χωρίς ιατρική συνταγή.

Ενυδατικές κρέμες

Η ενυδάτωση του δέρματος είναι μια από τις απλούστερες και πιο αποτελεσματικές θεραπείες AD. Για να ανακουφίσετε το ξηρό δέρμα που προκαλείται από την AD, πρέπει να προσθέσετε υγρασία στο δέρμα. Ο καλύτερος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να εφαρμόσετε μια ενυδατική κρέμα αμέσως μετά το μπάνιο, ενώ το δέρμα είναι ακόμα υγρό.

Οι ενυδατικές κρέμες OTC είναι μια καλή μακροχρόνια λύση θεραπείας. Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι ενυδατικών κρέμες:

Λοσιόν

Οι λοσιόν είναι οι πιο ελαφριές ενυδατικές κρέμες. Η λοσιόν είναι ένα μείγμα νερού και λαδιού που μπορείτε εύκολα να απλώσετε στο δέρμα. Ωστόσο, το νερό στη λοσιόν εξατμίζεται γρήγορα, επομένως μπορεί να μην είναι η καλύτερη επιλογή για σοβαρή AD.

Κρέμες

Η κρέμα είναι ένα ημιστερεό μείγμα λαδιού και νερού. Η περιεκτικότητα σε λάδι είναι μεγαλύτερη στην κρέμα παρά στη λοσιόν. Οι κρέμες είναι πιο μαλακτικές από τη λοσιόν, που σημαίνει ότι ενυδατώνουν καλύτερα το δέρμα. Οι κρέμες είναι μια εξαιρετική επιλογή καθημερινής ενυδάτωσης για το χρόνιο ξηρό δέρμα.

Αλοιφές

Οι αλοιφές είναι ημιστερεά γράσα με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε λάδι και πολύ λιγότερο νερό από τις λοσιόν και τις κρέμες. Οι αλοιφές είναι πολύ ενυδατικές και πρέπει να έχουν λίγα μόνο συστατικά. Η πιο απλή αλοιφή είναι η βαζελίνη, η οποία έχει μόνο ένα συστατικό.

Έχοντας πολύ λίγα συστατικά, οι αλοιφές είναι μια καλή επιλογή για άτομα με ευαίσθητο δέρμα. Επειδή αυτά τα σκευάσματα αισθάνονται λιπαρά στο δέρμα, ίσως είναι καλύτερο να τα εφαρμόσετε πριν τον ύπνο.

Τοπικά στεροειδή

Για βραχυπρόθεσμη θεραπεία, τα τοπικά κορτικοστεροειδή χαμηλής ισχύος διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή. Οι κρέμες υδροκορτιζόνης χαμηλής αντοχής (Cortaid, Nutracort) είναι διαθέσιμες στα περισσότερα φαρμακεία και παντοπωλεία.

Μπορείτε να εφαρμόσετε υδροκορτιζόνη αμέσως αφού ενυδατώσετε το δέρμα σας. Είναι πιο αποτελεσματικό για τη θεραπεία μιας έξαρσης.

Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας (AAD) συνιστά τη θεραπεία της πληγείσας περιοχής δύο φορές την ημέρα. Τα τοπικά κορτικοστεροειδή δεν είναι για μακροχρόνια χρήση. Αντίθετα, η AAD συνιστά περιστασιακή προληπτική χρήση. Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη δυνατότητα χρήσης υδροκορτιζόνης μία έως δύο φορές την εβδομάδα σε περιοχές που είναι επιρρεπείς σε εξάρσεις.

Από του στόματος αντιισταμινικά

Τα OTC από του στόματος αντιισταμινικά μπορούν να συμπληρώσουν την τοπική θεραπεία της AD. Σύμφωνα με την AAD, οι μελέτες για την αποτελεσματικότητα των αντιισταμινικών είναι μικτές. Τα αντιισταμινικά δεν συνιστώνται γενικά ως αυτόνομη θεραπεία.

Ωστόσο, αντιισταμινικά όπως η διφαινυδραμίνη (Benadryl) μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση του κύκλου φαγούρας-γρατζουνιάς. Το ελαφρύ ηρεμιστικό αποτέλεσμα μπορεί επίσης να βοηθήσει εάν ο κνησμός σας κρατά ξύπνιους τη νύχτα.

Συνταγογραφούμενα φάρμακα

Εάν εξακολουθείτε να αντιμετωπίζετε τις εξάρσεις με επιλογές OTC, ο γιατρός σας μπορεί να σας γράψει μια συνταγή. Υπάρχουν διάφοροι τύποι συνταγογραφούμενων φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της AD.

