Το λέμφωμα Hodgkin είναι ένας τύπος καρκίνου που ξεκινά από το λεμφικό σύστημα. Το λεμφικό σύστημα αποτελεί μέρος του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Το λέμφωμα Hodgkin αναπτύσσεται όταν τα μη φυσιολογικά λευκά αιμοσφαίρια (λεμφοκύτταρα) αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα, σχηματίζοντας συχνά διογκωμένους λεμφαδένες. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του λεμφώματος Hodgkin είναι η παρουσία κυττάρων Reed-Sternberg, τα οποία βοηθούν στη διάκριση του λεμφώματος Hodgkin από άλλους τύπους λεμφώματος.
Μπορεί να ανιχνευθεί το λέμφωμα Hodgkin μέσω εξετάσεων αίματος; Η σύντομη απάντηση είναι όχι, οι εξετάσεις αίματος δεν μπορούν να ανιχνεύσουν οριστικά το λέμφωμα Hodgkin.
Το λέμφωμα Hodgkin εμφανίζεται στο λεμφικό σύστημα και συχνά προκαλεί διογκωμένους λεμφαδένες, ανεξήγητο πυρετό, νυχτερινές εφιδρώσεις και απώλεια βάρους. Οι γιατροί χρησιμοποιούν διάφορους τύπους εξετάσεων για να βρουν την αιτία αυτών των συμπτωμάτων και να αποφασίσουν για τη θεραπεία.
Οι παθολόγοι αναγνωρίζουν το λέμφωμα Hodgkin με την ανεύρεση χαρακτηριστικών καρκινικών κυττάρων στον ιστό των λεμφαδένων. Η βιοψία λεμφαδένα με εκτομή διατηρεί την αρχιτεκτονική των ιστών και επιτρέπει την ανοσοϊστοχημική χρώση που βοηθά τους παθολόγους να εντοπίσουν τα κύτταρα Reed Sternberg και να ταξινομήσουν τον υπότυπο. Οι εξετάσεις αίματος σπάνια περιέχουν τα κακοήθη κύτταρα που καθορίζουν το λέμφωμα Hodgkin και η ανάλυση αίματος ρουτίνας δεν έχει την ειδικότητα και την ευαισθησία για την απόδειξη της νόσου. Ως εκ τούτου, οι ιατρικές κατευθυντήριες γραμμές και τα κέντρα καρκίνου αντιμετωπίζουν την εξέταση των ιστών ως το χρυσό διαγνωστικό πρότυπο.
Τι μπορούν να δείξουν οι εξετάσεις αίματος και γιατί οι γιατροί παραγγέλνουν εξετάσεις αίματος
Οι γιατροί παραγγέλλουν εξετάσεις αίματος νωρίς στην αξιολόγηση για να συλλέξουν κλινικές πληροφορίες, να βοηθήσουν στον σχεδιασμό ασφαλών διαδικασιών και να καθοδηγήσουν περαιτέρω εξετάσεις. Η εξέταση πλήρους αίματος μετρά τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τη συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης, τον αριθμό των αιμοπεταλίων και τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων με διαφορικό. Οι γιατροί χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα της πλήρους εξέτασης αίματος για να ανιχνεύσουν αναιμία, χαμηλό αριθμό λεμφοκυττάρων ή άλλες μεταβολές που μπορεί να αντανακλούν συμμετοχή του μυελού των οστών ή συστηματική ασθένεια. Οι γιατροί παραγγέλνουν αιματολογικές εξετάσεις για τη μέτρηση της νεφρικής λειτουργίας, της ηπατικής λειτουργίας, των ηλεκτρολυτών και της χολερυθρίνης όταν οι κλινικοί γιατροί πρέπει να σχεδιάσουν τη δοσολογία των φαρμάκων ή να ελέγξουν τη βλάβη των οργάνων. Οι γιατροί μετρούν τη γαλακτική αφυδρογονάση όταν οι κλινικοί γιατροί υποψιάζονται ότι τα καρκινικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται γρήγορα και πεθαίνουν με υψηλό ρυθμό. Οι γιατροί μετρούν τον ρυθμό καθίζησης των ερυθροκυττάρων και την αντιδρώσα πρωτεΐνη C για να ποσοτικοποιήσουν τη συστηματική φλεγμονή όταν τα συμπτώματα υποδηλώνουν μια φλεγμονώδη διαδικασία.
Οι γιατροί ερμηνεύουν τα μη φυσιολογικά αποτελέσματα αίματος ως ενδείξεις και όχι ως απόδειξη του λεμφώματος Hodgkin. Η αναιμία και ο χαμηλός αριθμός λεμφοκυττάρων μπορεί να εμφανιστούν λόγω χρόνιας φλεγμονής ή συμμετοχής του μυελού των οστών. Αυξημένος αριθμός αιμοπεταλίων μπορεί να εμφανιστεί ως αντίδραση στη φλεγμονή. Υψηλές τιμές γαλακτικής αφυδρογονάσης, β2 μικροσφαιρίνης, ρυθμού καθίζησης ερυθροκυττάρων ή αντιδρώσας πρωτεΐνης C μπορεί να σηματοδοτούν υψηλή δραστηριότητα της νόσου σε ορισμένους ασθενείς, αλλά τα ίδια αποτελέσματα μπορεί να εμφανιστούν με λοίμωξη, αυτοάνοσο νόσημα, νεφρική νόσο και άλλους καρκίνους. Συνεπώς, οι κλινικοί ιατροί χρησιμοποιούν τα μη φυσιολογικά αποτελέσματα των εξετάσεων για να αποφασίσουν ποιες απεικονιστικές μελέτες και ποιες διαδικασίες δειγματοληψίας ιστού θα διεξαχθούν στη συνέχεια.