Συνταγογραφούμενα τοπικά στεροειδή

Τα περισσότερα τοπικά στεροειδή διατίθενται μόνο με ιατρική συνταγή. Τα τοπικά στεροειδή ομαδοποιούνται κατά ισχύ. Κυμαίνονται από την κατηγορία 1 (δυνατότερο) έως την κατηγορία 7 (λιγότερο ισχυρό). Τα περισσότερα από τα πιο ισχυρά τοπικά στεροειδή δεν είναι κατάλληλα για παιδιά, επομένως πάντα συμβουλευτείτε πρώτα τον γιατρό του παιδιού σας.

Τα τοπικά στεροειδή μπορούν να παρασκευαστούν ως λοσιόν, κρέμες ή αλοιφές που εφαρμόζονται στο δέρμα. Όπως και με τις ενυδατικές κρέμες, οι αλοιφές μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή εάν οι κρέμες τείνουν να προκαλούν κάψιμο ή τσούξιμο.

Τοπικοί αναστολείς καλσινευρίνης

Οι τοπικοί αναστολείς καλσινευρίνης (TCIs) είναι μια σχετικά νέα κατηγορία αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Δεν περιέχουν στεροειδή. Ωστόσο, είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του εξανθήματος και του κνησμού που προκαλείται από την AD.

Υπάρχουν δύο συνταγογραφούμενα TCI στην αγορά σήμερα: pimecrolimus (Elidel) και tacrolimus (Protopic).

Το 2006, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) πρόσθεσε μια προειδοποιητική ετικέτα μαύρου κουτιού στη συσκευασία αυτών των δύο φαρμάκων. Η προειδοποίηση προειδοποιεί τους καταναλωτές για πιθανή σχέση μεταξύ των TCI και του καρκίνου.

Ο FDA παραδέχεται ότι θα χρειαστούν δεκαετίες έρευνας για να καθοριστεί εάν υπάρχει πραγματικός αποδεδειγμένος κίνδυνος. Εν τω μεταξύ, ο FDA συνιστά αυτά τα φάρμακα να χρησιμοποιούνται μόνο ως θεραπευτικές επιλογές δεύτερης γραμμής.

Εάν ο γιατρός σας κρίνει ότι η AD σας δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες, μπορεί να εξετάσει τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία με TCI.

Ενέσιμα αντιφλεγμονώδη

Ένα άλλο νέο φάρμακο εγκρίθηκε το 2017 από τον FDA. Το Dupilumab (Dupixent), ένα ενέσιμο αντιφλεγμονώδες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με τα κορτικοστεροειδή.

Φάρμακα από το στόμα

Οι τοπικές συνταγές είναι η πιο κοινή και πιο μελετημένη θεραπεία για την AD. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει από του στόματος φάρμακα όπως:

• από του στόματος κορτικοστεροειδή
  για εκτεταμένη, σοβαρή και ανθεκτική ΝΑ
• κυκλοσπορίνη
  ή ιντερφερόνη
  για σοβαρή AD
• αντιβιοτικά εάν αναπτύξετε α
  βακτηριακή λοίμωξη του δέρματος

Φωτοθεραπεία

Η φωτοθεραπεία αναφέρεται στη θεραπεία με φως. Η θεραπεία με υπεριώδες φως στενής ζώνης Β (NB-UVB) είναι η πιο κοινή μορφή φωτοθεραπείας για άτομα με AD. Η θεραπεία με NB-UVB εξαλείφει τους κινδύνους που βλάπτουν το δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία Α (UVA) από την έκθεση στον ήλιο.

Η φωτοθεραπεία είναι μια καλή επιλογή δεύτερης γραμμής εάν δεν ανταποκρίνεστε σε πιο τυπική θεραπεία. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για θεραπεία συντήρησης.

Το κόστος και η προσβασιμότητα είναι δύο από τους μεγαλύτερους αρνητές. Θα χρειαστείτε πρόσβαση σε θεραπεία φωτοθεραπείας δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα. Αυτό μπορεί να απαιτεί σημαντικό χρόνο και κόστος ταξιδιού.

Με όλες αυτές τις θεραπευτικές επιλογές, θα πρέπει να είστε αισιόδοξοι ότι θα βρείτε έναν τρόπο να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη δημιουργία του καλύτερου σχεδίου θεραπείας της AD για εσάς. Εάν ο γιατρός σας γράψει μια νέα συνταγή, φροντίστε να κάνετε ερωτήσεις σχετικά με τη σωστή χρήση.