Οι εξετάσεις που θέτουν οριστική διάγνωση και ο τρόπος με τον οποίο οι γιατροί σταδιοποιούν το λέμφωμα Hodgkin
Οι χειρουργοί διενεργούν βιοψία λεμφαδένων εκτομής για την παροχή ιστού που επιτρέπει στους παθολόγους να κάνουν οριστική διάγνωση και να υποτυποποιήσουν το λέμφωμα. Οι παθολόγοι χρησιμοποιούν μικροσκοπική εξέταση, ανοσοϊστοχημεία και μερικές φορές μοριακές εξετάσεις για να επιβεβαιώσουν το λέμφωμα Hodgkin. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αξονικές τομογραφίες και τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων σε συνδυασμό με αξονική τομογραφία για να εντοπίσουν τις εμπλεκόμενες ομάδες λεμφαδένων και τα όργανα και να σταδιοποιήσουν τη νόσο. Οι κλινικοί γιατροί επιφυλάσσουν τη δειγματοληψία μυελού των οστών για ειδικές περιπτώσεις, ιδίως όταν η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων σε συνδυασμό με υπολογιστική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη ή όταν η κλινική ανησυχία για συμμετοχή του μυελού των οστών παραμένει υψηλή. Οι γιατροί συνδυάζουν τα ευρήματα των ιστών, τα αποτελέσματα της απεικόνισης και τα εργαστηριακά δεδομένα για να ορίσουν ένα στάδιο και να σχεδιάσουν τη θεραπεία.
Πώς οι γιατροί χρησιμοποιούν τις εξετάσεις αίματος μετά τη διάγνωση
Οι ογκολόγοι χρησιμοποιούν εξετάσεις αίματος για να ελέγχουν τη λειτουργία των οργάνων πριν από τη θεραπεία και για να παρακολουθούν την ανοχή της θεραπείας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η παρακολούθηση του πλήρους αιματολογικού πίνακα καθοδηγεί τη διαχείριση του χαμηλού αριθμού κυττάρων αίματος κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας. Οι γιατροί επαναλαμβάνουν τις εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας και τις εξετάσεις νεφρικής λειτουργίας καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας για την προσαρμογή της δοσολογίας των φαρμάκων και την ανίχνευση της τοξικότητας. Οι γιατροί χρησιμοποιούν επιλεγμένους δείκτες αίματος για την παρακολούθηση της συστηματικής δραστηριότητας όταν οι κλινικοί ιατροί θεραπεύουν ή παρακολουθούν προχωρημένη νόσο, αλλά οι απεικονιστικές μελέτες παραμένουν η κύρια μέθοδος μέτρησης της ανταπόκρισης στη θεραπεία.
Περιορισμοί και κοινές προκλήσεις των αιματολογικών εξετάσεων
Οι ανωμαλίες της εξέτασης αίματος στερούνται ειδικότητας και μπορεί να παραπλανήσουν εάν οι κλινικοί ιατροί δεν ερμηνεύουν τα αποτελέσματα σε κλινικό πλαίσιο. Οι αυξημένοι πρωτεϊνικοί δείκτες, όπως η βήτα δύο μικροσφαιρίνη, μπορεί να αντανακλούν μάλλον μειωμένη νεφρική λειτουργία ή χρόνια λοίμωξη παρά λέμφωμα. Οι φυσιολογικές τιμές των εξετάσεων αίματος δεν αποκλείουν εντοπισμένο ή πρώιμο λέμφωμα Hodgkin. Επομένως, οι γιατροί δεν βασίζονται αποκλειστικά στις εξετάσεις αίματος για τη λήψη διαγνωστικών αποφάσεων.
Συνοπτικά, οι εξετάσεις αίματος παρέχουν σημαντικές κλινικές ενδείξεις και βοηθούν τους γιατρούς να αξιολογούν τη λειτουργία των οργάνων, να σχεδιάζουν ασφαλείς διαδικασίες και να παρακολουθούν τη θεραπεία. Οι εξετάσεις αίματος δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την εξέταση του λεμφαδενικού ιστού για τη διάγνωση του λεμφώματος Hodgkin. Η βιοψία λεμφαδένων με εκτομή και η παθολογική μελέτη είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση του λεμφώματος Hodgkin και την ταξινόμηση του υποτύπου. Εάν έχετε επίμονα ή ανησυχητικά συμπτώματα, επιδιώξτε έγκαιρη κλινική αξιολόγηση που περιλαμβάνει φυσική εξέταση, εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές εξετάσεις και δειγματοληψία ιστού, όταν ενδείκνυται.
Discussion about this post